Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Κοτόπουλο Κιέβου



Δεν φταίω εγώ .....το νυχτοπερπάτημα στο διαδίκτυο με βάζει σε διάφορες ....καταστάσεις. Εγώ αυτό δεν το ήξερα...χάζευα στο you tube ζαχαρόπαστες...και τα συναφή ..και δώστου το ένα βίντεο..δώστου το άλλο ....έφτασα (στο άσχετο τελείως) και σε αυτό. Μετά σου λέει...φταίει ο φονιάς....αμ, φταίει? Δεν φταίει πάντα....χααχχααχα!





Τώρα γιατί το λένε Κιέβου δεν ξέρω, ξέρω όμως ότι δεν έχει τίποτα ιδιαίτερο που να δικαιολογεί σώνει και ντε την προέλευσή του. Ανετα μπορούμε να το κάνουμε όλοι, μαϊντανός και σκόρδο είναι τα υλικά του...τι να πεις....Κιέβου το βρήκαμε ...Κιέβου να το πούμε....   ;-)

Λοιπόν πάμε :


Υλικά  για 2 άτομα (προσαρμόζετε ανάλογα)

1 μεγάλο στήθος κοτόπουλο μοιρασμένο στα δύο (χωρίς κόκκαλο)

μισό ματσάκι μαϊντανός ψιλοκομμένος
4 γενναίες κουταλιές της σούπας βούτυρο όχι λιωμένο
3 μεγάλες σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο
αλάτι και πιπέρι

1 φλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις + αλάτι και πιπέρι

1 αβγό  χτυπημένο

100 γρ. φρυγανιά τριμμένη + 3 κ. σ. τριμμένη παρμεζάνα



Εκτέλεση


Παίρνουμε το στήθος και του ανοίγουμε μία τσέπη κατακόρυφα και με προσοχή όσο πιο κάτω γίνεται.

Αλατοπιπερώνουμε.


Φτιάχνουμε τη γέμιση. Ενώνουμε σε μία πάστα το μαϊντανό με το βούτυρο και το λιωμένο σκόρδο και αλατοπιπερώνουμε.


Γεμίζουμε με προσοχή τα στήθη μέχρι μέσα με το μείγμα αυτό και επάνω κλείνουμε με δύο οδοντογλυφίδες. Εγώ δεν μπόρεσα όπως δείχνει το βίντεο νοικοκυρεμένα,  έβαλα χεράκι με γαντάκι και έκανα δουλειά. Δεν πειράζει που λερώθηκε και εξωτερικά, τι έγινε? Πήρε πιο πολύ γεύση...χιχιχιχι! Ετσι κι αλλιώς με το πανάρισμα δεν φαίνεται τίποτα.

Περνάμε το στήθος στο αλεύρι, τινάζουμε να φύγουν τα περιττά, μετά στο αβγό και ύστερα στο μείγμα παρμεζάνας-φρυγανιάς.

Τοποθετούμε σε μία πιατέλα τυλιγμένο το κοτόπουλο και αφήνουμε στο ψυγείο για καμιά ώρα.

Μετά τηγανίζουμε σε καυτό λάδι και χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά.

Μόλις χρυσίσουν είναι έτοιμα τα φιλέτα μας.



Κόβουμε αφού έχει ηρεμήσει λίγο γιατί αλλιώς θα διαλυθεί.
Συνοδεύουμε με λαχανικά στον ατμό, ή ρυζάκι, ή πουρεδάκι ή πατάτες τηγανητές.

Επίσης ταιριάζει πολύ ωραία με μία σαλάτα οσπρίων (φασόλια περίπου σαν πιαζ) απλή που θα σας ποστάρω την άλλη φορά.

 


* Το πουρεδάκι απλό είναι, όχι κάτι ιδιαίτερο, έβρασα πατατούλες, τις πέρασα στην πρέσσα του πουρέ και μετά με το μάτι πρόσθεσα κίτριο τυράκι, γάλα (για να το πάω εκεί που ήθελα), ένα αβγό, μοσχοκάρυδο, αλατοπίπερο και ελάχιστο ελαιόλαδο (μία υποψία, όχι παραπάνω).

Καλή όρεξη!

25 σχόλια:

  1. εγώ προτείνω να το πούμε " Κοτόπουλο της Μάνας "...
    γιατί δηλαδή...???καλύτερο είναι το Κίεβο από τη Μάνα του Λόχου...???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχααχ!! Λες Βιβίκα? Δεν είν' κακό.... ;-)

      Διαγραφή
  2. mmmmmmmmmmmm!! απλό και πεντανόστιμο! αξίζει μια δοκιμή! όσο για το όνομα, συμφωνώ με την προλαλήσασα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πεντανόστιμο και μου άρεσε πολύ που έμεινε απίστευτα ζουμερό μέσα και ο μαιντανός τόσο...μα τόσο ζωντανός! Οχι ρε παιδιά να του αλλάξουμε όνομα ....αχααχαχαχαχ!

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Οντως οικονομικό αν σκεφτείς τις μερίδες! Και γρηγοράκι, αυτό που το πας? Φιλιά Ερη μου!

      Διαγραφή
  4. Εφάκι μου, λόγω Ρώσικης καταγωγής από τη μεριά της μητέρας μου, μπορώ να σου λύσω το μυστήριο για την ονομασία της συνταγής! Το κοτόπουλο Κίεβου δεν έχει ουσιαστικά σχέση με το Κίεβο αλλά πράγματι πρωτοφτιάχτηκε στην αυλή των Τσάρων στη Ρωσία από Γάλλους σεφ γύρω στον 18o - 19o αιώνα. Η ιστορία του είναι λίγο θολή, είναι αλήθεια. Πήρε το όνομα "Κίεβου" αργότερα, με την άφιξη πολλών Ρώσων στην Αμερική μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση. Ουσιαστικά είναι σνίτσελ κοτόπουλου τυλιγμένο γύρω από παγωμένο βούτυρο (το μυστικό για να μη λιώσει το βούτυρο στο τηγάνισμα). Τα αρωματικά ποικίλουν, συνήθως μαϊντανός ή άνηθος. Το σκόρδο είναι σύγχρονη προσθήκη, γιατί άρεσε πιο καλά στους Αμερικανούς έτσι. Συνήθως δεν μπαίνει τυρί, αν και δεν αποκλείεται βέβαια. Στη μαγειρική υπάρχει πάντα χώρος για παραλλαγές! Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να και οι ιστορικές πληροφορίες της συνταγής! Δεν πάει τυράκι, ε? Νοστιμιά και με το τυράκι ομως αλλά καλά κάνεις και το επισημαίνεις! Φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Eίδες τι κάνουν τα ξενύχτια???? Την οικογένεια ευτυχισμένη...φαντάζομαι αφού γεύεται τόσο λιχούδικα πιάτα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οντως το πήγανε αμάσητο κάτω και μάλιστα φοβήθηκα ότι θα τσινίσουν με το σκόρδο...αλλά μια χαρά...Την άλλη μέρα πάλι με ρώτησαν αν έμεινε καθόλου ,οπότε πάμε για επανάληψη...Φιλιά Λιλού μου!

      Διαγραφή
  6. Έρχομαι από τη θάλασσα και μου άνοιξες τηνόρεξη. Πάνε οι θερμίδες που έχασα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βαγγελιώ μου ...να φας τη νοστιμιά και θα τις ξανακάψεις τις θερμιδούλες...χιχιιχιχ! Δεν πειράζει για μία φορά.... :)

      Διαγραφή
  7. Του Κιέβου η όχι φαίνεται ωραίο,και ο πουρές μου αρέσει πολύ,καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Του πάει ο πουρές όπως επίσης και μία σαλάτα φασολιών λεμονοβουτυράτη (περίπου πιάζ) που θα βάλω κάποια στιγμή, για διαφορετική συνοδεία!

      Διαγραφή
  8. Πωπώωωω Έφη μου, τί μου θύμησες!!!!! Κάποτε το έφτιαχνα συχνά αλλά τώρα έχω να το δω και να το γευτώ κάτι ...χρόνια!!!
    Σου έγινε πανέμορφο, λαχταριστότατο και η φωτό υπέροχη!!!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Κικίτσα! Εγώ δεν το ήξερα καθόλου αυτό το πιάτο.. Φιλιά!

      Διαγραφή
  9. έχω φάει μία φορά στο εξωτερικό κοτόπουλο του Κιέβου!! είναι υπέροχο!!

    τώρα θα το φτιάξω κιόλας!!!!!!!

    καληνύχτα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το καλό είναι ότι σκαρώνεται αμέσως αν έχουμε το κοτοπουλάκι, είναι πολύ ωραίο! Καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  10. Εγώ που δεν τρώω εύκολα κοτόπουλο.... τρέξανε τα σάλια μου :) κάποια στιγμή θα το κάνω!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι θα σου αρέσει! Δεν έβγαζε "κοτοπουλίλα" ίσως και λόγω του μαιντανού και του σκόρδου... Δοκίμασέ το!

      Διαγραφή
  11. Τις νύχτες όποιος περπατεί... ψάχνει,βρίσκει και ποιεί!!

    Χρόνια έχω να το φτιάξω και είναι μια πολύ καλή σκέψη για το Σαββατοκύριακο μας Έφη μου.
    Εύγε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Πηνελόπη! Μα καλά, όλοι το ξέρατε...εγώ κοιμόμουν? χαχαχαχχ!

      Διαγραφή
  12. Καλησπέρα και καλώς σας βρίσκω. Το έχω φτιάξει αρκετές φορές και είναι πολύ νόστιμο. Αντί για στήθος πήρα schnitzel και το στερέωσα με οδοντογλυφίδα. Γίνεται το ίδιο καλό και με γαλοπούλα ειδικά άμα το μαρινάρεις από βραδύς σε σάλτσα γιαουρτιού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς όρισες! Θα το δοκιμάσω και με άλλα μέρη αφού το προτείνεις. Για το γιαουρτάκι φαντάζομαι....επίσης θα το δοκιμάσω και έτσι! Λουκούμι θα γίνεται, νομίζω κάτι κάνουν τα ένζυμα του γάλατος...μαλακώνουν τις ίνες ή κάτι τέτοιο οπότε θα είναι ακόμα πιο τέλειο..για μας που έχουμε και τα πιτσιρίκια... Ευχαριστώ για τις προτασεις!

      Διαγραφή
  13. Βρε το Κίεβο τι μας κάνει!!! Φοβερό Έφη μου! Δυστυχώς έχω χάσει αναρτήσεις σου γιατί κάτι γίνεται και μου κρύβονται αγαπημένα blogs. Γκρρρ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Λυπάμαι, αλλά τα ανώνυμα σχόλια δεν θα παίρνονται στα υπόψη και θα διαγράφονται. Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη!