Λαδένια

Η γνωστή Κιμωλιάτικη συνταγή, κατά μία έννοια η ...ελληνική πίτσα! Οπου βέβαια μπορούμε να τη φορτώσουμε με ότι ακριβώς μας κάνει όρεξη, στην συγκεκριμένη περίπτωση απλά της έβαλα κρεμμυδάκι ξερό και ντομάτα περασμένα στο ελαιόλαδο και αλατισμένα κανονικά, με φρέσκο δενδρολίβανο και ριγανούλα ξερή που μοσχοβόλαγε!

Υλικά

750 γρ. αλεύρι ζυμωτό (μύλοι Αγ. Γεωργίου το πορτοκαλί)

1 και μισό  φακελάκι ξερή μαγιά

1/2 κ. γλ. ζάχαρη

4 κ. σ. ελαιόλαδο

1 κ. γλ. αλάτι
1 κ. γλ. κύμινο
1 κ. γλ. μοσχοκάρυδο και λίγη ρίγανη

νερό χλιαρό όσο πάρει (1 1/2 ποτήρι μου το πήρε όλο)

3 ντομάτες σε πολύ λεπτές φέτες

3 κρεμμύδια ξερά σε λεπτά  ημισέλινα

ρίγανη και δενδρολίβανο

χονδρό αλάτι και πιπέρι

Εκτέλεση

Κοσκινίζουμε σε μπωλ το αλεύρι και βάζουμε στη μέση τη μαγιά και τη ζάχαρη. Ανακατεύουμε με το χέρι, προσθέτουμε το ελαιόλαδο και  σιγά-σιγά το ελάχιστα χλιαρό νερό και το αλάτι, ζυμώνουμε λίγο μέχρι να έχουμε εύπλαστη ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια και την τοποθετούμε σε λαδωμένη λεκανίτσα και σκεπάζουμε, αφήνοντάς την καμιά ώρα περίπου να διπλασιαστεί.

Οταν γίνει η ζύμη μας, την τοποθετούμε σε λαδωμένο μεγάλο ταψί (χρησιμοποίησα το βαθύ του φούρνου)   και  την απλώνουμε με τα δάχτυλα σε όλο το ταψί.

Οσο περιμένουμε τη ζύμη να φουσκώσει προχωράμε με τα υπόλοιπα υλικά μας.

Σε ένα τηγάνι σοτάρουμε λίγο τα κομμένα κρεμμύδια και τα αφήνουμε να μαραθούν καλά με λίγο ελαιόλαδο. Τους ρίχνουμε μία πρέζα από μοσχοκάρυδο, κανέλα και κύμινο. Ανακατεύουμε αρκετές φορές.  Οταν είναι έτοιμα,  τα σκορπίζουμε μαζί με ότι λαδάκι τους έμεινε, πάνω στη ζύμη μας.

Σκορπίζουμε πάνω από τα κρεμμύδια τις λεπτές φέτες ντομάτας, προσέχοντας να μην μεταφέρουμε στη ζύμη και το ζουμί τους.

Αν θέλουμε (θέλουμε....θέλουμε!!!) σκορπίζουμε φυλλαράκια βασιλικού και πολύ-πολύ ψιλοκομμένο σκόρδο για να μην μας κυνηγήσουν! Υπάρχουν και πρίγκιπες στο ανάκτορό μας!!! 

Πασπαλίζουμε με ρίγανη αρκετή, προαιρετικά και δενδρολίβανο, αλατοπιπερώνουμε και ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 50 λεπτά.

Τα τελευταία περίπου  10 λεπτά (αναλόγως του πως ψήνει ο φούρνος μας)  αφού τσεκάρουμε  ότι έχει ψηθεί η ζύμη μας καλά, ανεβάζουμε το ταψί στο πιο ψηλό ράφι του φούρνου και ανάβουμε το γκριλ για να πάρουν χρώμα οι φετούλες της ντομάτας.

Προσοχή σε αυτή τη φάση να μην μας αρπάξει η λαδένια.

Για το ταψί αυτό η ζύμη βγαίνει όπως ακριβώς μας αρέσει. Δεν είναι σαν ψωμί, έρχεται πιο τραγανή και λεπτή τόσο όσο να σηκώσει όμορφα τα υλικά!

Ετοιμοι! Αν επιθυμούμε, τρίβουμε και φετούλα, βάζουμε πιπεριές και γενικά παίζουμε με τη γέμιση.

Αν βάλουμε φετα, προσέχουμε πως αλατίζουμε τις ντομάτες μας.

Καλημέρα σας, καλό μήνα και καλή μας όρεξη!

Muffins πραλίνας

Τα πιο απλά και τα πιο γρήγορα muffins  με μόνο 3 υλικά. Η συνταγή είναι της Μαργαρίτας και έχει μόνο 3 υλικά που λογικά δεν λείπουν ποτέ από το ντουλάπι μας, οπότε τι καθόμαστε? Βουρ για φτιάξιμο. Τα κορίτσια μας προτείνουν χτύπημα στο μίξερ αλλά εγώ βαριόμουν λίγο και τα έκανα με το ίδιο το κουτάλι στο μπωλ μέσα.

250 γρ. πραλίνα

10 κ.σ. κοφτές αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

2 αβγά χτυπημένα

9 θηκούλες  μεσαίες (τα κορίτσια μας λένε 12, προφανώς οι θηκούλες μου είναι πιο μεγάλες)

Εκτέλεση

Χτυπάμε τα αβγά και ενώνουμε με την πραλίνα. Μετά κουταλιά-κουταλιά ρίχνουμε το αλευράκι μας,  και γυρίζουμε στις θηκούλες μας. Υπολογίστε μία γενναία κουταλιά στα συγκεκριμένα. Επειδή είναι οι γνωστές ασημί θηκούλες ....του εμπορίου τις πέρασα με λίγο ηλιέλαιο και κακάο (σινιζάρισμα).

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς για 20 λεπτά και τα βγάζουμε, όχι παραπάνω.

Τα έχω ξανακάνει και με spread μαστίχας Χίου (χιώτικο) που είχα βρει στα ΑΒ, είναι ένα λευκό άλλειμα τύπου μερέντας αλλά είναι με μαστίχα Χίου. Αν σας αρέσει η μαστίχα, κάντε το! Εγιναν πολύ νόστιμα.

Επόμενη δοκιμή με ταχίνι με μέλι, κάποια κοπέλα το έγραφε στα σχόλια της συνταγής των κοριτσιών ...και τώρα που το είδα...με μπρίζωσε!

Καλή σας απόλαυση και καλό Σαββατοκύριακο!

Χρόνια μας πολλά!

Μοσχαράκι με αρακά

Κλασσικό φαγάκι, αγαπημένο και εύκολο!

Υλικά

1 κιλό μοσχαράκι σε μερίδες (ελιά κατά προτίμηση)

1 φλ. τσ. κρασί κόκκινο

2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα

2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες

2-3 καρότα σε ροδέλες

2-3 πατάτες σε χονδρές φέτες

1/2 μάτσο μαιντανός ψιλοκομμένος

2 κ. σ. πελτές ντομάτας

αλάτι και πιπέρι

ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Σωτάρουμε το μοσχαράκι στο ελαιόλαδο και σβήνουμε με το κρασί.

Ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και μόλις γυαλίσουν, συνεχίζουμε με τις πατάτες,  τον αρακά και τον μαιντανό και τέλος τον πελτέ. Αλατοπιπερώνουμε και συμπληρώνουμε το απαιτούμενο νεράκι (όχι πολύ 3 φλυτζάνια περίπου) και σιγοβράζουμε για 45 λεπτά, ελέγχοντας μήπως σωθεί το νεράκι.

Το αφήνουμε να πιει τα νερά του και σβήνουμε το φαγάκι μας που στο μεταξύ έχει χυλώσει η σαλτσούλα του.

Καλή σας όρεξη!

Μουσταλευριά

Ωδή στη γιαγιά Λουλού!

Η συνταγούλα είναι από το una cucina και είχα τάξει στον εαυτό μου ότι μόλις πάρω μούστο στα χεράκια μου θα την κάνω οπωσδήποτε! Λατρεύουμε οικογενειακώς τη μουσταλευριά, η συνταγή απλή και κατανοητή και έτσι έγινε.


Υλικά

6 ποτήρια μούστος
6 κ. σ. αλεύρι
2 κ. γλ. ροδόνερο


Εκτέλεση


Κρατάμε ένα ποτήρι μούστο και τον άλλο τον ρίχνουμε σε κατσαρόλα και ανάβουμε το μάτι.

Στον μούστο που κρατάμε διαλύουμε το αλεύρι σιγά-σιγά και αφού έχει αρχίσει να παίρνει βράση ο υπόλοιπος μούστος, ρίχνουμε και αυτόν με το αλεύρι αφού πρώτα τον περάσουμε από σουρωτήρι για να μην μείνουν σβώλοι.

Ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα μέχρι να πήξει.

Στο τέλος ρίχνουμε το ροδόνερο και αποσύρουμε από την φωτιά.


Στο τέλος εκτός από καρυδάκι, πασπάλισα με σουσαμάκι και κανέλα.


Σκέτη απόλαυση!

Ευχαριστούμε Γιώργο για την ωραία συνταγούλα.

Καλή και γλυκιά εβδομάδα να έχουμε όλοι!

Ινδοκάρυδα

Μεσοβδόμαδα χτύπησε το τηλέφωνο. Η πεθερούλα μου ζήταγε συνταγή για ινδοκάρυδα αλλά πριν την δώσουμε να την τσεκάρουμε πρώτα, έτσι?

Αν σας πω, ότι είναι ένα από τα γλυκάκια που γενικά..δεν, τι θα μου πείτε? Ποτέ δεν το προτίμησα, δεν ξέρω γιατί, δεν έχω πρόβλημα με το ινδοκάρυδο, το βάζω και στα κέηκ και όπου αλλού μου ταιριάζει. Απλά πάντα θα προτιμούσα κάτι άλλο σε σχέση με αυτό το πολύ, πολύ νόστιμο τελικά κερασματάκι!

Η συνταγούλα απλούστατη (της Αργυρούς) αλλά υπόσχομαι και άλλους πειραματισμούς για να συγκρίνουμε...

Υλικά

500 γρ. ινδοκάρυδο τριμμένο

1 ζαχαρούχο γάλα

ινδοκάρυδο για το πασπάλισμα

κερασάκια ζαχαρόπηκτα κομμένα στη μέση (στο ράφι με τα φρουί γλασσέ)

Εκτέλεση

Ακριβώς όπως και με τις χιονόμπαλες της φίλης μας Ελενας (άλλο θεϊκό γλυκό, αλλά φτιάχτε το όταν λείπουν όλοι από το σπίτι για να προλάβετε να πιστέψετε ότι...τα φτιάξατε.χαχααχχα!!!) ζυμώνουμε τα δύο υλικά μαζί και μετά πλάθουμε κουλουράκια κάνοντας μία μικρή λακουβίτσα στη μέση με το δάχτυλό μας για να χωρέσει το κερασάκι.

Θέλει λίγο δουλεματάκι η ζύμη μας γιατί σκάει και ανοίγει εύκολα, οπότε μόλις της δώσουμε το σωστό σχήμα δεν την παιδεύουμε άλλο και την τοποθετούμε σε λαμαρίνα με αντικολλητικό χαρτί.

Βάζουμε το κερασάκι και αν θέλουμε τα ρολάρουμε μέσα στο ινδοκάρυδο που έχουμε χώρια ή πασπαλίζουμε από πάνω λίγο. Εγώ μες τη φούρια το ξέχασα αλλά δεν πειράζει για πρώτη φορά, ε?

Δεν αφήνουμε χώρο μεταξύ τους γιατί δεν φουσκώνουν καθόλου, δεν έχουν υλικό που να τα διογκώνει. Εμένα μου βγήκαν 24 κομμάτια + 3-4 χιονομπαλίτσες που μου έκαναν παραγγελιά τα μικρά μου. 

Ψήνουμε σε προθερασμένο φούρνο στους 150 βαθμούς για 15 λεπτά και τα βγάζουμε κατευθείαν. Οχι παραπάνω γιατί σφίγγουν πολύ μόλις κρυώσουν.

Εγιναν πεντανόστιμα και το σπίτι μοσχοβόλησε καρύδα!

Καλή σας απόλαυση και καλό Σαββατοκύριακο!

Μελιτζανοσαλάτα

Παράλειψή μου τόσο καιρό που δεν την είχα βάλει αυτή την νοστιμιά, αλλά ποτέ δεν είναι αργά!

Υπέροχη σαλατίτσα, που αν θέλουμε της προσθέτουμε και καυτερή πιπερίτσα ή μπούκοβο ανάλογα με τα γούστα μας. Εγώ δεν έβαλα γιατί δεν αρέσουν τα καυτερά σε όλους μας.

Υλικά

4 μελιτζάνες φλάσκες

4 σκελίδες σκόρδο λιωμένες

3 πιπεριές Φλωρίνης ψιλοκομμένες (ψημένες στο γκριλ και ξεφλουδισμένες ή από βάζο έτοιμες)

1/2 μάτσο μαϊντανός (και κάτι λιγότερο)

1/2 φλ. ελαιόλαδο

1 φλ. του καφέ ξύδι

αλάτι και πιπέρι

Εκτέλεση

Ψήνουμε σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί τις μελιτζάνες για τουλάχιστον μισή ώρα στους 180 βαθμούς. Τις βγάζουμε και τις τρυπάμε λίγο από κάτω για να βγει το νεράκι που συγκέντρωσαν κατά το ψήσιμο. Παίρνουμε την καθαρή ψίχα και την τοποθετούμε σε μπωλ.

Ιδανικά, η μελιτζάνα πρέπει να ψηθεί πάνω σε φλόγα...αλλά δεν είναι και το πιο απλό στο σπίτι...

Αναμειγνύουμε όλα τα υλικά και τον ψιλοκομμένο μαιντανό και "χτενίζουμε" τη σαλάτα μας με  δύο πηρούνια, μέχρι να αποκτήσει την υφή που θέλουμε.

Καλή μας όρεξη!

Ρυζόγαλο

Αγαπημένο μας επιδόρπιο για το οποίο κάνουν τούμπες μικροί και μεγάλοι. Ειδικά τώρα που έχει αποτόμως αγριέψει ο καιρός...τραβιέται πολύ ζεστό-ζεστό!

Η δοσολογία φυσικά δεν είναι για εμάς...βάζουμε δύο κατσαρόλες ταυτοχρόνως...που να μας φτουρίσει η μία.... Αυτή η δοσολογία βγάζει περίπου 6 μπωλάκια, οπότε ο καθένας αναπροσαρμόζει με βάση τις ανάγκες του.

Η συνταγή είναι της Βέφας, με μία μικρή πινελιά δική μου...σιγά θα μου πείτε..κι όμως...μία μικρή φλούδα λεμονιού...ακέρωτου εννοείται, δίνει άλλη μοσχοβολιά!

Υλικά

1/2 φλ. ρύζι γλασσέ

1 1/2 φλ. νερό

1/4  κ. γλ. αλάτι

4 φλ. φρέσκο γάλα

2 κ. σ. corn flour

1 βανίλια

1/2 φλ. ζάχαρη

1 ξύλο κανέλας

φλούδα ακέρωτου λεμονιού

κανέλα σκόνη για το πασπάλισμα

Εκτέλεση

Ξεπλένουμε  το ρύζι  με λίγο νερό. Βάζουμε το νερό  και το αλάτι σε κατσαρόλα επάνω σε δυνατή φωτιά. ΄Οταν αρχίσει να βράζει, ρίχνουμε το ρύζι κι ανακατεύουμε καλά. Χαμηλώνουμε  τη φωτιά και σιγοβράζουμε μέχρι να τραβήξει όλο το νεράκι και να δούμε ότι το ρύζι έχει αρχίσει να χυλώνει λίγο.

 

 

 

Χωρίζουμε  1/4 κούπας γάλα και διαλύουμε μέσα σε  αυτό το κορν φλάουρ και τη βανίλια. Βράζουμε το υπόλοιπο γάλα και το ρίχνουμε  μαζί με τη ζάχαρη, το ξύλο κανέλας και τη φλούδα λεμονιού  στην κατσαρόλα με το ρύζι. Ανακατεύουμε και σιγοβράζουμε για ένα  εικοσάλεπτο.

Ρίχνουμε το διαλυμένο στο γάλα κορν φλάουρ και βράζουμε  ανακατεύοντας συνεχώς, ώσπου να πήξει το ρυζόγαλό μας.

Κατεβάζουμε από τη φωτιά και μοιράζουμε στα μπωλάκια μας. Αφήνουμε να κρυώσει λίγο και πασπαλίζουμε με σκόνη κανέλας.

Απολαμβάνουμε!

Κόκκορας παστιτσάδα

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ελένη και τη Marilise για την τιμή που μου έκαναν να μου χαρίσουν αυτό το όμορφο βραβειάκι που με τη σειρά μου το δίνω σε όποιον ήδη δεν το έχει πάρει (γιατί άργησα κομματάκι..να κάνω ανάρτηση). Κορίτσια είναι χαρά μου να με επισκέπτεστε!

