Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Τρουφάκια με ινδοκάρυδο





Καλημέρα!

Μπαίνουμε πια όλοι σε ρυθμό Χριστουγέννων (αν δεν έχουμε μπει ήδη δηλαδή) και ετοιμαζόμαστε!

Μελομακάρονα, κουραμπιέδες και όλα τα όμορφα γλυκάκια των γιορτών μοσχομυρίζουν στις γειτονιές την ώρα που ψήνονται! 

Σήμερα έχουμε τα πιο εύκολα, γρήγορα και οικονομικά τρουφάκια που μπορούμε να φτιάξουμε για κερασματάκι δεδομένου ότι ο χρόνος και οι δουλειές είναι πολλές και αυτά τα τρουφάκια μας λύνουν  και τα χέρια λίγο.

Δεν είναι μόνο αυτή η ποσότητα που βγαίνει, αυτά μπήκαν έτσι για το food styling.... 

Τα υλικά μας είναι τα εξής δύο : Ινδοκάρυδο μπόλικο και ένα ζαχαρούχο γάλα που έχουμε φροντίσει να το έχουμε λίγο στο ψυγείο για να είναι κρύο.

Η διαδικασία απλούστατη : Σε ένα μπωλάκι ρίχνουμε 1 κουτί ζαχαρούχο και τόσο ινδοκάρυδο όσο χρειάζεται για να πάρουμε ένα σφιχτό μείγμα που να πλάθεται, μου πήρε περίπου 300 γραμμάρια και λίγο ακόμα για το ρολάρισμα. Ζυμώνουμε ωραία,  βάζουμε το μπωλ στο ψυγείο για λίγη ώρα και μετά πλάθουμε μπαλάκια και ρολάρουμε σε ένα μικρό μπωλάκι με ινδοκάρυδο για να καλύψουμε την επιφάνειά τους.

Οσες φορές τα έχω φτιάξει εξαφανίζονται τάχιστα....αν τα πάτε καλά με το ινδοκάρυδο και με τη γεύση του ζαχαρούχου κάντε παραπάνω ποσότητα, αν και βγαίνουν αρκετούτσικα. Εξαρτάται και από το πόσο μεγάλα θα τα πλάσουμε βέβαια. Σερβίρονται ωραιότατα μέσα σε θηκούλες για τρουφάκια (καραμελόχαρτα) για περιποιημένη εμφάνιση! 




Αυτό ήταν! Δεν πιστεύω να σας κούρασα; 


Καλή και όμορφη εβδομάδα να έχουμε!

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

Doghnut muffins με μαρμελάδα



Σήμερα σας προτείνω ένα υπέροχο πρωϊνάκι, γρήγορο χωρίς πολλά τζέρτζελα για προετοιμασία.

Τόσο εύκολο που ούτε μίξερ δεν χρησιμοποίησα! Χωρίς περίεργα υλικά και απλούστατα!




Υλικά για 20 μάφινς (στο αλουμινένιο ταψάκι)

3 1/2 φλ. αλεύρι γ.ο.χ.
3 κ. γλ. baking powder
1 κ. γλ. αλάτι
1 κ. γλ. μοσχοκάρυδο
1 κ. γλ. κανέλα

1 1/2 φλ. ζάχαρη κρυσταλλική
2/3 φλ. σπορέλαιο
2 αβγά
1 1/2 φλ. γάλα


μαρμελάδα της αρεσκείας μας, 1 κ.γλ. για κάθε μάφιν


Για την επικάλυψη

1/2 φλ. λιωμένο βούτυρο 

και πασπάλισμα με  2/3 φλ. ζάχαρη κρυσταλλική + 1 κ. γλ. κανέλα





Εκτέλεση


Αλείφουμε τις μαφινοθήκες μας με λίγο σπορέλαιο.

Σε ένα μπωλάκι ανακατεύουμε τα 2/3 φλ. ζάχαρη με την κανελίτσα και τα αφήνουμε στην άκρη για το τέλος. 


Η διαδικασία είναι η κλασσική, δηλαδή σε μπωλ χτυπάμε το σπορέλαιο με τη ζάχαρη, τα αβγά και το γάλα και ενώνουμε με τα στερεά υλικά. Ανακατεύουμε για να ενσωματωθούν τα στερεά στα υγρά και σταματάμε. 

Σε κάθε θηκούλα βάζουμε μία όχι γεμάτη τελείως κουταλιά της σούπας με μείγμα από τη ζύμη, στο κέντρο με προσοχή αφήνουμε μία κουταλίτσα με την αγαπημένη μας μαρμελάδα και καλύπτουμε με μία επίσης όχι γεμάτη κουταλιά της σούπας ζύμη. 

Ψήνουμε τα μάφινς μας μέχρι να ροδίσουν όμορφα για περίπου 20 λεπτά στους 175 βαθμούς (έβαλα αέρα στη μεσαία σχάρα, ο καθένας όπως τα ψήνει στο φούρνο του όμως).



Μέχρι να βγουν από το φούρνο, λιώνουμε το βούτυρο, το γυρίζουμε σε ένα μπωλάκι μικρό και μόλις βγουν τα μάφινς μας τα αφαιρούμε με προσοχή από τις  θήκες (ζεστά αλλά προσεκτικά να μη τα χαλάσουμε), βουτάμε το πάνω μέρος τους μέσα στο βούτυρο και  τα ξαναβουτάμε μέσα στην κανελοζάχαρη για να πιάσει η βουτυρωμένη επιφάνειά τους.  





Τόσο απλά αλλά τόσο γευστικά!

Καλό Σαββατοκύριακο να έχετε!

Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

Σάλτσα καραμέλας με αλάτι




Καλό σας απόγευμα και καλό μήνα αγαπημένοι μου αναγνώστες! 

Σήμερα...αφού δεν αξιώθηκα τόσο καιρό ...είπα να μπω, να ξαραχνιάσω και να ξεστοιχειώσω αυτό το έρμο το μοσχαράκι με τα πράσινα κορόμηλα που έχει ριζώσει εδώ και 5 ολόκληρους μήνες.....!!!  

Ας το πούμε αυτό το κενό, κενό απολογισμού και συνειδητοποιημένης αποχής....μέτρησα φίλους αληθινούς, κάλπικους-από αυτούς πιο πολύ εντυπωσιάστηκα, σκέφτηκα διάφορες αντιδράσεις μου και σε τι έχω αναλωθεί  κατά καιρούς, αποτοξινώθηκα, κράτησα νομίζω τις αποστάσεις μου από διάφορα που γίνονται και νομίζω ότι επιστρέφω πιο συνειδητοποιημένη και κατασταλαγμένη όσον αφορά στο μπλόγκινγκ και στο αγαπημένο μου χόμπυ, την μαγειρική. 

Συγγνώμη για την απουσία αυτή και επίσης συγγνώμη που σας πέταγα στη μούρη φωτογραφίες στο facebook από διάφορα που σκάρωνα και δεν έγραφα τη συνταγούλα, θα επανορθώσω σιγά-σιγά... Μη με μαστιγώσετε, ναι;;; 

Επιστρέφουμε λοιπόν πανυγηρικά με μία θεϊκή αλατισμένη σάλτσα καραμέλας, τη λεγόμενη butterscotch,  για το καλό του μήνα που θέλει ελάχιστα υλικά αλλά απαιτεί την αμέριστη προσοχή μας για να γίνει σωστά και να μην έχουμε ατυχήματα τύπου κόλλησε και πέτρωσε στο κατσαρόλι (το έπαθα δις για αυτό το λέω....). 

Το αλάτι μη το φοβηθείτε καθόλου αν δεν έχετε ξαναφτιάξει καραμέλα, οι γνώστες ξέρουν τι εννοώ, της πάει απόλυτα και της δίνει μία ένταση φανταστική! Αλλωστε δεν είναι κανόνας στα αλμυρά λίγη ζαχαρίτσα και στα γλυκά λίγο αλατάκι;



Τα υλικά μας  είναι τα εξής :

2 φλ. ζάχαρη κρυσταλλική
12 κ. σ. βούτυρο μαλακό
1 φλ. κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά
1 γενναία πρέζα αλάτι ψιλό



Εκτέλεση










Σε ένα κατσαρόλι σε μέτρια προς ψηλή θερμοκρασία (με μέγιστο το 9 έβαλα το μάτι στο 6 και μετά στο 7-8 παίζοντας λίγο) ρίχνουμε τη ζάχαρη και την αφήνουμε να αρχίσει να λιώνει. Οταν λέμε την αφήνουμε δεν εννοούμε ότι φεύγουμε, είμαστε από πάνω και ελέγχουμε.






Μόλις αρχίσει η ζάχαρη να λιώνει ανακατεύουμε με μία ξύλινη μικρή κουτάλα και τη βοηθάμε να λιώσει όλη μέχρι να αρχίσει να αποκτά ένα γλυκό πορτοκαλί χρώμα.  Εκεί ακριβώς θέλει προσοχή για να μην καεί η καραμέλα μας.




Προσθέτουμε το βούτυρο μία κουταλιά κάθε φορά και το αφήνουμε να ενσωματωθεί και μόλις τελειώσει όλο το βούτυρο αποσύρουμε από τη φωτιά.

Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, ανακατεύουμε, ρίχνουμε το αλάτι και ανακατεύουμε μία τελευταία φορά.




Στην ουσία προσέχουμε να μην κολλήσει η ζάχαρη στα τοιχώματα του κατσαρολιού μας και να μην αρπάξει και καεί όταν αρχίσει να παίρνει το πορτοκαλί της χρώμα.

Η δοσολογία αυτή βγάζει 2 φλυτζάνια σάλτσα καραμέλας, όταν της πήρα τον αέρα και μετά από 2 αποτυχίες (ω, ναι μου συμβαίνουν και τέτοια) έκανα και διπλές δόσεις μετά...χιχιχιιχιχιχ!

Αν σας αποτύχει μη φρικάρετε με το κολλημένο σκεύος, το αφήνετε με νεράκι και θα καθαρίσει.

Η σαλτσούλα διατηρείται εντός και εκτός ψυγείου για 1 μήνα σίγουρα, στο ψυγείο πήζει περισσότερο και λειτουργεί σαν άλλειμα τύπου μερέντα. Σιγά μη μείνει τόσο καιρό.......

Αξίζει πολύ περισσότερο από το καραμελωμένο ζαχαρούχο και ότι άλλη καραμέλα έχω δοκιμάσει μέχρι τώρα. Οι χρήσεις της είναι αμέτρητες και πλησιάζει πολύ σε γεύση τη γνωστή σκληρή καραμελίτσα βουτύρου, όχι αυτή στο χρυσόχαρτο, την άλλη...την οβάλ για να μην κάνουμε και διαφήμιση...όποιος κατάλαβε...κατάλαβε!

 Η συνταγή είναι από το Two peas & their pod

Η πρώτη της χρήση έγινε με δόξα και τιμή στο αγαπημένο μας μπανόφι του οποίου θα ακολουθήσει η συνταγούλα τις επόμενες μέρες!




Σας αφήνω με τις ευχές μου για ένα όμορφο και γλυκό μήνα!

Καλό απόγευμα!