Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Μπριάμ σαν ζωγραφιά



Πάντα το μπριάμ σηματοδοτεί τον ερχομό του καλοκαιριού για μένα στο μυαλό μου. Μπορεί να μαγειρεύω τα πάντα στο σπίτι μου αλλά το μπριάμ το καλοκαιράκι, η μηλόπιτα το φθινόπωρο, η πρώτη κρεατόσουπα του χειμώνα και τα φραουλογλυκάκια την άνοιξη είναι που με κάνουν να νιώθω ότι αλλάζει κάθε φορά ο καιρός! Με αυτό το φαγάκι λοιπόν κηρύσσω επίσημα στο μπλογκ την καλοκαιρινή περίοδο......


Το σύνηθες αγαπημένο σε όλους μας μπριαμάκι με ότι μυρωδικούλια αρέσουν στον καθένα μας και όπως το μαγειρεύουμε από μπαχαρικά στο σπίτι μας. Τον τρόπο στησίματος τον έχω βάλει στο μάτι εδώ και ενάμιση χρόνο από τον κύριο γκούγκλη.....είναι το λεγόμενο "Tian de légumes". Το διαφορετικό που το κάνει να "κλέβει" την παράσταση είναι η εμφάνισή του, παρατεταγμένα όλα τα λαχανικούλια μας στη σειρά εναλλάξ σαν στρατιωτάκια! Τι σόι  "μάνα του λόχου" είμαι άλλωστε; χαχαχαχαχαχαχαχ!



Μπορεί να νομίζετε ότι είναι μπελάς αλλά δεν είναι καθόλου. Συγκεντρώνουμε όλα τα υλικά μπροστά μας και το σκαρώνουμε γρήγορα.

Επειδή πήρα φόρα και έκοβα λαχανικά χωρίς να έχω αποφασίσει σε τι ταψί θα τα βάλω, βγήκαν αρκετά για 1 ορθογώνιο και ένα μεσαίο στρογγυλό ταψί για αυτό και εσείς θα υπολογίσετε τα λαχανικά σας ανάλογα.  Διαλέγουμε συμμετρικά σε μέγεθος λαχανικά για να μην ξεφεύγουν οι φέτες μας στο στήσιμο και να είναι ομοιόμορφα και τα κόβουμε λεπτά για να ψηθούν όμορφα.


Υλικά

5 μελιτζάνες μεγάλες σε ροδέλες
5 κολοκυθάκια μεγάλα σε ροδέλες
5 πατάτες μεγάλες σε ροδέλες
7-8 ντομάτες σε ροδέλες (αν βγουν μεγάλες, κόβουμε στη μέση)

3 μεγάλα κρεμμύδια σε λεπτές φέτες
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
1/2 φλ. ελαιόλαδο

λίγος μαϊντανός ψιλοκομμένος
αν θέλω βασιλικός ψιλοκομμένος
αν σας αρέσει και λίγος χυμός λεμονιού

θυμαράκι ή ρίγανη, αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο και ελαιόλαδο για να πασπαλίσουμε όλα τα λαχανικά μας

αν θέλω ελάχιστη φρυγανιά και λίγο τριμμένο τυρί της αρεσκείας μου προς το τέλος του ψησίματος



 Εκτέλεση


Πλένουμε και κόβουμε σε διαφορετικά μπωλ το κάθε λαχανικό μας. Καρυκεύουμε και λαδώνουμε καλά. Αν δεν βάζατε μέχρι τώρα μοσχοκάρυδο στα λαχανικά σας, σας συμβουλεύω να αρχίσετε να βάζετε, απογειώνονται!

Σε ένα τηγάνι βαθύ ή κατσαρόλα σοτάρουμε στο ελαιόλαδο το κρεμμύδι να γυαλίσει και αν θέλουμε να τσιγαριστεί ελαφρά με προσοχή χωρίς να πάρει πολύ χρώμα και στο τέλος αλατίζουμε λίγο και προσθέτουμε και το σκόρδο μας.
 
Αυτό το μείγμα  με ότι λαδάκια έχει, το γυρίζουμε στο ταψί μας σαν βάση για τα λαχανικά.


Παίρνουμε εναλλάξ τα λαχανικά (μελιτζάνα-πατάτα-κολοκυθάκι-ντομάτα) και τα αραδιάζουμε στριμωχτά στο ταψί ή σε σειρές ή σε σπειροειδές σχήμα, ότι μας αρέσει.  Τα στριμώχνουμε όσο καλύτερα μπορούμε. Οτι ζουμάκια βγάλουν τα λαχανικά στα μπωλ τους μαζί με το λαδάκι τους,  τα γυρίζουμε και αυτά μέσα στο ταψί και δεν βάζουμε τίποτα άλλο. Αν τα βρίσκουμε υπερβολικά, δεν τα ρίχνουμε όλα μέσα στο φαγητό, θα το δείτε με το μάτι.


Πασπαλίζουμε από πάνω το μαϊντανό ή ότι μας αρέσει από τα μυρωδικά, αν θέλουμε το χυμό λεμονιού  και λίγη ριγανούλα ξερή και σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο που του έχουμε ανοίξει με ένα μαχαίρι τρυπούλες εδώ και εκεί για να φεύγει ο ατμός (κατεβάζουν πολλά υγρά τα λαχανικά μας).



Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 1 ώρα και 30 λεπτά. Την πρώτη ώρα το έχουμε απαραιτήτως σκεπασμένο και μετά ανοίγουμε το αλουμινόχαρτο και το αφήνουμε άλλη μισή ώρα περίπου. Το κοιτάμε να έχει πιει τα ζουμάκια του. Πέντε λεπτά πριν σβήσουμε το φούρνο, πασπαλίζουμε πολύ ελάχιστη φρυγανιά τριμμμένη από πάνω βροχηδόν και αν θέλουμε σκορπίζουμε λίγο τυράκι της αρεσκείας μας, τοποθετούμε πάλι στο φούρνο και αφήνουμε ελάχιστα ακόμα.



 Στην ουσία μαγειρεύουμε το φαγητό όπως το φτιάχνουμε μέχρι τώρα, χωρίς όμως σάλτσες και με ότι μυρωδικό προτιμούμε.  Επειδή είναι όρθια τα λαχανικά μας, ψήνονται πιο ωραία, δεν γίνονται νιανια όπως λέω εγώ και είναι και πιο εμφανίσιμα.


Καλή όρεξη και καλή Πρωτομαγιά!


Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Αβγόφετες ... η λατρεμένη αμαρτία και η χαρά του διαιτολόγου!!!





Καλημέρα μας και καλή μας εβδομάδα!


Συνήθως στο σπίτι μας ή που δεν θα ξημερώνουμε με ψωμάκι του Θεού  ή που θα έχουμε να ταϊσουμε και τα σκυλιά του τετραγώνου...Δεν υπάρχει μέση κατάσταση ποτέ δηλαδή!

Οταν συμπέσει δε η δεύτερη περίπτωση να μας συμβαίνει το Σ/Κ, σκαρώνουμε αβγόφετες ή όπως τις λένε οι φίλοι μας οι Πόντιοι, ποντιακά φελία! Αυτό τελευταία το έμαθα, δεν το ήξερα!

Τον υπόλοιπο καιρό γίνεται ωραιότατο κρουτονάκι για τις σαλάτες μας, ή φυλάσσεται για κανά μπιφτέκι. Σίγουρα πάντως δεν θα το πετάξουμε  από παλιά και λόγω νοοτροπίας, όχι λόγω κρίσης, τώρα βέβαια πια ένας λόγος παραπάνω....

Ταπεινό και μεγαλειοδέστατο  πρωϊνό και όχι μόνο πρωϊνό....και δεκατιανό, και απογευματινό και ότι θες το κάνεις! 

Τις τσακίζουμε οικογενειακώς και σε πολλές παραλλαγές από πάνω!

Για μία φρατζόλα μπαγιάτικο ψωμί χρειαζόμαστε :

5 αβγά (μπορούμε και λιγότερα)
2 φλυτζάνια γάλα

αν θέλω μία βανίλια ή 1/2 κ. γλ. εσάνς πορτοκάλι


Κόβουμε το ψωμί σε φέτες, αν θέλουμε αφαιρούμε την κόρα, εγώ την κρατάω,  βουτάμε τις φέτες μία-μία στο μείγμα αβγού + γάλατος να τραβήξουν από το μείγμα, αφήνουμε να ψιλοστραγγίσουν τα πολλά υγρά από τη φέτα ψωμιού για 5 δεύτερα και τηγανίζουμε μέχρι να χρυσίσει η φέτα μας.

Μπορεί να γίνει και με φέτες του τοστ που προσέχουμε να μη διαλυθούν στο βούτηγμα στο μείγμα αβγό-γάλα και ακόμα με τσουρέκι που ίσως έχει περισσέψει.



Περιχύνουμε με :
μέλι, κανελογαρίφαλο σε σκόνη
ζάχαρη και κανέλα
σιρόπι από γλυκά κουταλιού
σιρόπι σοκολάτας
μαρμελάδα κλπ. κλπ. κλπ.


Καλή σας απόλαυση!

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Λεμονάδα (πως κάνουμε συμπυκνωμένο χυμό)




Καλημερούδια!

Δείξτε μου έναν που να λέει όχι στη σπιτική λεμονάδα.....τώρα ειδικά που ανοίγει ο καιρός...με μπόλικα παγάκια μέσα στο μεγάλο ποτήρι, να τα γυρνάς με το αναδευτήρι και να ακούγονται να κροταλίζουν μέσα στον  υπέροχο, μυρωδάτο και γευστικότατο χυμό!!!!!  Λατρεύω τα λεμόνια και ότι αυτά μπορούν να παράξουν!!! 

 Σπιτική λεμονάδα έτοιμη να την πιεις όπως είναι κάναμε πέρσυ και η αλήθεια είναι ότι όσοι την έχουν φτιάξει την έχουν λατρέψει.
Η συνταγούλα είναι από την εποχή του πολυαγαπημένου φόρουμ όπου άρχισα να γνωρίζω αρκετά άτομα από τη σημερινή μπλογκόσφαιρα, τότε ήταν που άρχισα να ασχολούμαι πιο παθιασμένα και εντατικά με τη μαγειρική ιντερνετικά και που δυστυχώς δεν υπάρχει πια.... τι εποχές ήταν αυτές!!! Πόσα είχα μάθει τότε και τι "έντονες συγκινήσεις" περνάγαμε κατά καιρούς ......τη συνταγούλα λοιπόν τη θυμήθηκα χθες διαβάζοντας για λεμονάδες στην αγαπημένη ομάδα μαγειρικής στο facebook "Οι συνταγές της Γκόλφως", ευτυχώς είχα διασώσει κάποιες τότε γιατί τώρα πια πάνε όλες...... και από ότι βλέπω στο νετ παίζει πολύ.

Μετά το Πάσχα λοιπόν με πιάνει ο οίστρος της λεμονάδας....χααχχααχαχαχ!  Ισως επειδή τελειώνει με τα κόλπα του ο καιρός γενικώς, και αρχίζει να ζεσταίνει πια, οπότε τι καλύτερο από μία λεμοναδίτσα με μπόλικα παγάκια;

Στο μυαλό μου την έχω πάντα σε ένα κόνσεπτ : σε καρέκλα ψάθινη, καταμεσήμερο, με τα τζιτζίκια να κάνουν τρελό πάρτυ πάνω στα δέντρα, να μην ακούγεται τίποτα άλλο και να διαβάζω το αγαπημένο μου βιβλίο. Κοινώς θερινή ραστώνη....αχ, πού 'ν' την κι αργεί......κλαψ..κλαψ.... Αυτό το σκηνικό μου κάνει η λεμονάδα!




Πάμε να δούμε πως γίνεται η αγαπημένη μας λεμονάδα, αυτή τη φορά σε συμπυκνωμένη μορφή ;
Δεν υπάρχουν δοσολογίες εδώ, ανάλογα με το πόσα λεμονάκια έχουμε, έτσι πορευόμαστε!

Στύβουμε τα λεμόνια μας και μετράμε πόσα ποτήρια του νερού χυμό βγάζουν.

Οσα νεροπότηρα χυμό έχουμε, τόση ζάχαρη μετράμε και την  βάζουμε (ΜΟΝΟ ΤΗ ΖΑΧΑΡΗ) σε μία κατσαρόλα με ένα ποτήρι νερό για να λιώσει.  Αν είναι πολύς ο χυμός και η ζάχαρη σαν ποσότητες, μπορούμε να "κλέψουμε" λίγο στο νερό που θα βάλουμε να λιώσει η ζάχαρη αυξάνοντας σε μισό ποτήρι επιπλέον όπως εγώ, την είδα πάρα πολλή ως ποσότητα και θεώρησα ότι θέλει 1 1/2 ποτήρι νερό τελικά. Αν κάνετε λίγη ποσότητα μείνετε στο 1 ποτήρι νερό.




Κατόπιν ρίχνουμε όλο  το χυμό λεμονιού, ανακατεύουμε και αφήνουμε να πάρει μία βράση ΜΟΝΟ για 5 λεπτά. Αν βράσει παραπάνω γίνεται πιο δεμένο και βαρύ το σιρόπι, κάτι που δεν θέλουμε στη λεμονάδα, επίσης σκουραίνει και επίσης δεν το θέλουμε.   Ταυτόχρονα, αν χρειαστεί ξαφρίζουμε το περιεχόμενο.

Θα μπορούσαμε να στύψουμε και μερικά λάιμς μέσα στο χυμό λεμονιού, γενικά παίζουμε κατά βούληση.

Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά, αφήνουμε να ηρεμήσει και να πάρει θερμοκρασία δωματίου, γεμίζουμε μπουκάλια και διατηρούμε στο ψυγείο. Μπορεί επίσης να διατηρηθεί στον καταψύκτη μας ή και έξω σίγουρα για 2 μήνες (το έκανα πέρσυ έτσι), ένα κρυμμένο μπουκάλι είχα παραχώσει σε ένα ντουλάπι να υπάρχει γιατί ήξερα τι θα ακολουθήσει....χεχεχεχε!

Η αναλογία στο σερβίρισμα είναι 1:3 (1 μέρος λεμονάδα και 3 μέρη νερό).   Αν μας φανεί πολύ γλυκιά η λεμονάδα μας βάζουμε περισσότερο νερό στο ποτήρι μας αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται.

Χρησιμοποίησα 6 νεροπότηρα χυμό λεμονιού, 6 νεροπότηρα ζάχαρη κρυσταλλική και 1 νεροπότηρο νερό και μου βγήκαν τα δύο μπουκάλια της φωτογραφίας.

Τσαχπινιά της τελευταίας στιγμής : Την ώρα που έλιωνε η ζάχαρη στην κατσαρόλα, έτριψα και 2 κ. γλ. φρέσκο τζίντζερ μέσα.   Μετά υποχρεωτικά σούρωσα το χυμό για να μη βρίσκουμε ίνες. Επίσης μπορούμε να βάλουμε και λίγο ξύσμα λεμονιού με το μάτι και επίσης να σουρώσουμε.

Κατά το βράσιμο του σιροπιού με το χυμό μπορούμε να πειραματιστούμε με λίγο θυμαράκι ή δυόσμο/μέντα ή δενδρολίβανο, λουϊζα, βασιλικό ή ότι άλλο θέλουμε και να σερβίρουμε με λεπτές ροδέλες λεμόνι μέσα και μία φουντίτσα δυόσμο επάνω στο ποτήρι μας.

Ακόμα μπορούμε να την αναμείξουμε με λικέρ φράουλας, χυμό κράνμπερις, φρέσκα μαύρα μούρα, μύρτιλλα, φράουλες ή σμέουρα (rasberries), καρπούζι και να κάνουμε ένα δροσιστικότατο κοκτέηλ τύπου ροζ λεμονάδα , ακόμα να την ανακατέψουμε με βότκα, ή μέλι με κανέλα, ή ένα mix από ουϊσκι με σόδα και γρεναδίνη, και  να τη φυλάξουμε σε παγοκυψέλες για όποια παρασκευή. Δεν μου έρχονται άλλα, τα είπα όλα...και σιγά μη φτουρήσει τρίτη μέρα στο σπίτι μας για να γίνουν όλα αυτά...ιδέες ρίχνω για εσάς....χιχιχιχιχχιιχι!



Με τον ίδιο τρόπο φτιάχνουμε και συμπυκνωμένο χυμό πορτοκαλιού.



Καλή απόλαυση!

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Κατσικάκι γιουβέτσι



Χριστός Ανέστη και από εδώ! Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο, με υγεία και χαρά!
 
Ιδιαίτερες ευχές στους σημερινούς εορτάζοντες!
 
Σήμερα έχουμε φαγάκι "μαμαδίστικο"-"κυριακάτικο", κλασσικό και σταθερή αξία στο χρόνο!

Φαγάκι που δεν υπάρχει περίπτωση να μην αρέσει ακόμα και στους πιο ζόρικους στο σπίτι!


Υλικά

1, 5  κιλό κατσικάκι σε μερίδες
1 φλ. ελαιόλαδο
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 πρέζα θυμάρι, 3-4 κόκκοι μπαχάρι
2 γαρίφαλα
1 πρέζα κανέλα, ρίγανη
2 συσκευασίες κονκασέ ντομάτας
1 κ. σ. πελτές ντομάτας αν θέλουμε
1 πρέζα ζάχαρη
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
αλάτι και πιπέρι

1/2 φλ. ελαιόλαδο
500 γρ. κριθαράκι χονδρό
φέτα ή κεφαλοτύρι τριμμένο (αν θέλουμε)
αλατοπίπερο


Εκτέλεση

Καταρχήν το κρέας φροντίζω να το έχω σε μία λεκάνη με νερό και ξυδάκι για λίγη ώρα, το ξεπλένω μετά, το σκουπίζω και ξεκινάω το μαγείρεμα.

Σε κατσαρόλα βάζουμε το λάδι να κάψει και ρίχνουμε μέσα τα κομμάτια του κρέατος να σοταριστούν  καλά. Ρίχνουμε το σκόρδο, το κρεμμύδι, τα μυρωδικά, τον πελτέ,  το κονκασέ με τη ζάχαρη, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να σιγοβράσει για 1 ώρα σκεπασμένο με 3 φλ. νερό.

Σε κάποιους ίσως δεν αρέσει το κανελογαρίφαλο, εγώ σε τέτοια κρεατάκια απαραιτήτως το βάζω γιατί νομίζω ότι κόβουν την έντονη γεύση που βγάζουν.


Δοκιμάζουμε να είναι μαλακό το κρέας, αλλιώς συνεχίζουμε λίγο το βράσιμο και αν χρειαστεί προσθέτουμε ζεστό νεράκι για να το βοηθήσουμε.  Πριν το αποσύρουμε από το μάτι υπολογίζουμε να έχει ζωμό για να ψηθεί το γιουβέτσι μας.

Σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα, όταν κοντεύει να γίνει το κρέας, ρίχνουμε στο ταψί μας λίγο ελαιόλαδο και σοτάρουμε στο φούρνο το κριθαράκι ίσα-ίσα να πάρει χρώμα.


Τοποθετούμε στο ταψί το περιεχόμενο της κατσαρόλας με μία κουτάλα με προσοχή, αλατοπιπερώνουμε λίγο ακόμα και συνεχίζουμε το ψήσιμο για 30 λεπτά, μέχρι να μελώσει η σάλτσα με το κριθαράκι.

Αν θέλουμε στο τελείωμα προσθέτουμε λίγη φέτα τριμένη ή σε κομματάκια ή λίγο κεφαλοτύρι τριμμένο. Εγώ δεν έβαλα, το άφησα σκέτο.

Το κατσικάκι μας μπορεί να αντικατασταθεί με αρνάκι ή μοσχάρι.

Καλή όρεξη!

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Λαχανοντολμάδες νηστίσιμοι



Καλημέρα!

Αλλη μία εκδοχή των αγαπημένων μας λαχανοντολμάδων, αυτή τη φορά νηστίσιμοι αλλά εξίσου πεντανόστιμοι με τους άλλους.


Υλικά

1 μεγάλο λάχανο ζεματισμένο για 15 λεπτά στην κατσαρόλα

1/2 φλ. ελαιόλαδο
2 ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2 φλ. μανιτάρια ψιλοκομμένα
1/2 μάτσο φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
2 μέτρια καρότα χονδροτριμμένα
1 μικρή μαραθόριζα χονδροτριμμένη

από λίγο : μάραθος (όχι κοτσάνια), άνιθος, μαϊντανός, δυόσμος

2 φλ. ρύζι καρολίνα

πιπέρι, αλάτι

χυμός 2 λεμονιών



Εκτέλεση


Στη βάση του λάχανου, κόβουμε ένα μεγάλο τρίγωνο στη θέση του κοτσανιού και το αφαιρούμε όλο.

Ζεματάμε καλά το λάχανο σε αλατισμένο νερό  για να μαλακώσει και να αφαιρούμε τα φύλλα του εύκολα.  

Οταν γίνει, βγάζουμε το λάχανο από την κατσαρόλα με προσοχή και ανοίγουμε σιγά-σιγά τα φύλλα.

Σε κατσαρόλα σοτάρουμε στο ελαιόλαδο τα ξερά κρεμμύδια, τα μανιτάρια, τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τη μαραθόριζα με το καρότο. Οταν αυτά όλα γυαλίσουν, ρίχνουμε το ρύζι και τα μυρωδικά, αλατοπιπερώνουμε  και αφού ανακατέψουμε για 2-3 λεπτά, αποσύρουμε από τη φωτιά.

Στην κατσαρόλα που θα φτιάξουμε το φαγητό μας, στρώνουμε στον πάτο τα χονδρά κοτσάνια του λάχανου ψιλοκομμένα όσο γίνεται και αφού γεμίσουμε τους λαχανοντολμάδες μας, τους αραδιάζουμε μέσα στη σειρά, σκεπάζουμε με λίγο νεράκι, ίσα να τους σκεπάσει, περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού και λίγο ελαιόλαδο από πάνω, σκεπάζουμε με ένα βαρύ πιάτο και αφήνουμε να σιγοβράσουν για 40 λεπτά περίπου.

Αν δεν τους περιχύσουμε με το λεμόνι, μπορούμε να στρώσουμε στην επιφάνειά τους, ροδέλες λεμονιού (έχοντας βγάλει όμορφα τα κουκουτσάκια).



Καλή όρεξη!

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Σπανάκι σαλάτα



Καλημέρα!


Προσωπικά από την πρώτη φορά που την δοκίμασα (και μάλιστα με αμφιβολία...πιο πολύ σαν πείραμα)...την ερωτεύτηκα αυτή τη σαλάτα. Είναι τόσο απλή αλλά τόσο νόστιμη και κυρίως γρήγορη!

Την πρώτη φορά την είδα στο μπλογκ της φίλης Μάρας αλλά μετά διαπίστωσα ότι την συνηθίζουν πολύ οι γείτονες εξ Ανατολών.



Υλικά

500 γρ. σπανάκι (μόνο μέρος του κοτσανιού με τη ριζούλα)
αλάτι
2-3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
ξύδι κατά βούληση
ελαιόλαδο

τριμένο καρύδι από πάνω αν θέλουμε ή άλλο ξηροκάρπι



Εκτέλεση

Διαλέγουμε μεγάλο σπανάκι για να μας μείνει αρκετούτσικη ρίζα και κοτσάνι.

Εννοείται ότι πλένουμε και καθαρίζουμε το σπανάκι μας όπως πάντα. Το μουλιάζουμε για λίγο με χονδρό αλάτι για να φύγουν τα χώματα, ξεπλένουμε σε πολλά νερά, το αφήνουμε για 10 λεπτά με ξύδι μέσα στο τελευταίο νερό και γενικά το πλένουμε όπως όλα μας τα χόρτα συνήθως. Εγώ έτσι τα κάνω πάντα τα χορτο-σαλατικά μας.

Φροντίζουμε στο καθάρισμα και στο ξέπλυμα να μην ανοίξει η ρίζα.

Κρατάμε το φύλλωμα για άλλο φαγάκι ή πίτα και τον χονδρό βλαστό με τη ρίζα την καθαρισμένη τα ζεματάμε σε νεράκι που βράζει για 3-5 λεπτά (ανάλογα με το πόσο μεγάλα είναι). Με το μάτι θα το δείτε...(σαν τις γιαγιάδες μας το κάνω, ε; χααχααχαχ)

Αλατίζουμε ή το νερό που τα ζεματάμε ή όταν τα σουρώσουμε και μπουν στη σαλατιέρα, διαλέξτε. 

Ενώνουμε με τα υπόλοιπα υλικά μας και σερβίρουμε.

Κάποιοι στη γείτονα χώρα την προτείνουν με λεμόνι, εγώ με ξύδι την δοκίμασα και κόλλησα (σημειωτέον ότι γενικά τις σαλάτες μου τις προτιμώ πάντα με λεμόνι).

Της πάει πολύ το ξηροκάρπι αλλά είναι τέλεια σαλάτα και χωρίς αυτό.

Σας αφήνω, πάω να παλέψω με τα τσουρέκια μου!

Καλή όρεξη!

Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Πασχαλινά κουλουράκια



Καλή εβδομάδα!


Αλλη μία δοκιμή έγινε για πασχαλινά κουλουράκια, αυτή τη φορά με συνταγή της Σοφίας Σκούρα.

Πολύ ωραία ήταν, και πλάθονταν και πιο άνετα από τα προηγούμενα που έφτιαξα.



Υλικά


1 κιλό αλεύρι γ.ο.χ.
3 κ. γλ. baking powder
1 1/2 φλ. τσ. βούτυρο φρέσκο σε θερμ. δωμ.
2 φλ. τσ. ζάχαρη κρυσταλλική
4 αβγά
2 βανίλιες ή 2 κ. γλ. εσάνς πορτοκάλι
1 φλ. τσ. γάλα

1 κρόκος αβγού  με λίγο νερό για το άλλειμα



Εκτέλεση


Χτυπάμε με το μίξερ το βούτυρο, ρίχνουμε λίγη-λίγη τη ζάχαρη και συνεχίζουμε μέχρι να αφρατέψουν τα υλικά μας.

Προσθέτουμε τα αβγά ένα-ένα, το άρωμα, το γάλα, σταματάμε το χτύπημα και ρίχνουμε το αλεύρι μέσα στο μείγμα ανακατεύοντας για να το τραβήξει όλο. Κατά τα συνήθη, δεν ζυμώνουμε για να μην γίνει σφιχτή η ζύμη μας, απλά ενσωματώνουμε το αλεύρι. Η ζύμη μας πρέπει να είναι μαλακή και να μην κολλάει, αν χρειαστεί προσθέτουμε ελάχιστο αλευράκι και σιγά - σιγά για να το πετύχουμε αλλά με προσοχή. Μερικές φορές η σύσταση του ίδιου του αλευριού απαιτεί παραπάνω ποσότητα στις συνταγούλες μας.

Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για μισή ώρα και μετά πλάθουμε κουλουράκια.


Τα αλείφουμε με το διάλυμμα του αβγού με το νεράκι και ψήνουμε για 20-25 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 βαθμούς (έβαλα αέρα).




Καλή απόλαυση!

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Πασχαλινά κουλουράκια με ξύσμα λεμονιού




Καλημέρα σας! 

Χθες άρχισα τις δοκιμές συνταγών για πασχαλινά κουλουράκια. 

Η πρώτη δοκιμή  έγινε με συνταγή της Χρύσας Παραδείση απλή και κυρίως χωρίς αμμωνία (θα κάνω και τέτοια κάποια στιγμή όμως).

Αν εσείς δεν θέλετε το ξύσμα, βάλτε εσάνς της αρεσκείας σας και διαλέξτε ένα ωραίο βούτυρο για να μοσχοβολάνε.

Υλικά

4 1/2 φλ. τσ. αλεύρι γ.ο.χ.
1 κ. γλ. κοφτό baking powder
1/2 κ. γλ. κοφτό μαγειρική σόδα

1 φλ. τσ. φρέσκο βούτυρο σε θερμ. δωματίου
1 1/2 φλ. τσ. ζάχαρη κρυσταλλική
1 αβγό + 2 κρόκοι
ξύσμα 1 λεμονιού
1/2 φλ. τσ. γιαούρτι στραγγιστό

Για το άλλειμα

1 αβγό + 3 κ. σ. νερό

τριμμένο φιλέ αμύγδαλο αν θέλω από πάνω



Εκτέλεση


Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ το αλεύρι με τη σόδα και το baking powder.

Χτυπάμε το βούτυρο καλά και προσθέτουμε τη ζάχαρη. Μόλις κρεμώσει αυτό το μείγμα προσθέτουμε το αβγό και τους κρόκους μαζί με το ξύσμα λεμονιού, το γιαούρτι και χτυπάμε λίγο ακόμα.
Σταματάμε το μίξερ και προσθέτουμε το αλεύρι λίγο - λίγο ανακατεύοντας με ένα κουτάλι ή μια σπάτουλα για να ενσωματωθεί.

Πλάθουμε κουλουράκια και τα αραδιάζουμε σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί όχι πολύ στριμωγμένα, αλείφουμε με το διάλυμα του αβγού και πασπαλίζουμε με το φιλέ αμυγδάλου αν θέλουμε.

Αν δεν θέλουμε το ξύσμα λεμονιού, βάζουμε 1-2 βανίλιες ή ξύσμα πορτοκαλιού.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 βαθμούς σε αέρα για 15 λεπτά.  


Καλή απόλαυση και καλή Ανάσταση!

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Πασχαλινά αβγά στο φούρνο



Καλημέρα!
Το Πάσχα είναι προ των πυλών πια, αρχίζουν οι ετοιμασίες μας. Ηδη στη μπλογκογειτονιά μας άρχισαν να μυρίζουν τσουρέκια και κουλούρια! Τι καλά!

Σε ένα νυχτερινό μπλογκοσουρτούκεμα από τα συνηθισμένα έπεσα πάνω σε μία ανάρτηση που έδειχνε κάτι που με ενδιαφέρει πολύ σχετικό με τα αβγουλάκια.

Δεν θα σας δείξω πως τα βάφουμε, με το γνωστό τρόπο που υποδεικνύει η κάθε συσκευασία βαφής που επιλέγουμε, είτε είναι φυτική, είτε εμπορίου, είτε το φύκι της θάλασσας που συνηθίζεται στην Κεφαλονιά, ή το τιπ με τα νήματα και όποιος άλλος τρόπος υπάρχει!

Σας έχω τον τρόπο να μη θρηνήσουμε ολόκληρο κοτέτσι για να φτάσουμε στο στάδιο όπου τα βάφουμε τα αβγουλάκια μας.....

Ξεχάστε κατσαρόλες, βραστά νερά, βετέξ μέσα στην κατσαρόλα και όλα τα σχετικά.......

Απλά πλύντε προσεκτικά τα αβγουλάκια, που ήδη βρίσκονται σε θερμοκρασία δωματίου, τρίψτε με προσοχή τη σφραγίδα που έχουν, σκουπίστε τα και βάλτε μέσα σε μαφινοθηκούλες. Σκέτα, χωρίς νερό και χωρίς τίποτα άλλο!

Ψήστε τα σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 βαθμούς (τα έβαλα στον αέρα αλλά δεν νομίζω ότι έχει τόση σημασία) για 15 λεπτά.  Εσβησα το φούρνο και τα άφησα μέχρι να ηρεμήσουν. Μετά τα έβγαλα.

Εκανα δοκιμή και για 30 λεπτά όπως έλεγε το ποστ όπου το είδα αλλά στα 20 λεπτά έγινε το Κούγκι, οπότε κάντε αυτό που σας γράφω για το 15λεπτο.....χαχαχαχαχαχαχ




Σε κάποια είδα κάτι στο τσόφλι όταν τα έβγαλα σαν καψάλισμα-στιγματάκια αλλά το τρίβεις με ένα βρεγμένο πανάκι και καθαρίζει, δεν είναι τίποτα. Ισως ήταν από πόρους που υπήρχαν στο αβγό.




Βγάλτε τα από τις μαφινοθήκες και προχωρήστε κανονικά στη διαδικασία της βαφής.....

Τόσο απλά!

Το τι αβγό έχω "ξεκληρίσει" τόσα χρόνια καλύτερα να μη σας το περιγράψω.....


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

Η φίλη μου Μαρία Χατζησίμου από το facebook μου επεσήμανε δύο πραγματάκια που γενικά πρέπει να έχετε κατά νου.

1. Την πρώτη φορά που πήγε να τα φτιάξει έτσι της κάηκαν γιατί ο φούρνος της ήταν δυνατός, οπότε στην επόμενη προσπάθειά της, μείωσε την θερμοκρασία στους 150 βαθμούς και βγήκαν μια χαρά. Αρα κινούμαστε με βάση τον δικό μας φούρνο ο καθένας. Τώρα που το σκέφτομαι μπορεί να μου ψήνονταν και πιο όμορφα στους 150 .....την άλλη φορά θα το κάνω κι εγώ.

2. Μου πρότεινε σαν εναλλακτική  λύση επειδή δεν έχουν όλοι μαφινοθηκούλες, την ίδια την καρτέλα (τη χάρτινη) των αβγών. Δεν παθαίνει τίποτα στο φούρνο για 15 λεπτά και μπορούμε να ψήσουμε κατευθείαν 30 και οχι 6 ή 12 αβγά, άρα ξεμπερδεύουμε πιο γρήγορα!





Καλό βάψιμο!

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Σουπιές με πράσινες ελιές και μάραθο




Καλημέρα! Καλή εβδομάδα! 


Σήμερα έχουμε ένα φαγάκι απλό αλλά συνάμα ιδιαίτερο στα αρώματά του και στη γεύση του.

Για να τα λέω τα πράγματα όπως είναι, τα δυο μου πιτσιρίκια δεν το ακούμπησαν γιατί άκουσαν ελιά και γενικά δεν την ακουμπάνε. Οι υπόλοιποι το τιμήσαμε δεόντως αυτό το φαγάκι και θα το ξανακάνω σύντομα. Τα αρώματά του είναι το κάτι άλλο!

Αν θέλουμε μπορούμε να βάλουμε λευκό κρασάκι ή ούζο για να το σβήσουμε αλλά εγώ έβαλα τσίπουρο σπιτικό και μάλιστα με γλυκάνισο....δεν το συζητώ, απογειώθηκε!



Υλικά

1/2 φλ. ελαιόλαδο
1 κιλό σουπιές καθαρισμένες μικρές
3 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
3-4 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
2 σφηνάκια τσίπουρο 
2 βαζάκια ελιές πράσινες εκπυρηνωμένες
1 μάτσο μάραθος (όχι κλωναράκια)
αλάτι και πιπέρι
χυμός 2 λεμονιών

αν θέλω λίγο ρύζι καρολίνα (προς το τέλος)


Εκτέλεση


Ζεματάμε τις ελιές 2-3 φορές σε νεράκι και τις στραγγίζουμε.

Σε κατσαρόλα  ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε τις σουπιές όμορφα.  Αν είναι μεγάλες τις κόβουμε σε κομμάτια, εγώ τις άφησα ολόκληρες γιατί ήταν μικρούλες.

Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και τα αφήνουμε να γυαλίσουν μαζί με τις σουπιές. Σβήνουμε με  το τσίπουρο και  αλατοπιπερώνουμε.

Ρίχνουμε τις ελιές και το μάραθο μαδημένο χωρίς κλωναράκια, συμπληρώνουμε λίγο νεράκι για να βοηθήσουμε να σιγοβράσει το φαγητό και το αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά για 30 λεπτά.

Αν θέλουμε, προσθέτουμε λίγο ρυζάκι καρολίνα 10 λεπτά πριν σβήσουμε το φαγητό μας ή το αφήνουμε σκέτο. Τελευταίο ρίχνουμε το χυμό λεμονιού, λίγο πριν το σβήσουμε.



Καλή όρεξη!

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Σκορδαλιά με ψωμί και καρύδια


Επειδή σκορδαλιά δεν είναι μόνο η αλοιφή με την πατάτα...φέτος είπαμε να αλλάξουμε το παραδοσιακό μας συνοδευτικό για το μπακαλιάρο της 25ης Μαρτίου  και την φτιάξαμε με καρυδάκια. Εγινε εξίσου πεντανόστιμη και πιο ιδιαίτερη.  Δεν πρόκανα να σας την ποστάρω εκείνες τις μέρες γιατί έτρεχα λίγο αλλά πλησιάζει η Κυριακή των Βαϊων που επίσημα ξανατρώμε ψάρι, οπότε κρατείστε την για τότε. 

 Η ποσότητα αυτή είναι για ένα μικρό μπωλάκι χωρητικότητας 500 ml, προσαρμόστε ανάλογα. Eκανα μόνο τόση γιατί έγινε πειραματικά και έφτιαξα άλλη μία με πατάτα κατά τα κλασσικά μας.


Υλικά

1 φλ. καρύδια αλεσμένα
3 μεγάλες φέτες ψωμί μπαγιάτικο
5 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
1 φλ. ελαιόλαδο
2 κ. σ. ξύδι
χυμός 1 λεμονιού 
αλάτι και πιπέρι


Εκτέλεση


Μουλιάζουμε και στύβουμε πολύ καλά το ψωμί στο οποίο έχουμε αφαιρέσει την κόρα.

Στο μπλέντερ ρίχνουμε τα καρύδια με το στυμμένο ψωμί, τα σκόρδα και το μισό ελαιόλαδο, το αλατοπίπερο, τα χτυπάμε να κρεμώσουν  και σταδιακά προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, το ξύδι και το 
υπόλοιπο ελαιόλαδο.  

Την τσεκάρουμε αν μας αρέσει στη γεύση και αναλόγως διορθώνουμε, λίγο χυμό λεμονιού ή ξύδι, αλάτι ή λίγο παραπάνω λαδάκι, ξανατσεκάροντας πάντα. Εγώ εκεί την βρήκα μια χαρά. 

Κατά τον ίδιο τρόπο μπορούμε να φτιάξουμε τη σκορδαλιά μας με αμύγδαλα.


Καλή όρεξη!

Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Αγκιναροκούκια

 
Καλημέρα σας! Καλό μήνα να έχουμε!


Σήμερα έχουμε φαγάκι παραδοσιακό στην Κεφαλονιά που συνηθίζεται πολύ την Μεγάλη Πέμπτη και γενικότερα μέσα στην νηστεία της Σαρακοστής. Αγκινάρες με κουκιά ή όπως τα λένε εκεί αγκιναροκούκια!

Η πεθερούλα μου που το μαγείρεψε, το τσίμπησε λίγο στο σκόρδο αλλά αυτό είναι στη διάθεση του καθενός μας. Γενικώς θέλει το σκορδάκι του....οπότε πράξτε κατά βούληση!


Υλικά

1 κιλό κουκιά
10 αγκινάρες καθαρισμένες, ολόκληρες
2 μάτσα μάραθος, μόνο τις ίνες του, όχι τα κλωναράκια
3-4 σκελίδες σκόρδο  ή 6 φρέσκα σκορδάκια
αλάτι και πιπέρι
1/2 φλ. ελαιόλαδο
2 κ. σ. πελτές ντομάτας ή 1 συσκευασία κονκασέ
χυμός 1 λεμονιού προαιρετικά


Εκτέλεση
Καθαρίζουμε τις αγκινάρες και τις βάζουμε σε νερό με χυμό 1 λεμονιού μέχρι να ετοιμάσουμε τα κουκιά.

Καθαρίζουμε τα κουκιά μας όπως τα φασολάκια, άκρες και τυχόν κλωστούλες, και αν είναι τρυφερά όπως αυτόν τον καιρό τα χρησιμοποιούμε ολόκληρα. Αν πάλι όχι και είναι σκληρή η φλούδα τους, τα ξεσποριάζουμε, αφαιρούμε το μαύρο μάτι από τις φούσκες τους και συνεχίζουμε με το φαγάκι μας με τις καθαρισμένες φούσκες μόνο.

Στο ελαιόλαδο σοτάρουμε το σκόρδο και προσθέτουμε τα κουκιά. Τα γυρίζουμε λίγο μαζί με το μάραθο, προσθέτουμε τον πελτέ ή το κονκασέ, αλατοπιπερώνουμε και κατόπιν προσθέτουμε τις αγκινάρες μας. Τις γυρίζουμε λιγάκι και αυτές μέσα στο φαγάκι μας, προσθέτουμε νεράκι ίσα να τις καλύψει και σιγοβράζουμε για 40 λεπτά περίπου μέχρι να μελώσει η σαλτσούλα.

Οταν πάρει βράση δεν ανακατεύουμε για να μη χαλάσουμε τις αγκινάρες και σκορπίσει το φαγάκι. Απλά αν θελήσουμε, αναδεύουμε λίγο την κατσαρόλα μας.
Προς το τέλος προσθέτουμε το χυμό ενός λεμονιού αν θέλουμε.  Και όχι, δεν ξεχάστηκε το κρεμμύδι, δεν βάζουμε στο φαγάκι αυτό.


Καλή όρεξη!