Το πιο νόστιμο φαγάκι ειδικά αν το κοκκόρι μας είναι αλανιάρικο και έχουμε την τύχη να πέσει στα χεράκια μας. Στην περίπτωση αυτή το βράζουμε πρώτα για μισή ώρα και κρατάμε το ζωμό του για το μαγείρεμά μας.  Εγώ αυτή τη φορά...δεν....οπότε πάμε με ένα περιποιημένο κόκκορα που πήρα από τον κρεωπόλη μας.

Υλικά

1 κόκκορας τσουπωτός...(2.750 kg το συγκεκριμένο πτηνόν..)

1 φλ. ελαιόλαδο

3 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα

3 σκελίδες σκόρδο

(όποιος τυχερός έχει καβατζώσει σπετσερικόν της Καρμέλας......είναι πολυυυυυυύ τυχερός..αλλιώς πεζά πράγματα...δηλαδή...

από μία πρεζούλα κανέλα, γαρίφαλο, μοσχοκάρυδο, μπαχάρι, κύμινο ...αυτά)

2 κ.σ. πελτές ντομάτας και 2 μεγάλες ντομάτες περασμένες στον τρίφτη

1 πρέζα ζάχαρη

1 φλ. κόκκινο κρασί (και λευκό να μπει δεν πειράζει)

αλάτι και πιπέρι

μακαρόνια Νο. 3 ή Νο. 5 (για λιγότερα θύματα προτιμήστε το πέντε..αυτό το φαγάκι είναι η χαρά του απορρυπαντικού..χαχαχααχ)

ξερή μυζήθρα ή κεφαλοτύρι τριμμένο (εμείς τιμούμε πολύ το κεφαλοτύρι ;)

Εκτέλεση

Οπως είπαμε αν ο κόκκορας είναι χωριάτικος, τον βράζουμε καλά (και πάνω από μισή ώρα...) και σουρώνουμε το ζωμό του.

Σωτάρουμε στο ελαιόλαδο τα κομμάτια του κόκκορα και όταν πάρουν ωραίο χρώμα, ρίχνουμε το κρεμμυδοσκόρδιον και όλα μας τα μπαχαρικούλια. Αφού φέρουμε το πτηνόν δύο γύρες μαζί με τα μπαχαρικά του, προσθέτουμε τον πελτέ και τη ζάχαρη. Σωτάρουμε λίγο και σβήνουμε με το κρασάκι.

Κατόπιν αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε τις φρέσκιες ντομάτες και ή νερό ίσα να σκεπάσει τον κόκκορα ή το ζωμό που φυλάξαμε και σιγοβράζουμε για 1 ώρα περίπου μέχρι να μείνει με τη σάλτσα του. Ο χωριάτικος θέλει το διπλό χρόνο γιατί το κρεατάκι του είναι πιο σκληρό.

Σε άλλη κατσαρόλα βράζουμε τα μακαρόνια μας σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου, τα στραγγίζουμε και τα περιχύνουμε με λίγο ελαιόλαδο.

Σερβίρουμε με πασπαλισμένο τυράκι από πάνω και είμαστε έτοιμοι!

Καλή μας όρεξη!

Καλή εβδομάδα σε όλους μας!

Μάφινς με μήλο και σως καραμέλας γάλακτος

Μηλοκεκάκι ήθελα να φτιάξω αυτές τις μέρες σαν τρελή, δεν ξέρω πως μου κόλλησε έτσι ...και μου προέκυψαν μηλομαφινάκια.  Ηρθε και έδεσε και η καραμέλα γάλακτος από πάνω και έγιναν κάτι όμορφα μαφινάκια, ζουμερά και θεϊκά..... Τα υλικά απλούστατα (εκτός από τις καραμελίτσες που αν δεν τις έχουμε δεν πειράζει, τα αφήνουμε σκέτα ή με ένα απαλό γλάσσο) και είναι τέλεια συντροφιά για το απογευματινό μας καφεδάκι και όχι μόνο βέβαια!

Υλικά

215 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κ. γλ. baking powder
1/2 κ. γλ. κανέλα
1 πρέζα αλάτι

2 αβγά σε θερμοκρασία δωματίου
150 γρ. καστανή ζάχαρη
150 γρ. κρυσταλλική λευκή ζάχαρη
120 ml ηλιέλαιο
2 κ. γλ. vanilla extract

2-3 μεγάλα μήλα τριμμένα

Για τη σως

500 γρ. καραμέλες γάλακτος (οι γνωστές στο χρυσόχαρτο)
1 κρέμα γάλακτος των 200 ml


Εκτέλεση

Ενώνουμε το αλεύρι, το baking powder, την κανέλα και το αλάτι σε ένα μπωλ.

Χτυπάμε σε άλλο μπωλ το ηλιέλαιο με τη ζάχαρη, ρίχνουμε τα αβγά, το άρωμα βανίλιας, στη συνέχεια το μείγμα του αλευριού και στο τέλος τα τριμμένα μήλα.

Αδειάζουμε σε μαφινοταψάκια μέσα σε θηκούλες γεμισμένες κατά τα 2/3 ή σε σιλικούνατες φόρμες.

Ψήνουμε για 25-30 λεπτά στους 170 βαθμούς και όταν τα βγάλουμε τα αφήνουμε λίγο να κρυώσουν.

Οσο κρυώνουν, ετοιμάζουμε την σως καραμέλας.

Σε γυάλινο μπωλ τοποθετούμε τις καραμελίτσες μαζί με την κρέμα γάλακτος και ζεσταίνουμε μέχρι να λιώσουν, ανακατεύοντας όμως τακτικότατα το μείγμα. Οταν λιώσουν καλά, βγάζουμε το μπωλ από τα μικροκύματα και αφήνουμε να ψιλοκρυώσει για να σφίξει λίγο η σως.  Μόλις το δούμε αυτό, παίρνουμε ένα - ένα τα μαφινάκια μας (αν δεν τα έχουν ήδη ξεκάνει οι παρευρισκόμενοι....σαν τα γατιά τους έδιωχνα για να βγάλω τις φωτογραφίες..χαχχααχα!!) και τα βουτάμε μέσα στο μείγμα της καραμέλας.

Ταρατατάμ!! Ετοιμοι για μαφινοσαβούρωμα!

Καλή σας απόλαυση!

Κουνελάκι κρασάτο με δενδρολίβανο

Πεσκέσι με κρητικά καλούδια έφτασε προχθές στο σπίτι μας και μέσα σε αυτά που ήρθαν ήταν και 2 τσουπωτά-τσουπωτά κουνελάκια! 

 Γενικά κουνελάκι μαγειρεύουμε σπίτι μας μόνο αν είναι από χέρι γνωστό, δεν ζηλεύω του ΣΜ ποτέ! Παραξενιά? Μπορεί ...αλλλά δεν μου κάνει κλικ του εμπορίου για να το πάρω να το μαγειρέψω....τεσπά..Μετά το ..σχετικό δημοψήφισμα αποφασίστηκε να γίνει με κρασάκι και δενδρολίβανο, οπότε φύγαμε :

Υλικά

1 κουνέλι σε μερίδες

Για τη μαρινάδα

3 φλ. κρασί

1 φλ. ξύδι

3/4 φλ. ελαιόλαδο  (και λίγο ακόμη για το σωτάρισμα μετά)

2 κρεμμύδια σε ροδέλες

4 σκελίδες σκόρδο

4 κόκκοι μπαχάρι

1 φύλλο δάφνης

1 κλαδάκι δενδρολίβανο

1 κλαδάκι φρέσκια ρίγανη

1 φλ. κρασί λευκό

5 σκελίδες σκόρδο

αλάτι και πιπέρι

Εκτέλεση

Αποβραδίς μαρινάρουμε το κουνελάκι μας με τα παραπάνω υλικά και το βάζουμε στο ψυγείο. Εγώ το ξέχασα εκεί μέχρι την άλλη μέρα.

Από τη μαρινάδα κρατάμε το δενδρολίβανο και τη ρίγανη. Τα υπόλοιπα τα πετάμε. Οταν το κάνω κοκκινιστό δεν πετιούνται όμως, υπόψη αυτό.

Τσιγαρίζουμε σε λίγο ελαιόλαδο (χώρια από αυτό της μαρινάδας) το κουνελάκι, προσθέτουμε το σκόρδο, το κλαδάκι της ρίγανης και του δενδρολίβανου και όταν πάρει ωραίο χρώμα από παντού, σβήνουμε  με το κρασί και αλατοπιπερώνουμε. Συμπληρώνουμε νεράκι και το αφήνουμε να σιγοβράσει για καμιά ώρα μέχρι να μείνει με το ζουμάκι του.

*Στα μέσα του μαγειρέματός μας αν θέλουμε, μπορούμε να του προσθέσουμε πατάτες σε χονδρές ροδέλες, να καπακώσουμε και να συνεχίσουμε το σιγανό μας μαγείρεμα κανονικά.

Σερβίρουμε με πιλάφι ή με πατατούλες τηγανητές ή με πουρέ πατάτας.

Απλό και πεντανόστιμο. Ετσι θέλω τα αυθεντικά προϊόντα, λυπάμαι να τα περιπλέξω, πιστεύω ότι αναδεικνύονται πιο όμορφα με απλό τρόπο!

Καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι μας!

Καραμέλα γάλακτος ή Dulce de leche

Είναι τόσο απλή η διαδικασία και τα υλικά της που απορώ γιατί τόσα χρόνια δεν είχα δοκιμάσει να τη φτιάξω.

Οι άκρως..."τεμπέληδες" θα καταφύγουν στην έτοιμη καραμέλα που βρίσκεται συνήθως στο ράφι μαζί με την πραλίνα και τα άλλα συναφή...

Οι λιγότερο..."τεμπέληδες" θα μπουν στη διαδικασία να σιγοβράσουν το κλειστό κουτί του ζαχαρούχου για κανά 2ωρο ή 3ωρο, ποτέ με κλειστό το καπάκι της κατσαρόλας ..θυμίζω...για να μην γίνει το ζαχαρούχο χειροβομβίδα στο ταβάνι της κουζίνας μας....

Μεταξύ μας είναι πιο χρονοβόρο αυτό το δεύτερο από το να φτιάξουμε τη δική μας σπιτική καραμέλα και να ξέρουμε και τι έχουμε βάλει μέσα.

Η διαδικασία κρατάει μία ώρα και κάτι και τα υλικά βράζουν σε χαμηλή θερμοκρασία (από το 1 μέχρι το 9 εγώ το μάτι το είχα στο 3 εκτός από το τέλος που φορτσάρισα λίγο και το πήγα στο 5 αλλά εντελώς από πάνω).

Δεν το παρατάμε μόνο του ούτε στην αρχή, ανακατεύουμε τακτικά με ξύλινη κουτάλα και κυρίως στα τοιχώματα για να μην κάνει κρούστα το γάλα και γενικά το τσεκάρουμε από τη μέση του χρόνου και μετά τακτικότατα έως συνέχεια για να μην μας κολλήσει  αν και στο 3 μόνο στο τέλος ήθελε προσοχή.

Μου πήρε σε αυτή τη θερμοκρασία 1 ώρα και 50 λεπτά, γίνεται και σε σχεδόν μία ώρα σε μεγαλύτερη θερμοκρασία αλλά δεν το ρισκάρισα για να μην έχουμε θέματα με το φούσκωμα του γάλατος.

Πάμε να το δούμε :

Υλικά

1 λίτρο φρέσκο γάλα

150 γρ. κρυσταλλική ζάχαρη

2 κ. σ.  gold syrup ή corn syrup (σίγουρα θα βρείτε στα ΑΒ)

1/2 κ. σ. μαγειρική σόδα

1 πρέζα αλάτι

1 κ. γλ. vanilla extract

Αν δεν μπορούμε να βρούμε το σιρόπι, ίσως με ένα τσακ παραπάνω μέλι να γίνεται η δουλειά μας αλλά δεν το τσεκάρισα οπότε δεν μπορώ να σας πω ακόμα, την άλλη φορά.

Αυτά τα υλικά δίνουν ένα βάζο γύρω στα 450 γραμμάρια και ανάλογα πόσο πηχτή θέλουμε την καραμέλα, η οποία σημειωτέον ότι όταν την κατεβάζουμε από τη φωτιά σφίγγει κι άλλο καθώς κρυώνει και ψιλοπήζει λίγο ακόμα. Εγώ την άφησα τη δική μου να μπορεί να απλωθεί στα μπισκοτάκια της φωτογραφίας αλλά με λίγο ακόμα χρόνο γίνεται και πιο συμπαγής, εξαρτάται από το τι ζητάμε.

Εκτέλεση

Ολα μαζί εκτός από το άρωμα βανίλιας τα ρίχνουμε σε βαριά κατσαρόλα (έβαλα τη χύτρα και καθάρισα) και αρχίζουμε το ανακάτεμα. Από τα τριάντα λεπτά και μετά αρχίσει να μπεζάρει το χρώμα της και να σκουραίνει προς την μία ώρα, οπότε και ρίχνουμε το άρωμα βανίλιας και δεν φεύγουμε από κοντά της. Οταν έρθει στην σύσταση της τελευταίας φωτογραφίας μπορούμε να σβήσουμε το μάτι εκτός αν θέλουμε να την πήξουμε κι άλλο.

Οταν κρυώσει λίγο, γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα (ναι, σιγά μην πρόλαβα....περιμένανε σαν παλαβά να τη δοκιμάσουν τα πιτσιρίκια και όχι μόνο) και διατηρείται μπορεί και παραπάνω από μήνα στο βάζο. Αλείφουμε μπισκοτάκια, γλασσάρουμε γλυκά, αρωματίζουμε παγωτά, περιχύνουμε τσηζ κέηκ, την κάνουμε καραμελίτσες  μέσα σε θηκούλες, την χρησιμοποιούμε σαν spread για το πρωινό μας και άλλα πολλά που δεν μου έρχονται..αλλά που θα πάει ...θα μου έρθουν..χααχαχααχ!!

Η μόνη "μανούρα" της είναι αυτό ...το  από πάνω. Κατά τα άλλα έγινε φανταστική, μόνο που μου βγήκε λίγη για τόσο χρόνο..."από πάνω"...την άλλη φορά θα διπλο-τριπλασιάσω τη δόση αλλά πρέπει να προσέχω να μην μου ξεχειλίσει το γάλα καθώς θα ζεσταίνεται.

Φτιάξτε την και δεν θα χάσετε!

Καλή σας απόλαυση και καλό Σαββατοκύριακο!!!

Τσάτνευ δαμάσκηνο με μήλο

Το τσάτνεϊ ή Chatni είναι μια πικάντικη σάλτσα, αρκετά πυκνή, με μπαχαρικά, φρούτα και λαχανικά και αποτελεί  ένα τυπικό είδος καρυκεύματος της ινδικής κουζίνας.

Ετυμολογικά η ινδική λέξη 'chatni' αναφέρεται σε πικάντικες ή και γλυκές σάλτσες της ΝΑ Ασίας που συνοδεύουν το φαγητό. Περιέχουν συχνά ξύδι και ζάχαρη και γι αυτό θα μπρούσαμενα τις αποδώσουμε στα ελληνικά 'σάλτσες τουρσί'.  Τα chutneys φτιάχνονται κυρίως λαχανικά και φρούτα και συχνά περιέχουν κρεμμύδι και σκόρδο. Ηδη από τον 17ο αιώνα τα chutneys αποστέλλονταν στις ευρωπαϊκες χώρες σαν εξωτικά προϊόντα πολυτελείας.

Το ξύδι  μερικές φορές αναφέρεται ως "αλάτισμα", είναι μια μέθοδος για τη διατήρηση των τροφίμων μέσω της αναερόβιας ζύμωσης που παρέχει η άλμη που παράγει τα βακτηρίδια γαλακτικού οξέος, το μαρινάρισμα των τροφίμων σε όξινο διάλυμα.  Τα τρόφιμα στη συνέχεια αποθηκεύονται και είναι γνωστά  ως "τουρσί".  Αρα θα μπορούσαμε να το πούμε και γλυκό τουρσί κατά ένα τρόπο.

Το φτιάχνουμε τώρα και μπορούμε να το φυλάξουμε και για  τα Χριστουγεννιάτικα τραπεζώματα ή να το κάνουμε δωράκι τυλιγμένο όμορφα. Να είστε σίγουροι ότι θα εκτιμηθεί δεόντως.  Είναι ιδανικό για να συνοδέψει χοιρινό κρέας ή αρνάκι ή τυριά.

Καλό είναι να ετοιμασθεί από τώρα για να του δώσουμε κανένα μήνα περιθώριο να δουλέψει το ξύδι και να ενωθούν όμορφα όλα τα αρώματα.

Κλειστό διατηρείται για ένα χρόνο σε σκιερό μέρος, αν το ανοίξουμε πρέπει να καταναλωθεί σε ένα μήνα.

Συμβουλή προς ναυτιλομένους.....Διώξτε όλον τον κόσμο από το σπίτι και προσπαθείστε να το ξεκινήσετε πρωί.....να προλάβει να ξεντουμανιάσει το σπίτι γιατί το ξύδι σου κάνει κεφάλι κανονικά...αχαχχα!!!

