Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

Αγκιναρόπιτα κεφαλονίτικη


 Αυτή η πιτούλα είναι απίστευτη!!!!

Την είχα στο μυαλό μου εδώ και καιρό και ήθελα να τη σκαρώσω μόλις έπεφτε λίγο η τιμή της αγκινάρας αλλά τελικά δεν άντεξα και την έκανα με κατεψυγμένες.....Λύσσαξα αλλά την έκανα...

Σου σπάει τη μύτη από το άρωμα και η γέμιση τρώγεται ανετότατα και σαν ριζότο.


Υλικά

20 αγκινάρες σε μεγάλους κύβους (όχι μικρά κομμάτια)

1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο (όχι στο μούλτι)
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
3 φρέσκα κρεμμυδάκια σε ροδελίτσες
1 φλ. αρακάς (προαιρετικά)
1/2 μάτσο μαϊντανός ψιλοκομμένος
1/2 μάτσο άνιθος ψιλοκομμένος
1/2 μάτσο μάραθος ψιλοκομμένος
1 φλ. ρύζι καρολίνα
1 κ. σ. πελτές ντομάτας
1/2 φλ. ελαιόλαδο
αλάτι και πιπέρι

Για το φύλλο

500 γρ. αλεύρι γ.ο.χ. περίπου
1 πρέζα αλάτι
1 σφηνάκι τσίπουρο ή ρακή
2 κ. σ. ελαιόλαδο
1 ποτήρι νερό (οχι όλο μαζί)


Εκτέλεση

Σε κατσαρόλα σωτάρω στο ελαιόλαδο το κρεμμύδι, το σκόρδο και το φρέσκο κρεμμυδάκι. Προσθέτω τον αρακά και τις αγκινάρες, ρίχνω τα μυρωδικά, αλατοπιπερώνω και σωτάρω για λίγο. Προσθέτω 1 ποτήρι νερό μόνο και ρίχνω το ρύζι. Το ανακατεύω και αυτό με προσοχή μαζί με τα υπόλοιπα, προσθέτω τον πελτέ και με κλεισμένο το καπάκι αφήνω να σιγοβράσει πολύ χαμηλά, ίσα-ίσα για να πιει το ρύζι τα υγρά όλα, περίπου 15 λεπτά.



 Αποσύρω από την φωτιά και αφήνουμε να κρυώσει λιγάκι για να το ρίξουμε στο λαδωμένο ταψί.



Ανοίγουμε το φύλλο (χονδρό).

Ολα τα υλικά του φύλλου σε ένα μπωλ, τελευταίο προσθέτουμε το νεράκι, μπορεί να μη το σηκώσει όλο ή μπορεί να χρειαστεί λίγο επιπλέον αλεύρι, εξαρτάται.

Το αφήνουμε να ξεκουραστεί για μισή ωρίτσα και χωρίζουμε σε δύο μπάλες.

Ανοίγουμε (καλύτερα με νισεστέ) ή με αλευράκι ένα φύλλο για κάτω και ένα για πάνω....Μέχρι εκεί πάω εγώ και το φύλλο....παραπέρα δεν.....χαχχααχαχ!!!

Στρώνουμε το κάτω φύλλο, ρίχνουμε όλη τη γέμιση που στο μεταξύ έχει κρυώσει λίγο και καλύπτουμε με το άλλο φύλλο.

Λαδώνουμε ελαφρά από πάνω και ψήνουμε στους 170 βαθμούς στη μεσαία σχάρα σε προθερμασμένο φούρνο. Κάπου στη μέση, ανοίγω το φούρνο και ραντίζω λίγο με νεράκι για να μην βγει ξερό τελείως.


Συνεχίζω το ψήσιμο, συνολικά για 50 λεπτά ελέγχοντας να μην μας αρπάξει.


Καλή όρεξη!

