Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Λεμονόπιτα με μαρέγκα

Να σας κεράσουμε γλυκάκι ???? 


 
Η μάνα του λόχου "ζαλώθηκε" άλλον ένα χρόνο στην πλάτη της και ξανά προς τη δόξα τραβά...τραβά...τραβά!!! Φυσικά το κεράκι ήταν ένα μόνο συμβολικά, αν τα βάζαμε όλα θα ψάχναμε...το γλυκό...χαχχαχχα!!


Ναι, εγώ! Και αφού είναι η μέρα μου θέλω να σας κεράσω το αγαπημένο μου λεμονογλυκάκι!

Λεμονόπιτα λοιπόν με ωραία μαρεγκούλα αφράτη-αφράτη!

 
Υλικά για τη ζύμη

250 γρ. αλεύρι γ.ο.χ.
75 γρ. ζάχαρη άχνη
125 γρ. παγωμένο βούτυρο σε κύβους
1 αβγό
1 πρέζα αλάτι

Για την κρέμα λεμονιού

2 αβγά
ξύσμα 4 λεμονιών (και λίγο λιγότερο....)
1 φλ. χυμός λεμονιού (αν θέλετε και λίγο λιγότερο....γούστα είναι αυτά!)
2 1/2 φλ. ζάχαρη κρυσταλλική
6 κ. σ. βούτυρο
1 κ. γλ. corn flour


Για την μαρέγκα

2 ασπράδια
100 γρ. ζάχαρη
1 βανίλια
2 σταγόνες χυμός λεμονιού

Εκτέλεση

Για τη ζύμη

Ενώνουμε σε ένα μπωλ το αλεύρι κοσκινισμένο, τη ζάχαρη, το αλάτι, κάνουμε λακουβίτσα και ρίχνουμε το αβγό και στο τέλος το βούτυρο παγωμένο σε κύβους. Ενώνουμε να απορροφηθεί όλο το βούτυρο και να ομογενοποιηθούν τα υλικά, κάνουμε μπαλίτσα, τυλίγουμε με μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο για 30 λεπτά περίπου.

Βγάζουμε και ανοίγουμε φύλλο για τάρτα πάνω σε αντικολλητικό χαρτί για να μπορούμε να την μεταφέρουμε εύκολα στην ταρτιέρα.

Γεμίζουμε με όσπρια και ψήνουμε για 10-12 λεπτά περίπου στους 190 βαθμούς σε προθερμασμένο φούρνο. Τσεκάρουμε ανάλογα το φούρνο. Αφαιρούμε τα όσπρια και συνεχίζουμε άλλα 5 λεπτά.

Για την κρέμα

Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο, χτυπάμε το αβγό με το σύρμα να διαλυθεί και ρίχνουμε το ξύσμα, το χυμό, τη ζάχαρη, το corn flour και το βούτυρο. Συνεχίζουμε το χτύπημα και ανάβουμε το μάτι. Ανακατεύουμε συνεχώς για 10 λεπτά και μετά χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία, το βλέπουμε άλλωστε ότι η κρέμα μας δένει.  Αυτό γίνεται για 5 λεπτά περίπου και σβήνουμε το μάτι.  Ανακατεύουμε και αφήνουμε να κρυώσει. Η κρέμα διατηρείται στο ψυγείο (αφού κρυώσει) για 1 1/2 μήνα. Σιγά μη φτουρίσει...χαχαχαχα!!!


 
Για τη μαρέγκα

Κατά τα γνωστά, στο μίξερ σε μέτρια ταχύτητα χτυπάμε τα ασπράδια καλά να γίνουν μαρέγκα και όταν αρχίσουν ρίχνουμε τη ζάχαρη βροχηδόν, τη βανίλια και τις σταγόνες του λεμονιού, συνεχίζοντας το χτύπημα. Οταν κάνει κορυφές και γυρνάμε ανάποδα το μπωλ και δεν πέφτει, την πετύχαμε!  Δύσκολη δεν είναι, αλλά η άτιμη δεν χορταίνεται.....Ε, Κικίτσα???χαχαχαχα!!!


Μοντάρισμα....

Στη βάση της τάρτας, ρίχνουμε την κρέμα λεμονιού και βάζουμε στο ψυγείο για 2 ώρες να σφίξει.

Βγάζουμε και απλώνουμε τη μαρέγκα μας, είτε κάνοντας μύτες με ένα κουτάλι, είτε με κορνέ ροζέτες ή δακτύλιους. Εμένα μου αρέσει με μυτούλες.

Τοποθετούμε στο γκριλ του φούρνου για 5 λεπτά στους 180 βαθμούς, να χρυσίσουν οι κορυφές ή καίμε με το φλόγιστρο ...το οποίο εγώ μόνη μου στο σπίτι...(η μαρμαροκολώνα του σπιτιού είναι στη δουλειά τέτοια ώρα.....) δεν τολμάω...χαχααχαχ...καλό είναι και το γκριλ, μην πιάσουμε κολλητηλίκια και με την πυροσβεστική ...τώρα...

* Αυτή η κρέμα....αχ...αυτή η κρέμα λεμονιού.......!!!!! Αν δεν σας αρέσουν τα πολύ ξινά...βάλτε στην κρέμα ένα "τσακ" λιγότερο ξύσμα και κυρίως χυμό λεμονιού.

Να προσθέσω ότι μας προέκυψε σκούρα σχεδόν με καραμελόχρωμα η κρεμούλα, διότι είχαμε ένα ψιλομπλεξιματάκι με τα πιτσιρίκια την ώρα που έπρεπε να την κλείσω και παραλίγο να "χάσουμε το κορμί" πατριώτη....Είδατε στο βάζο όμως την πρώτη μου δοκιμή τι ωραίο λεμονένιο χρώμα είχε? Η δόση που δίνουμε εδώ είναι για 2 φορές, γιατί η ταρτιέρα ήταν η μεγάλη και η κρεμούλα μου φάνηκε λίγη.
Η κρέμα είναι της Αργυρούς και η ζύμη από κάποιο φιλικό μπλογκ αλλά ως συνήθως την κατέγραψα σε ένα παλιόχαρτο, την κοτσάρισα στο ψυγείο και δεν κράτησα όνομα. Ας με συγχωρέσει όποια φίλη είναι δική της, έχω μία υποψία για την Royal Coconut αλλά ακόμα δεν κάθισα να το ψάξω....



Καλή σας απόλαυση και να με χαιρόσαστε!

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

Βασιλόπιτα

Να 'μαι και εγω.... :)


Ωρα να αρχίσουμε τα χριστουγεννιάτικα γλυκάκια!

Αυτή εδώ είναι η βασιλόπιτα που έκανα πέρσυ και άρεσε πολύ!


Πάμε να την δούμε!

Υλικά

4 φλυτζάνια τσαγιού αλεύρι γ.ο.χ.
2 φλυτζάνια τσαγιού ζάχαρη
6 κ. γλ. κοφτά baking powder
1 φλυτζάνι τσαγιού μαλακό φρέσκο βούτυρο ή βιτάμ
1 1/2 φλυτζάνι τσαγιού γάλα
1 σφηνάκι λικέρ ή κονιάκ
3 αβγά
2 βανίλιες
ξύσμα 2 πορτοκαλιών

ζάχαρη άχνη για πασπάλισμα

Εκτέλεση

Kοσκινίζουμε μαζί το αλεύρι, τη ζάχαρη και το baking powder.
Ρίχνουμε μέσα στα κοσκινισμένα υλικά το βούτυρο, το γάλα και τη βανίλια (ή το ξύσμα πορτοκαλιού).

Χτυπάμε το μείγμα για 2 λεπτά στο μίξερ, ή με το χέρι με σύρμα (για παραπάνω ώρα όμως), προσθέτουμε τα αβγά και συνεχίζουμε το χτύπημα (άλλα 2 λεπτά αν το κάνουμε στο μίξερ).

Αδειάζουμε το μείγμα σε βουτυρωμένο ταψί Νο 30.

Δεν ξεχνάμε να τοποθετήσουμε το φλουρί μας!

Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο (177 βαθμούς) για 1 περίπου ώρα, μπορεί και λίγο παραπάνω, ελέγχουμε ανάλογα με το φούρνο μας.

Οταν κρυώσει, την βγάζουμε από το ταψί και την πασπαλίζουμε με την άχνη και στολίζουμε. Η συγκεκριμένη στολίστηκε με κουφετάκια.



Καλές γιορτές να έχουμε και αν και είναι λίγο νωρίς ακόμα επιτρέψτε μου να ευχηθώ καλή χρονιά με υγεία και όλα τα καλά!

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Βαρβάρα ή ασουρές



Είναι μια λεπτή κρέμα με βάση το ζουμί του σιταριού• αυτό είναι το βασικό υλικό και υπάρχει μεγάλη γκάμα παραλλαγών που σχετίζεται με τα υπόλοιπα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά περίπτωση.

Μια άποψη λέει ότι προέρχεται από την αραβική λέξη άσαρα που σημαίνει δέκα επειδή οι Μουσουλμάνοι τη φτιάχνουν την δέκατη ημέρα του μήνα Μουχαρέμ. Αλλη άποψη είναι ότι σημαίνει την άσουρα, μια θρησκευτική γιορτή των Σιιτών μουσουλμάνων.

Υπάρχουν ωστόσο και άλλες ερμηνείες: Κάποιοι λένε ότι φτιάχνεται σε ανάμνηση της σωτηρίας του Νώε από τον κατακλυσμό.

Προσφορά στη γη

Ανάλογο παρασκεύασμα με την ίδια λεπτή γεύση φτιάχνουν οι Ελληνες της Πόλης και των παραλίων, καθώς και σε ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Ελλάδας.

Ενα παρόμοιο, επίσης τελετουργικό τρόφιμο, είναι η Βαρβάρα που φτιάχνεται στη Θράκη στις αρχές Δεκεμβρίου στην εορτή της Αγίας Βαρβάρας. Την εποχή αυτή (οπότε έχει ολοκληρωθεί η σπορά) δηλαδή από τις 21 Νοεμβρίου (της Παναγίας της Μεσοσπορίτισσας) μέχρι τα Νικολοβάρβαρα σε πολλά ελληνικά μέρη φτιάχνουν πολυσπόρια, μια πηχτή σούπα που περιέχει όλα τα είδη των δημητριακών και των οσπρίων. Εξευμενιστική προσφορά στη γη που δέχθηκε τον σπόρο του σίτου. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν ανάλογα και ανάλογης σημασίας παρασκευάσματα, τις πανσπερμίες και τις πανκαρπίες.

Είναι προφανές ότι το σιτάρι είναι προσφορά στους θεούς και το ζουμί του είναι και ιερό και θρεπτικό οπότε αξιοποιείται με διάφορους τρόπους. Γίνεται περισσότερο ή λιγότερο επίσημο, ανάλογα με την ποικιλία των υπολοίπων υλικών που κατά περίπτωση προστίθενται και τα οποία είναι ανάλογα με τα τοπικά προϊόντα.

Λίγα μικρά παραδείγματα αξιοποίησης του υγρού, στο οποίο έχει βράσει το σιτάρι και το οποίο σε κάθε περίπτωση περιέχει και ολόκληρους κόκκους: Στη Λευκάδα το κάνουν σιταροκουρκούτι, προσθέτοντας λάδι και αλεύρι.

Το σερβίρουν ζεστό σε βαθιά πιάτα και ο καθένας προσθέτει ζάχαρη ή μέλι κατά το γούστο του. Στο Λεωνίδιο της Kυνουρίας αφήνουν μέσα στο ζουμί και λίγους κόκκους από το σιτάρι, προσθέτουν ζάχαρη και πήζουν το φαγητό με αλεύρι. Τρώγεται κρύο με κανέλα.
Το ονομάζουν στα Τσακώνικα κοκκόσουμα (κόκκος=σιτάρι, σούμα=φαγητό) δηλαδή σιταροφάι. Στο Λεβίδι (της Αρκαδίας επίσης) ρίχνουν στο ζουμί του σιταριού κρασί και το πίνουν. Στη Δυτική Μακεδονία προσθέτουν στο ζουμί ξερά βερίκοκα, σταφίδες, λιαστά μήλα, καρύδια, ρόδι, λίγη ζάχαρη και το πήζουν με ψημένο αλεύρι.

Το σερβίρουν πασπαλισμένο με σουσάμι και κανέλα και το λένε κολλυβόζουμο. 

Οταν θέλουν να κάνουν το κολλυβόζουμο πιο εκλεπτυσμένο, αφού βράσουν τα φρούτα και οι σταφίδες, το γλυκαίνουν ανάλαφρα και το πήζουν με νισεστέ (άμυλο σίτου) ή κορν φλάουρ.


Παγωμένη κρέμα

Αν τώρα θέλουν να κάνουν ασουρέ μια μέρα που δεν έχουν λόγο να βράσουν σιτάρι, η τεχνική αλλάζει. Αφού ο ασουρές χρειάζεται ελάχιστο σιτάρι δεν μπορούν να πετάξουν το υπόλοιπο.
Χρησιμοποιούν, λοιπόν, το σπασμένο και αποφλοιωμένο σιτάρι, το πληγούρι δηλαδή, σε μικρότερη ποσότητα και το αφήνουν να βράσει μέχρι σχεδόν να διαλυθεί.




Μικρά μυστικά για καλό ασουρέ

Προσθέστε τη ζάχαρη τμηματικά για να μην σας παραπέσει• τίποτα δεν είναι χειρότερο από έναν λιγωτικό, πάνγλυκο ασουρέ.
Αν θέλετε να βάλετε την κρέμα σας στο ψυγείο καλύψτε κάθε μπολ με μεμβράνη για να μη στεγνώσει η επιφάνεια και κάμει ρωγμές.
Μην βάζετε τα καρύδια στο βράσιμο γιατί βγάζουν το λάδι τους και δίνουν έναν ελαφρά ταγγισμένο τόνο στην τελική γεύση. Προσθέστε τα από πάνω μαζί με το σουσάμι και την κανέλα.
Πασπαλίζετε στην επιφάνεια του ασουρέ το σουσάμι και λίγο πριν σερβίρετε γιατί αν μείνουν απορροφούν υγρασία από την κρέμα και μαλακώνουν.

Τέλος μην κάνετε την κρέμα πάρα πολύ πηχτή και σφίξει υπερβολικά κρυώνοντας.

Οι πληροφορίες αυτές είναι από την Καθημερινή (κα Βουτσινά).




Σήμερα η εκκλησία μας γιορτάζει τη χάρη της Αγίας Βαρβάρας.

Η Αγία Βαρβάρα είναι προστάτιδα του πυροβολικού και των παιδιών, τα οποία τα φυλάει από τις κακές παιδικές αρρώστιες, όπως την ευλογιά και άλλες. Για να την "γλυκάνουν" σε πολλά μέρη του τόπου μας την ημέρα της γιορτής της προσέφεραν μελόπιτες ή κολυβόζουμο, που στην Θράκη το έλεγαν "ΒΑΡΒΑΡΑ". Το έθιμο είναι πανάρχαιο και θυμίζει την πανσπερμία.





 
Στους Χριστιανούς η παρασκευή της "Βαρβάρας" καθιερώθηκε από το εξής περιστατικό :

Ο σατανικός νους του Διόσκουρου, είχε συλλάβει ένα αποτρόπαιο σχέδιο για την εξόντωση των Χριστιανών της περιοχής του. Κάλεσε όλους τους αρτοποιούς της περιοχής του και τους έδωσε εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που θα παρασκεύαζαν και οι πωλητές τροφίμων στα τρόφιμα που θα πωλούσαν.

Το μυστικό αυτό το έμαθε η κόρη του η Βαρβάρα, και ειδοποίησε τους χριστιανούς να μην αγοράσουν ψωμί και τρόφιμα, και να πορευτούν με τα υπολείμματα που είχαν στα σπίτια τους. Έτσι κάθε Χριστιανική οικογένεια μαγείρεψε ότι πρόχειρο της βρέθηκε στο σπίτι. Επειδή όμως τα τρόφιμα που τους είχαν απομείνει ήταν πολύ λίγα και κάθε είδος από μόνο του δεν έφτανε για μια σωστή μαγειριά, έβαλαν στην κατσαρόλα λίγο από όλα. Δηλαδή, λίγο στάρι, μερικά φασόλια, κουκιά, σταφίδες και ότι άλλο σχετικό είχαν, κι όλα μαζί τα μαγείρεψαν. Ετσι χάρη στη Βαρβάρα σώθηκαν και από τότε σε ανάμνηση αυτού του περιστατικού καθιερώθηκε στη γιορτή της να μαγειρεύουν το παρασκεύασμα αυτό που είναι γλυκό και φαγητό μαζί.

Η διαδικασία παρασκευής της βαρβάρας αρχίζει από την προηγούμενη μέρα το πρωί, γιατί πρέπει να μουλιάσει το σιτάρι για να φτιάξουμε το γλυκάκι.


Μοιράζουμε τη βαρβάρα σε τουλάχιστον 3 σπίτια όταν την φτιάξουμε.

Η συνταγή που ακολούθησα είναι αυτή που έδειξε τις προάλλες ο Ακης Πετρετζίκης στο πρωϊνό του Mega. Επειδή μου φάνηκε πιο εμπλουτισμένη από άλλες, την προτίμησα.




Υλικά

1/2 κιλό σιτάρι αποφλοιωμένο
350 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
2 ξύλα κανέλας
1 χούφτα σταφίδες ξανθές μουλιασμένες σε λίγη μαυροδάφνη (50 ml)
1 χούφτα βερύκοκα ψιλοκομμένα
1 χούφτα δαμάσκηνα ψιλοκομμένα
1 χούφτα σύκα ψιλοκομμένα
50 γρ. σουσάμι καβουρδισμένο
3 κ.σ. αλεύρι καβουρδισμένο (ή corn flour)

Για πασπάλισμα το μισό καβουρδισμένο σουσάμι, κανέλα και χοντρ/νο καρύδι)



Εκτέλεση

Πλένω πάρα πολύ καλά το σιτάρι πολλές φορές για να μην έχει καθόλου σκουπίδια ή ότι άλλο.

Το μουλιάζω από την προηγούμενη μέρα το πρωί για πάνω από 8 ώρες (εγώ το άφησα μία μέρα ολόκληρη).

Το στραγγίζω και το βράζω με 3 λίτρα νερό για 30 λεπτά.

Καβουρδίζω το σουσάμι και το αφήνω στην άκρη.

Μουλιάζω τις σταφίδες στη μαυροδάφνη. Ρίχνω στο σιτάρι τις σταφίδες, τη ζάχαρη, τα φρούτα  και το μισό σουσάμι. Τα αφήνω να πάρουν βράση σε μέτρια θερμοκρασία για κανένα 10 λεπτο.

Καβουρδίζω το αλεύρι και αφού το διαλύσω σε λίγο νερό καλά, το ρίχνω στην κατσαρόλα για να δέσει η βαρβάρα.

Μοιράζω σε μπωλάκια και αφού κρυώσει λίγο, πασπαλίζω με χονδροκοπανισμένο καρύδι, το υπόλοιπο σουσάμι και κανέλα.



* Το σιτάρι το έβρασα πάνω από 30 λεπτά για να μην είναι al dente, δεν μου άρεσε όπως το είδα. Υπολογίστε περίπου 45 λεπτάκια και αν χρειαστεί προσθέστε λίγο νεράκι, με προσοχή όμως.

Μαυροδάφνη του έβαλα λίγη παραπάνω μέσα στις σταφιδούλες και ζάχαρη η συνταγή είχε 250 γρ. αλλά ο Ακης είπε ότι δεν ήταν πολύ γλυκό έτσι, για αυτό πρόσθεσα άλλα 100 γραμμάρια. Μια χαρά έγινε και μας άρεσε.



Καλή μας απόλαυση και χρόνια πολλά σε όλες τις Βαρβάρες!

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Λαχανοντολμάδες με κιμά


Αυτό το φαγάκι είναι το "απόλυτο"  αγαπημένο μου και κάθε φορά αμελώ να το ποστάρω...Σήμερα όμως το θυμήθηκα εγκαίρως και το φωτογράφισα..

Είτε αβγολέμονο, είτε σκέτο όπως στη φωτό γιατί τα ζουζούνια πείναγαν και δεν κρατιόνταν για να αβγοκόψω......είναι εξαιρετικό με την προϋπόθεση ότι μας αρέσει το λάχανο.

Υλικά

1 μεγάλο λάχανο

Για τη γέμιση

1/2 κιλό κιμάς μοσχαρίσιος (ή ανάμεικτος με χοιρινό)
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1 αβγό
1/2  μάτσο μαιντανός και άνιθος ψιλοκομμένος
200 γρ. ρύζι καρολίνα (αν θέλω ανακατεμένο με λίγο parboiled)
αλάτι, πιπέρι
1/2 φλ. ελαιόλαδο

Στην κατσαρόλα

1 κρεμμύδι σε καρεδάκια
λίγος μαιντανός και άνιθος
καροτάκια ψιλοκομμένα
1 ντομάτα σε καρεδάκια
αλάτι, πιπέρι και γλυκό μπούκοβο
ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Βράζω στη χύτρα το λάχανο για 15 λεπτά, αφού προηγουμένως έχω κόψει τη βάση του από κάτω για να βοηθήσω το βρασμό του. Το βγάζω και το τοποθετώ σε ένα ταψί. Αφήνω να κρυώσει για να μπορώ να ανοίξω τα φύλλα του.

Τα χοντρά κοτσάνια τα κόβω προσεκτικά με το μαχαίρι αλλά δεν τα πετάω, με όλα όσα δεν τυλίγουμε τους ντολμάδες, στρώνουμε τον πάτο της κατσαρόλας.

Ανακατεύουμε τα υλικά της γέμισης.

Τυλίγουμε σε μορφή φάκελου, αφού γεμίσουμε  κουταλιά-κουταλιά με τη γέμιση τα φύλλα μας και αφήνουμε στην άκρη μέχρι να τελειώσουν όλα.

Στρώνουμε στον πάτο της κατσαρόλας όλα τα υπολείμματα από το λάχανο, τα πολύ χοντρά τα κόβω λιγάκι, και από πάνω τοποθετώ τους ντολμάδες πολύ κοντά τον ένα στον άλλο.

Οταν τελειώσουν, σκορπίζω το κρεμμυδάκι, το καρότο, μαιντανό και άνιθο, τη ντομάτα και αλατοπιπερώνω, όχι πολύ όμως γιατί και η γέμιση έχει αλάτι και πιπέρι, και ρίχνω το μπούκοβο.

Περιχύνω με το ελαιόλαδο και αφήνω με κλειστή κατσαρόλα να σιγοβράσουν αφού προσθέσω νεράκι μόλις που να τους καλύπτει.

Εγώ προσωπικά δεν τοποθετώ πιάτο από πάνω, άλλοι το κάνουν (μέσα σε αυτούς και η πεθερά μου). Μια χαρά μου βγαίνουν έτσι αλλά τους έχω σε χαμηλή φωτιά.

* Οι συγκεκριμένοι δεν έγιναν αβγολέμονο, απλά περίχυσα από πάνω στο τέλος το χυμό 2 λεμονιών.

Αν θέλω αβγοκόβω για να τους απογειώσω!

2 αβγά
χυμός 3 λεμονιών
ζωμός από την κατσαρόλα και είμαστε έτοιμοι για γευστική απογείωση!


Αν κάνει και παγωνιά ακόμα καλύτερα! Το πως το ευχαριστιόμαστε δεν λέγεται!


Καλό μήνα σε όλη τη μπλογκογειτονιά, με υγεία, με όλα τα καλά και με το κεφάλι ψηλά! Ας μη το βάζουμε κάτω όσο δύσκολο κι αν ακούγεται!

Καλές γιορτές να έχουμε όλοι μας!

Βραβειάκι

Μέσα σε όλα.... ξέχασα (γαϊδουριά μεγάλη και ζητώ συγγνώμη) την Αννούλα μας και το όμορφο δώρο που μου πρόσφερε εδώ και τόσες μέρες!


Το κρεμάω και εγώ λοιπόν στον μπλογκότοιχό μου και  είναι στη διάθεση όσων δεν το πήραν ακόμα!

Αννούλα, σε ευχαριστώ πολύ!

Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

Τούρτα γενεθλίων "Μπομπ Σφουγγαράκης


Τις προάλλες το στερνοπούλι μας είχε τα γενέθλιά του και είχαμε πει ότι χρωστάμε την τούρτα. Ε, ήρθε λοιπόν η ώρα της! Ο μικρός έχει κόλλημα με τον Μπομπ.....οπότε ακολουθήθηκε κατά γράμμα από το ζαχαρένιο και τέλειο μπλογκ της Νίκης  μας, το σχέδιό της. Με βόλευε έτσι κι αλλιώς για να μου είναι πιο προσιτό στην κατασκευή γιατί πέρα από το στολισμό των cup cakes δεν είχα ξαναασχοληθεί και έπρεπε να κάνω κάτι "βατό"!






Η τουλάχιστον...προσπάθησα να το ακολουθήσω το σχέδιο γιατί εκείνο είναι τέλειο....στόχος ήταν έστω να τον θυμίζει κατά προσέγγιση και νομίζω ότι το κατάφερα. Είναι τέτοια η χαρά μου που το λέω σαν τη χαζή παντού!

Είχα αρχίσει να προμηθεύομαι τα χρώματα λίγα-λίγα και νομίζω ότι δεν μου λείπουν πολλά πια. Για μελλοντική χρήση εννοώ...

Ολα είναι εξ' ολοκλήρου από το μπλογκ της Νίκης, κέηκ, κρέμα και συνταγή ζαχαρόπαστας!





Απίστευτη γεύση  και δεν το λέω μόνο εγώ, η τούρτα πήρε τα εύσημα ακόμα και από συγγενείς που δεν πολυτρώνε γλυκά! Εκεί είναι που πήρα τη μεγαλύτερη χαρά γιατί αφού κέρδισε τους δύσκολους, πέτυχε και με το παραπάνω!

Το κέηκ  (το περιβόητο carrot cake) ακολουθήθηκε πιστά και ψήθηκε σε στενόμακρο πυρέξ 35*22 για να πάρει τη φόρμα του Μπομπ και όταν ψήθηκε και κρύωσε, κόπηκε με μαχαίρι προσεκτικά στη μέση για να έχουμε δύο παντεσπάνια. Εβαλα λίγη κρέμα τυριού που θα δείτε εδώ , έκλεισα με το άλλο παντεσπάνι και την υπόλοιπη κρέμα  την άπλωσα εξωτερικά παντού και γύρω-γύρω. Το μόνο που θα διόρθωνα αν το ξανάκανα τώρα είναι που έβαλα λίγη κρέμα μέσα, θα έβαζα κάτι παραπάνω αλλά δεν ήξερα αν θα μου φτάσει για το απ΄εξω.

Αν σας αρέσει το cheese cake, αυτή την κρέμα θα την λατρέψετε και όντως ταιριάζει απίστευτα με το carrot cake.

Νωρίτερα είχα ανοίξει τη ζαχαρόπαστα και χρωμάτισα περίπου όση χρειάστηκα για να κάνω τα διάφορα μέρη. Να πω εδώ ότι και με υγρά χρώματα αν προσέξεις δεν έχεις πρόβλημα, δουλεύεται η ζαχαρόπαστα μια χαρά, το διευκρινίζω γιατί είχα ακούσει διάφορα.  Χρειάστηκε να κάνω το μπλε με υγρό χρώμα και το φοβήθηκα αλλά όλα μια χαρά.

Στο καφέ (παντελόνι) λίγο μου ταλαιπωρήθηκε γιατί έφταιξα εγώ, αλλά την άλλη φορά θα προσέχω περισσότερο. Οσο ζεις μαθαίνεις άλλωστε!

Σας ζάλισα λίγο, ε? Σταματάω εδώ και κερνάω!!!




Στην αρχή δεν του είχα βάλει χέρια αλλά κατόπιν παρακλήσεως του μικόκοσμου μας, μπήκε για ακροπροσθετική....τι τζάμπα βλέπουμε Greys Anatomy? Να, που έπιασε τόπο κάπου! χαχαχαχα!!!

Νίκη μου χίλια ευχαριστώ για τις υπέροχες συνταγούλες και όλα τα χρήσιμα tips!!!

Δοκιμάστε, μην την φοβάστε τη ζαχαρόπαστα! Οργάνωση θέλει και λίγο χώρο! Είναι απίστευτες οι δυνατότητες που δίνει!

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

Ραβανί με άρωμα πορτοκάλι




Σήμερα κερνάμε πορτοκαλένιο ραβανί ωραίο και σιροπιαστό για τον αντρούλη μου που έχει την γιορτή του!

Εχω την συνταγή από την ξαδέρφη μου εδώ και ....10...μπορεί και παραπάνω χρόνια...και δεν την έχω φτιάξει ποτέ, μία βγαίνει το ένα μία βγαίνει το άλλο μπροστά και όλο έμενε!

Πρόκειται για ένα πεντανόστιμο γλυκό που μπορούμε να το φτιάξουμε τώρα που αρχίζουν οι γιορτές αλλά και όποια άλλη στιγμή θέλουμε, εννοείται!

Η δοσολογία είναι για το ταψί του φούρνου, οπότε αναπροσαρμόζουμε όπως θέλουμε εμείς.

Και αυτή η συνταγή όπως και η καρυδόπιτα έχει πολλά αβγά και μετριέται εν μέρει με το κουτάλι της σούπας. Παλιά και σταθερή αξία το κουτάλι της σούπας...χαχαχχααχ!!!

Αυτό που λέμε "κλειδί" στην υπόθεση ραβανί, είναι να χτυπήσουμε καλά τους κρόκους με τη ζάχαρη και να ενώσουμε επίσης καλά με τη μαρέγκα και το υπόλοιπο υλικό  μας για να μην μας μυρίζει αβγουλίλα, γιατί εδώ μιλάμε για πολλά αβγουλάκια.

Πάμε να το δούμε!


Υλικά

15 κ. σ. ζάχαρη κρυσταλλική
15 αβγά (χωριστά κρόκοι + ασπράδια)

15 κ. σ. σιμιγδάλι ψιλό
7 1/2 κ. σ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
ξύσμα 3 πορτοκαλιών
1 φλ. τσ. χυμός πορτοκαλιού (180 ml)
3 βανίλιες
1 φάκελος baking powder

Για το σιρόπι

1 κιλό ζάχαρη κρυσταλλική
3 ποτήρια νερό
1/2 πακέτο μαργαρίνη

Εκτέλεση

Ενώνω το σιμιγδάλι, το αλεύρι, τις βανίλιες και το baking powder σε ένα μπωλ.

Σε άλλο μπωλ χτυπώ τα ασπράδια σε μαρέγκα.

Σε άλλο μπωλ χτυπώ τους κρόκους με τη ζάχαρη πολύ καλά και συνεχίζω με το χυμό πορτοκαλιού, το ξύσμα πορτοκαλιού και τέλος ρίχνω σε δύο δόσεις το μίγμα σιμιγδαλιού εναλλάξ με τη μαρέγκα.

Ανακατεύω με απαλές κινήσεις για να ενσωματωθεί η μαρέγκα σωστά και αδειάζω σε βουτυρωμένο ταψί.

Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς, πάνω-κάτω αντιστάσεις στη μεσαία σχάρα για 45 - 50 λεπτά. Αυτό βέβαια είναι και θέμα φούρνου, το ελέγχουμε χωρίς να ανοίγουμε το φούρνο.



Οταν βγει το αφήνουμε να κρυώσει και ρίχνουμε ζεστό το σιρόπι.

* Αν θέλουμε χτυπάμε 2 morfat με λίγη ζάχαρη άχνη να γίνουν σαντιγύ. Την βάζουμε για καμιά ώρα στο ψυγείο να σφίξει λίγο και κάνουμε ωραίες ροζετούλες με κορνέ.  Επίσης προαιρετικό να πασπαλίσουμε με τρούφα χρωματιστή πάνω από τη σαντιγύ.


Καλή σας απόλαυση!


Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

Cookies με βρώμη και σοκολάτα


Τα συγκεκριμένα τα μέτρησα με φλυτζάνες μεγάλες (χωράνε 300 ml νερό), οπότε κι εσείς αν θελήσετε να τα φτιάξετε ακολουθήστε τέτοια μέτρηση για να μην μπερδευτούμε.

Υλικά

1 φλ. μαργαρίνη λιωμένη
1 φλ. ζάχαρη λευκή κρυσταλλική
1/2 φλ. καστανή ζάχαρη
1 αβγό
2 κ. γλ. vanilla extract
1 2/3 φλ. αλεύρι γ.ο.χ.
3/4 κ. γλ. σόδα
1/2 κ. γλ. baking powder
1 πρέζα αλάτι
1 κ. γλ. κανέλα
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
1 φάκελος σταγόνες σοκολάτα γάλακτος
1 1/2 φλ. νιφάδες βρώμης

Εκτέλεση

Ανακατεύουμε τη ζάχαρη με το βούτυρο και μόλις κρεμώσει, ρίχνουμε το αβγό που το έχουμε χτυπήσει ελαφρά, τα αρώματα όλα και τελευταίο το αλεύρι κοσκινισμένο, τις νιφάδες βρώμης και τις σταγόνες σοκολάτας.

Δεν βάζουμε μίξερ, με το χέρι ανακατεύουμε. Η σοκολάτα είναι προαιρετική.


Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 175 βαθμούς και τοποθετούμε σε ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί κουταλιά-κουταλιά τα cookies. Απλώνουν λίγο, για αυτό μην τα στριμώξετε. Ψήνουμε για 12 λεπτά ακριβώς , βγάζουμε από το φούρνο αμέσως και αφήνουμε πάνω σε σχάρα για να κρυώσουν.



Επειδή η πρώτη δόση πέρασε σε 10 λεπτά στη σφαίρα της αιωνιότητας, έγινε και δεύτερη αλλά με τα διπλά υλικά.  Η μισή ψήθηκε σαν cookies και στην υπόλοιπη πρόσθεσα τριμένο μήλο (1) και τσίμπησα λίγο το baking powder, έψησα για 15 λεπτά  και βγήκαν ωραιότατα μάφινς με βρώμη και μήλο, νόστιμα και μαλακά από τα οποία θα πάρουν και στο σχολείο αύριο! Τους άρεσαν πολύ και είναι μια καλή λύση για να καταναλώσουν λίγη βρώμη που κάνει καλό!

Το ξέρατε εσείς (εγώ όχι), ότι η βρώμη, τα κόκκινα φασόλια και τα μαυρομάτικα φασόλια είναι οι ιδανικές πηγές διαλυτών φυτικών ινών που μπορούν να μειώσουν έως και 20% την αυξημένη χοληστερίνη? Μιλώντας πάντα για την καθημερινή μας διατροφή....και όχι για υπερβολές στις ποσότητες κλπ. Το διάβασα σε ένα ένθετο που είχε θέμα την χοληστερίνη και εντυπωσιάστηκα!

Ασχετο ...αλλά να μη σας το πω? χαχαχχα!!!

Αυτά τα ωραία για σήμερα!

Καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι και χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες !

Σας χρωστάω και κέρασμα γιατί έχουμε κι εμείς έναν!

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Σούπα κουνουπιδιού βελουτέ

Ο καιρός κρύωσε για τα καλά! Καιρός για ζεστές σουπίτσες φούλ στην ενέργεια με όλα τα χειμωνιάτικα λαχανικά και όχι μόνο!


Κουνουπίδι! Σχέση αγάπης ή μίσους! Μέση κατάσταση δεν νομίζω να υπάρχει σε κανένα σπίτι. Εμείς είμαστε μοιρασμένοι....για αυτό το λόγο σήμερα θα βαφτίσουμε τη σουπίτσα αυτή "σούπα λαχανικών"...ψέμματα είναι??? Και μόλις αρχίσουν να μουγκρίζουν από νοστιμιά...θα δούμε αν θα διευκρινήσουμε το βασικό συστατικό της...τι να κάνω? Ολα τα δοκιμάζω...και ότι πιάσει!

Πωπω, παιδάκια έχω ξελιγωθεί ...μόλις τη δοκίμασα.......!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Γράψτε!

Υλικά

1 μέτριο κουνουπίδι (μόνο τα μπουκετάκια)
2 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 κλωνάρι σέλερυ ψιλοκομμένο
1 πράσσο σε μικρές ροδέλες
1 μεγάλο καρότο ψιλοκομμένο
2 πατάτες σε μικρά κυβάκια
λίγος μαιντανός ψιλοκομμένος
1 φλ. ελαιόλαδο
αλάτι και πιπέρι
μπούκοβο (εβαλα γλυκό)
1 κύβος ζωμός κοτόπουλου
1 κ. γλ. κουρκουμάς
2 φύλλα δάφνης

κρέμα γάλακτος με το μάτι λίγη στο τέλος

Εκτέλεση

Σωτάρω στο λάδι το κρεμμύδι και προσθέτω όλα τα λαχανικά μου με πρώτο το κουνουπίδι κομμένο σε μικρά κομμάτια.


Αλατοπιπερώνω και προσθέτω τον κύβο και τα άλλα μπαχαρικά μου, συμπληρώνω νεράκι αρκετό για να βράσει σαν σούπα και το αφήνω να σιγοβράσει για περίπου 40 λεπτά.

Με τη ράβδο του μπλέντερ περνάω όλη τη σουπίτσα να γίνει βελουτέ, αν πάλι δεν θέλουμε την αφήνουμε έτσι ή την πατάμε με την πρέσσα του πουρέ (αν θέλουμε να νιώθουμε κομματάκια).


Περιχύνω με λίγη κρέμα γάλακτος από πάνω και σερβίρω. Αν θέλω στο σερβίρισμα ρίχνω λίγο μπούκοβο ακόμα.

Τέλεια έγινε, να την φτιάξετε οπωσδήποτε!

Καλή σας όρεξη!

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011

Μπριζόλες χοιρινές με ουζάκι και μουστάρδα στη γάστρα


Η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε πολύ η προσθήκη του ούζου στις χοιρινές, οπότε δεν κάναμε τα κλασσικά αλλά έφτιαξα τις μπριζολίτσες έτσι!

Μοιάζουν λίγο και με αυτές που είχα κάνει παλιότερα, η λογική είναι ίδια περίπου...


Υλικά

6 χοιρινές μπριζόλες
2 κρεμμύδια κομμένα στα 8
4 ντομάτες σε τέταρτα
4 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 κιλό πατάτες κομμένες κυδωνάτες
1 φλ. του καφέ ούζο
4 κ. σ. μουστάρδα
1 φλ. ελαιόλαδο
αλάτι και πιπέρι
ρίγανη, δενδρολίβανο, ματζουράνα, θυμάρι (ότι έχουμε από αυτά)
3 πρόκες γαρίφαλο
4 κόκκοι μπαχάρι
χυμός 2 λεμονιών


Εκτέλεση

Σε ένα ταψί ή κατά προτίμηση σε γάστρα ανακατεύουμε όλα τα υλικά και τοποθετούμε κάτω τις πατάτες, από πάνω τις μπριζολίτσες και πάνω στο κρέας σκορπίζουμε τις ντομάτες- και αν θέλουμε και λίγα κρεμμύδια αλλιώς τα  ρίχνουμε και αυτά με τις πατάτες χύμα.

Αν δεν θέλουμε κάποιο μυρωδικό ή δεν το έχουμε, απλά το παραλείπουμε, βασική είναι η ρίγανη.


Τα αφήνουμε όλα μαζί περίπου μισή ωρίτσα να τραβήξουν αρώματα και γεύσεις και ψήνουμε για 1 ώρα και 30 λεπτά στους 180 βαθμούς, αν ψήσουμε σε ταψι το σκεπάζουμε με άλλο παρόμοιο, σαν καπάκι.

Καλή σας όρεξη και καλή εβδομάδα!

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

Σάμαλι πολίτικο



Αυτό το γλυκάκι το είχα καιρό στο μυαλό μου και δεν έτυχε να το κάνω ποτέ τόσα χρόνια! Μας αρέσουν τα σιροπιαστά γλυκά και είχαμε καιρό να φτιάξουμε κάτι παρόμοιο, οπότε χθες λόγω των γενεθλίων είπα να το σκαρώσω έτσι για το καλό! Την τούρτα τη χρωστάω αλλά τα γενέθλια θα τα κάνουμε λίγο αργότερα....οπότε αναμένετε στο ακουστικό σας!

Η συνταγή είναι της Βέφας αλλά έτρεμε η ψυχούλα μου για το ...τι  θα βγει..χαχαχχααχ!!! Τους λόγους τους έχω αναφέρει παλιότερα....εντάξει δεν μου πήρε πολύ ύψος αλλά μια χαρά βγήκε. Την  άλλη φορά θα παραλείψω τη γλυκόζη, νομίζω το βαραίνει αναίτια...


Υλικά

1 1/2 φλ. σιμιγδάλι ψιλό (255 γρ.)
1 φλ. σιμιγδάλι χονδρό (170 γρ.)
1 1/2 φλ. ζάχαρη (340 γρ.)
1 1/2 φλ. γιαούρτι (340 γρ.) *χρησιμοποίησα κεφίρ
1 κ. γλ. σόδα
1/2 κ. γλ. μαστίχα κοπανισμένη με λίγη ζάχαρη
1 κ. γλ. baking powder
αμύγδαλα ασπρισμένα όσα και τα κομμάτια που θα χαράξουμε

4 κ. σ. βούτυρο λιωμένο

Για το σιρόπι

2 1/2 φλ. ζάχαρη
1 1/2 φλ. νερό
1/3 φλ. γλυκόζη
2 κ. σ. χυμός λεμονιού
1 βανίλια

Εκτέλεση

Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ τα σιμιδάλια με τη ζάχαρη, τη μαστίχα και το baking powder. Σε άλλο μπωλ ανακατεύουμε το γιαούρτι με τη σόδα και όταν ενσωματωθεί η σόδα και αφρίσει, ρίχνουμε το μείγμα στο σιμιγδάλι και το ανακατεύουμε μέχρι να ποτίσει όλο το σιμιγδάλι.

Βουτυρώνουμε ταψί μακρόστενο 28x38 ή στρογγυλό 35άρι, γυρίζουμε το μείγμα του γλυκού μέσα και στρώνουμε με υγρή σπάτουλα. Το αφήνουμε 2-3 ώρες να φουσκώσει το σιμιγδάλι. Μετά χαράζουμε σε κομμάτια και τοποθετούμε από πάνω από ένα αμύγδαλο.

Ψήνουμε στους 180 βαθμούς  σε πάνω-κάτω αντιστάσεις για 35-40 λεπτά.

Στο μεταξύ σε κατσαρόλα ρίχνουμε τα υλικά για το σιρόπι όλα και βράζουμε για 5 λεπτά.

Βγάζω το γλυκό μόλις ψηθεί και αλείφω με πινελάκι το βούτυρο σε όλη την επιφάνεια και με προσοχή περιχύνω με μία κουτάλα λίγο-λίγο όλο το σιρόπι μου μέχρι να το τραβήξει.



Εγώ το άφησα όλο το βράδυ και ρούφηξε μια χαρά.  Δεν μου φούσκωσε, έχω την εντύπωση ότι μάλλον φταίει το ότι πέρασα όλη τη ζάχαρη στο μούλτι με τη μαστίχα. Την έκανα άχνη. Κατά τα άλλα δεν έκανα κάτι λάθος, μόνο εκεί εντοπίζω το "λάθος" μου. Δεν πειράζει όμως, υπέροχο έγινε και έτσι!

Καλή σας απόλαυση!

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Διπλογιορτάζουμε και κερνάμε!



Το παλικαράκι μας το μικρότερο κλείνει τα πέντε του, (ω, ναι περνάνε τα χρόνια σαν το νεράκι που τρέχει!).  Επίσης έχει και την ονομαστική του εορτή!

Σήμερα λοιπόν έφτιαχνα το αυριανό του κέρασμα στο νήπιο και ήταν η πρώτη μου φορά που καταπιάστηκα με τη ζαχαρόπαστα! Υπέροχη, εύκολη και πολύ χαλαρωτική διαδικασία! Ηταν να μην πάρω φόρα, τώρα ....θα ακολουθήσουν πολλές δοκιμές!



Φυσικά ακολουθήθηκαν οι σαφέστατες οδηγίες της Νίκης-Sugar Flower Creations και αυτό με ξεάγχωσε πολύ γιατί το φοβόμουν το όλο θέμα. Εκανα και μία "πατάτα" βέβαια, την ώρα που μέτραγα το νερό έβαλα τελείως χαζά διπλάσια ποσότητα και φυσικά μου έφαγε άλλη τόση άχνη, αλλά τέλος καλό, όλα καλά!

Εδώ να πω ότι χρησιμοποιήθηκε γλυκερίνη βρώσιμη, και να υποδέιξω ότι αγόρασα από το γνωστό ...μπαχαρτζίδικο της Ευριπίδου γιατί βαρέθηκα να περιμένω 4 μήνες ...μήπως φέρει το φαρμακείο μας που την είχα παραγγείλει....


Η συνταγή για τα cup cakes είναι αυτή που έβαλα πρόσφατα με την πραλίνα γιατί τα πιτσιρίκια λατρεύουν την πραλίνα και επειδή δεν είχα σκόνη ζελέ ουδέτερης γεύσης έβαλα ζελέ μπανάνας στην ίδια ποσότητα. Μια χαρά βγήκε και με τη σοκολάτα η μπανάνα ταιριάζει, αφήστε που δεν ήταν η γεύση δυνατή....οπότε όλα καλά!

Κλείστηκαν απόψε σε σελοφάν για γλειφιτζουράκια, μπήκε και μία όμορφη κορδελίτσα και είμαστε έτοιμοι για αύριο!

Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες!!!

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Cookies σταφίδας


Απλά,  αφράτα και γρήγορα!  Και συνοδεύουν υπέροχα τον καφέ μας! Σκαρώνονται αμέσως και τα υλικά συνήθως παίζουν στο ντουλάπι μας. Πάμε να τα δούμε!

Υλικά

200 γρ. φαρινάπ
50 γρ. αλεσμένα αμύγδαλα
1 πρέζα αλάτι
90 γρ. βούτυρο σε θερμ. δωμ.
90 γρ. άχνη ζάχαρη
90 γρ. σταφίδα ή άλλο αποξηραμένο φρούτο που μας αρέσει
1 μεγάλο αβγό

Εκτέλεση

Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ το αλεύρι με τα αμύγδαλα και το αλάτι. Ρίχνουμε το μαλακωμένο βούτυρο και ζυμώνουμε να ενωθεί με τα άλλα υλικά μέχρι να έχουμε ελαφρώς τριφτή ζύμη.

Χτυπάμε το αβγό και το ανακατεύουμε με τη ζάχαρη άχνη μέχρι να κρεμώσει και όλο αυτό το ενώνουμε με το αλεύρι. Ρίχνουμε τις σταφιδούλες μέσα και ζυμώνουμε να ενωθούν όλα τα υλικά.

Ολα τα κάνουμε με το χέρι, δεν μπαίνει μίξερ.

Τα αραδιάζουμε με κουτάλι (δεν πλάθονται)  σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί και ελαφρά πασπαλίζουμε με λίγη άχνη επιπλέον.



Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 15 λεπτά μόνο στους 190 βαθμούς (πάνω-κάτω αντιστάσεις).

Βγάζουμε αμέσως και αφήνουμε να σταθούν λιγάκι και να σφίξουν, το τελικό αποτέλεσμα είναι αφράτο και μαλακό.


Αν δεν θέλουμε φρουτάκια μπορούμε να βάλουμε χοντροκοπανισμένους ξηρούς καρπούς ή σταγόνες σοκολάτας.

Καλή μας απόλαυση!

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

Λαδένια





Η γνωστή Κιμωλιάτικη συνταγή, κατά μία έννοια η ...ελληνική πίτσα! Οπου βέβαια μπορούμε να τη φορτώσουμε με ότι ακριβώς μας κάνει όρεξη, στην συγκεκριμένη περίπτωση απλά της έβαλα κρεμμυδάκι ξερό και ντομάτα περασμένα στο ελαιόλαδο και αλατισμένα κανονικά, με φρέσκο δενδρολίβανο και ριγανούλα ξερή που μοσχοβόλαγε!



Υλικά

750 γρ. αλεύρι ζυμωτό (μύλοι Αγ. Γεωργίου το πορτοκαλί)
1 και μισό  φακελάκι ξερή μαγιά
1/2 κ. γλ. ζάχαρη
4 κ. σ. ελαιόλαδο
1 κ. γλ. αλάτι
1 κ. γλ. κύμινο
1 κ. γλ. μοσχοκάρυδο και λίγη ρίγανη
νερό χλιαρό όσο πάρει (1 1/2 ποτήρι μου το πήρε όλο)

3 ντομάτες σε πολύ λεπτές φέτες
3 κρεμμύδια ξερά σε λεπτά  ημισέλινα
ρίγανη και δενδρολίβανο
χονδρό αλάτι και πιπέρι




Εκτέλεση



Κοσκινίζουμε σε μπωλ το αλεύρι και βάζουμε στη μέση τη μαγιά και τη ζάχαρη. Ανακατεύουμε με το χέρι, προσθέτουμε το ελαιόλαδο και  σιγά-σιγά το ελάχιστα χλιαρό νερό και το αλάτι, ζυμώνουμε λίγο μέχρι να έχουμε εύπλαστη ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια και την τοποθετούμε σε λαδωμένη λεκανίτσα και σκεπάζουμε, αφήνοντάς την καμιά ώρα περίπου να διπλασιαστεί.

Οταν γίνει η ζύμη μας, την τοποθετούμε σε λαδωμένο μεγάλο ταψί (χρησιμοποίησα το βαθύ του φούρνου)   και  την απλώνουμε με τα δάχτυλα σε όλο το ταψί.

Οσο περιμένουμε τη ζύμη να φουσκώσει προχωράμε με τα υπόλοιπα υλικά μας.

Σε ένα τηγάνι σοτάρουμε λίγο τα κομμένα κρεμμύδια και τα αφήνουμε να μαραθούν καλά με λίγο ελαιόλαδο. Τους ρίχνουμε μία πρέζα από μοσχοκάρυδο, κανέλα και κύμινο. Ανακατεύουμε αρκετές φορές.  Οταν είναι έτοιμα,  τα σκορπίζουμε μαζί με ότι λαδάκι τους έμεινε, πάνω στη ζύμη μας.

Σκορπίζουμε πάνω από τα κρεμμύδια τις λεπτές φέτες ντομάτας, προσέχοντας να μην μεταφέρουμε στη ζύμη και το ζουμί τους.

Αν θέλουμε (θέλουμε....θέλουμε!!!) σκορπίζουμε φυλλαράκια βασιλικού και πολύ-πολύ ψιλοκομμένο σκόρδο για να μην μας κυνηγήσουν! Υπάρχουν και πρίγκιπες στο ανάκτορό μας!!! 

Πασπαλίζουμε με ρίγανη αρκετή, προαιρετικά και δενδρολίβανο, αλατοπιπερώνουμε και ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 50 λεπτά.

Τα τελευταία περίπου  10 λεπτά (αναλόγως του πως ψήνει ο φούρνος μας)  αφού τσεκάρουμε  ότι έχει ψηθεί η ζύμη μας καλά, ανεβάζουμε το ταψί στο πιο ψηλό ράφι του φούρνου και ανάβουμε το γκριλ για να πάρουν χρώμα οι φετούλες της ντομάτας.

Προσοχή σε αυτή τη φάση να μην μας αρπάξει η λαδένια.


Για το ταψί αυτό η ζύμη βγαίνει όπως ακριβώς μας αρέσει. Δεν είναι σαν ψωμί, έρχεται πιο τραγανή και λεπτή τόσο όσο να σηκώσει όμορφα τα υλικά!

Ετοιμοι! Αν επιθυμούμε, τρίβουμε και φετούλα, βάζουμε πιπεριές και γενικά παίζουμε με τη γέμιση.
Αν βάλουμε φετα, προσέχουμε πως αλατίζουμε τις ντομάτες μας.



Καλημέρα σας, καλό μήνα και καλή μας όρεξη!