Υλικά

1 ολόκληρο κεφάλι σκόρδου καθαρισμένο και κομμένο σε ψιλές φετούλες

ρίζα τζίντζερ (στο μέγεθος του αντίχειρα) σε ψιλ/νες λωρίδες

2 μεγάλα κρεμμύδια σε λεπτά ημισέλινα

1 κιλό μήλα σκληρά ψιλ/να

3 αστεροειδείς γλυκάνισοι

1 κ. γλ. σπόροι κύμινου

1 ξύλο κανέλας

500 γρ. μηλόξυδο

1 κ. σ. αλάτι

1 κιλό δαμάσκηνα σκληρά κομμένα σε τέταρτα

450 γρ. καστανή ζάχαρη

Εκτέλεση

Σε κατσαρόλα βάζω το ξύδι, το σκόρδο, το κρεμμύδι, το τζίτζερ, το αλάτι, τα μήλα και όλα τα μπαχαρικούλια (σπόρους κύμινου, ξύλο κανέλας, αστεροειδείς) και τα βράζω σε χαμηλή θερμοκρασία για μισή ώρα.

Μετά το μισάωρο και αφού τσεκάρω ότι τα μήλα μου μαλάκωσαν ικανοποιητικά, προσθέτω τα δαμάσκηνα και τη ζάχαρη και συνεχίζω το βράσιμο για καμιά ώρα, προσέχοντας πάντα τα υγρά του και πάντα σε χαμηλή θερμοκρασία.

Δεν σκεπάζω και όταν αφήνει η κουτάλα μου "δρόμο" στην κατσαρόλα...χιχιιχ!! επιστημονικός ο όρος, είδατε? είμαι έτοιμη να κλείσω τη φωτιά. Εννοείται ότι έχει μαλακώσει ωραία και το δαμάσκηνο, το ζουλάμε και καταλαβαίνουμε.

 

Γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα αφού αφαιρέσουμε το ξύλο κανέλας και τους αστεροειδείς γλυκάνισους (προαιρετικά και αυτό, απλά βαραίνει περισσότερο αν μείνουν μέσα στο βάζο).

 Με τόσο ξύδι ...την ακούς λιγάκι...αν δεν το αντέχετε βάλτε λίγο λιγότερο αλλά μην το παρακάνετε και χάσει η συνταγούλα.

Στην περίπτωση που θέλετε να το προσφέρετε σαν δωράκι, απλά διπλασιάστε ή τριπλασιάστε την ποσότητα. Το συγκεκριμένο γεμίζει 4-5 βαζάκια και έχω ενθουσιαστεί τόσο που θα πάρω δαμασκηνάκια τώρα που είναι στο φόρτε τους για να το ξανακάνω.

Δοκιμάστε το!

Καλή σας επιτυχία!

Πηγή : BBC good food

Γλώσσα με πατάτες στο φούρνο

Από τα ελάχιστα ψάρια που τρώνε χωρίς να υπάρξει καμμία ένσταση είναι η γλώσσα και πιο συγκεκριμένα το φιλέτο της. Αντε και κανά γαύρο και σαρδέλα...αλλά μέχρι εκεί. Για τα άλλα ψάρια πέφτει σκληρή διαπραγμάτευση....αλλά που θα πάει...θα μεγαλώσουν και θα καταλάβουν! Εκεί έχω αποθέσει τις ελπίδες μου...χααχα!!!

Απλή συνταγούλα αλλά πεντανόστιμη!

Υλικά

8 φιλέτα γλώσσας

πατατούλες κομμένες σε λεπτές ροδέλες (στο μαντολίνο)

2 κρεμμύδια σε λεπτά ημισέληνα

3 σκελίδες σκόρδο

αλάτι, πιπέρι, φρέσκια ριγανούλα

χυμός 2 λεμονιών

ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Απλώνουμε τις πατατούλες, τα κρεμμυδάκια και το σκόρδο  στο ταψί, αλατοπιπερώνουμε και από πάνω τοποθετούμε το ψάρι το οποίο επίσης έχουμε αλατοπιπερώσει κανονικά.  Πασπαλίζουμε με τη ρίγανη και περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού και το ελαιόλαδο.

Σκεπάζουμε και ψήνουμε για 30 λεπτά στους 180 βαθμούς και άλλα 10 λεπτά χωρίς σκέπασμα για να πάρει χρώμα.

Αν τις κόψουμε τις πατατες μας τόσο λεπτές ο χρόνος μας φτάνει για να βγει το φαγητό μια χαρά. Αν κοπούν πιο χοντρές θέλει παραπάνω ψήσιμο.

Ελαφρύ φαγάκι και γρήγορο.

Καλή σας όρεξη!

My 7

Τις προάλλες δέχθηκα την πρόσκληση της Ευας  και της Ελένης για ένα πολύ όμορφο παιχνίδι-ανασκόπηση που παίζεται εδώ και μέρες στην μπλογκογειτονιά και είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία για να θυμηθούμε και ίσως να προβληματιστούμε για τις αναρτήσεις μας. Εμένα πάλι με εξέπληξε ευχάριστα αν και έχω δρομο ακόμα ....πολυυυυυύ......η βελτίωση των φωτογραφιών μου που ήταν ένας κόμπος στην αρχή!

Κορίτσια σας ευχαριστώ για την ευκαιρία και θα προσπαθήσω να είμαι αντικειμενική αν και οι αναρτήσεις δεν είναι τόσες πολλές για να μπορείς πραγματικά να ψαρέψεις  σωστά το ζητούμενο.

1. Η πιο δημοφιλής ανάρτηση είναι η αβράκωτη κολοκυθόπιτα

Αν και δεν περίμενα σε μία πιτούλα τέτοιο σουξέ,  παρόλα αυτά κλικάρεται τρελά! 

2. Η πιο αμφιλεγόμενη ανάρτηση είναι η Συναγρίδα με μπάμιες

Αν και στην Κρήτη συνηθίζεται πολύ,  πολύς κόσμος δεν το ξέρει ή φοβάται το συνδυασμό...και μπορώ να πω ....ότι χάνει σίγουρα! Οσο υπάρχουν μπάμιες φρέσκιες, προλαβαίνετε!

3. Η πιο χρήσιμη ανάρτηση είναι το Κεφίρ το θαυματουργό

Ημουν μεταξύ του κεφίρ και του ανοίγματος φύλλου για πίτα αλλά δεδομένου ότι δεν καταπιάνομαι ποτέ με πιτούλες (θα αρχίσω όμως!) νίκησε το κεφίρ στο οποίο πρέπει νομίζω να δώσουμε λίγη από την προσοχή μας γιατί πλέον το θεωρούν Superfood.  Μόνο καλό μπορεί να μας κάνει!

4. Η ανάρτηση της οποίας η επιτυχία με ξάφνιασε είναι οι  Ρεβυθοκεφτέδες αλλιώτικοι

Κατά γενική ομολογία ....απλά απίστευτης νοστιμιάς!

5. Η ανάρτηση που δεν έλαβε την προσοχή που της άξιζε είναι το λαδοραβανί ή λαδόπιτα

Πολύ καλό, υγιεινό και νηστήσιμο γλυκό που διατηρείται για πολλές μέρες εκτός ψυγείου, πεντανόστιμο και τέλειο συνοδευτικό για το καφεδάκι μας και όχι μόνο. Μη φοβηθείτε την ποσότητα του ελαιολάδου καθόλου!

6. Η ανάρτηση για την οποία είμαι υπερήφανη είναι η Καρυδόπιτα 

Αφρός....κυριολεκτικά! Το επίσημα "αγαπημένο" γλυκό της οικογένειάς μας!

7. Η πιο όμορφη ανάρτηση είναι το γλυκό φράουλα  

Το μεγαλείο της φράουλας!

Η ομορφιά αυτού του γλυκού με κάθε λεπτόμερεια...από τις πιο ωραίες φωτογραφίες που έχω τραβήξει μέχρι τώρα θα δηλώσω αλλά και επειδή στο ποστ αυτό έχω φτιάξει κάποια δωράκια με όλη μου την αγάπη και είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο...(ψιλοακαμάτρα σε αυτά τα θέματα..χιχιχι!!)

Αυτά! Καλείται όποιος δεν έπαιξε ήδη, να παίξει! Είναι πολύ όμορφος ο στόχος του παιχνιδιού πραγματικά...

Να έχετε μία όμορφη μέρα και να χαμογελάτε κόντρα στα όσα ακούμε και σχεδιάζουν στις πλάτες μας!

Γίγαντες με μοσχαράκι

Τη συνταγή αυτή την εντόπισα στο Homefood και μιας που ψιλοδρόσισε και έχουμε καιρό να φάμε γίγαντες  είπα ότι ήρθε η ώρα τους. Η συνταγούλα είναι ακριβώς όπως προστάζει ο Μάκης Γεωργιάδης από το BHMAgourmet εκτός του ότι εγώ τίμησα τους μαύρους γίγαντες που είναι αγαπημένοι μας και όποτε τους βρίσκω φροντίζω να εφοδιαστώ.

Μου κέντρισε το ενδιαφέρον το ότι σβήνουμε το φαγάκι μας με ούζο, κάτι που δεν έτυχε να ξαναδώ στο κόκκινο κρέας και εννοείται ότι μου άρεσε που συνδύαζε η συνταγή όσπριο με κρέας.

Πάμε λοιπόν να τη δούμε...

Υλικά

500 γραμμ. γίγαντες

8 κ.σ. ελαιόλαδο
500 γραμμ. μοσχάρι (τμήμα ζώου: ελιά), σε μικρές μπουκιές
2 ξερά κρεμμύδια, σε φέτες
50 ml ούζο
2 καρότα, σε ροδέλες
2 πιπεριές Φλωρίνης, σε ροδέλες
300 γραμμ. ντοματάκια κονκασέ
2 κλωνάρια σέλινο, σε μεγάλα κομμάτια
αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
1 μικρή καυτερή πιπεριά (προαιρετικά)       

Εκτέλεση

Μουλιάζουμε αποβραδίς τους γίγαντες (τουλάχιστον 10 ώρες). Την επομένη τους στραγγίζουμε και τους κρατάμε στην άκρη.

Σε φαρδιά ρηχή κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το μοσχαράκι να ροδίσει από όλες τις πλευρές. Ρίχνουμε και τα κρεμμύδια και τα σοτάρουμε ώσπου να γυαλίσουν. Σβήνουμε με το ούζο.

Αφήνουμε να εξατμιστεί, προσθέτουμε νερό τόσο ώστε να καλύψει το κρέας και βράζουμε για περίπου 30 λεπτά.

Ρίχνουμε τα φασόλια και όλα τα υπόλοιπα υλικά και συνεχίζουμε το μαγείρεμα για ακόμη 40 λεπτά, μέχρι να χυλώσουν τα φασόλια μας και να μείνουν με ελάχιστη σάλτσα. Κατά τη διάρκεια, αν χρειαστεί, συμπληρώνουμε νερό.

Εγώ το έβαλα στη χύτρα το φαγάκι για να σιγουρευτώ για τα φασόλια και επειδή μας αρέσουν έτσι , τους γύρισα στο φούρνο για ένα 20λεπτο μετά την κατσαρόλα για να κάνει κρούστα και να μελώσει η σαλτσούλα του.

Φτιάξτε το! Προλαβαίνετε άνετα για αύριο.

Καλό μήνα και πάλι σε όλη την μπλογκογειτονιά!

Καλό μήνα!

Καλό και όμορφο μήνα να έχουμε!