15 σχόλια:

  1. Τελευταία μας εντυπωσιάζεις όλο και πιο πολύ με τις καταπληκτικές πίτες σου!!!
    Αυτή φαίνεται πραγματικά απίστευτη!!!!
    Καλό απόγευμα Εφάκι, φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πωπω Έφη μου θέλω οπωσδήποτε να τη δοκιμάσω, τέλεια είναι!Με τόσα ωραία μυρωδικά που έχει είναι να μη σου σπάει τη μύτη το άρωμά της;Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. έχω πολύ καιρό να τη φτιάξω καλά που μου τη θύμισες!!
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γεια σου Έφη μου με τις πίτες σου!!! Τέλεια φαίνεται!!!! Γεια στα χέρια σου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Πολλά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. "Πίτα να 'ναι κι ότι να 'ναι" είναι η πρώτη μου σκέψη κάθε φορά που βλέπω μια δημοσιευμένη συνταγή, αλλά εδώ το πράγμα απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή!!!
    Αγκιναρόπιταααα;;;;;
    Φαντάζομαι γεύση!! Μπουκιά και απόλαυση :)
    Γεια στα χέρια σου Έφη!!!
    Πολλά φιλιά
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι ωραία πίτα... εντυπωσιάστηκα... μπράβο Έφη μου...θα την δοκιμάσω οπωσδήποτε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όλα στα "πάτρια εδάφη" μου γυροφέρνεις Έφη μου! Τι καλά!!!
    Την έχω κατά νου για την Μεγάλη Εβδομάδα (μέχρι και την Μεγάλη Τετάρτη το πολύ) γιατί μου θυμίζει άλλα χρόνια που όλοι μου αγαπημένοι Κεφαλλονίτες συγγενείς ήταν στην ζωή και κάτι τέτοια φαγάκι είναι σαν να με "πηγαίνουν πίσω" στο χρόνο!

    ΝΟΣΤΙΜΟΤΑΤΗ σου έχει γίνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ελενα, αν τρώτε αγκιναρούλες φτιάξτη!

    Ελένη, μοσχοβολιά σκέτη ήταν!

    Ξανθή μου, τώρα που είναι ωραίες και οι αγκιναρούλες είναι ταμάμ!

    Eleni, σε ευχαριστώ! Με το φύλλο έχω το θεματάκι μου αλλά που θα μου πάει???χαχαχαχαχ!!!

    Γιώργη, ούτε εγώ την ήξερα, μου την έδωσε τη συνταγή η ίδια φίλη μας που μου είχε δώσει και την μπακαλιαρόπιτα. Στις 10 το πρωί σήμερα υπήρχαν μόνο 2 κομμάτια.....πάει η πιτούλα μου....χχαχαχαχαχα!!

    Eva Z, δοκίμασέ τη, θα σου αρέσει!

    Πηνελόπη, είναι και πάτρια του καλού μου, για αυτό γυροφέρνω συνέχεια.... Αυτές οι πίτες της Κεφαλονιάς είναι ποιήματα!!!

    Αν θέλετε βάζετε και μία χούφτα κουκιά μαζί με τα υπόλοιπα,αλλά εγώ δεν ήθελα γιατί δεν τα τρώμε.

    Καλημέρα σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αχ τι μου θύμισες....το νησί μου...πότε θα έρθει καλοκαίρι να πάω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Pansofix, σας έχω κι άλλα...χαχαχαα!!! Και εγώ την έχω λαχταρίσει, έχω 2 χρόνια με τούτα και με κείνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καταπληκτική! Και εποχής και νηστίσιμη και με αγκινάρες που αγαπώ πολύ. Κατάγραφεται για μετά το τέλος της δίαιτας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μπαίνω, ξαναμπαίνω, τη λιμπίζομαι και τη θέλω! Λατρεύω τις αγκινάρες όσο κι αν με "πονούν"! χαχα! Τυπώνω λέμεεεεε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Βαγγελιώ, φτιάξτην και πες μου!

    Κικίτσα, τύπωνε, τύπωνε!!!

    Είναι η μόνη πίτα που ο Μ. μου τη συζητάει ακόμα....και μάλιστα δεν το περίμενα τόσο πολύ, κι ας είμαι και "πιτού" καθότι Μεσολογγίτισα! χααχαχ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αυτή να την δώσεις στον άνδρα μου και θα σε κάνει εικόνισμα!! Όχι βέβαια ότι εγώ θα έλεγα όχι!! Πολύ λαχταριστή!!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλησπέρα Έφη. Καλώς σε βρήκα! Μου μύρισε Κεφαλονιά και ήρθα... Αλλά αυτήν την πίτα δεν την έχω ξαναδει... ούτε στην Κεφαλονιά ούτε εκτός. Εγώ λατρεύω μπακαλιαρόπιτα και κρεατόπιτα! Φαίνεται πάντως νόστιμη και η αγκιναρόπιτα. Ελπίζω να τα πούμε από κοντά στο Food4Good την Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Λυπάμαι, αλλά τα ανώνυμα σχόλια δεν θα παίρνονται στα υπόψη και θα διαγράφονται. Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη!