Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011

Κουνέλι με λαχανικά στη γάστρα


Θυμάστε που σας είπα ότι σχεδόν 15 (ω, ναι!!) χρόνια, ζαχαρώνω τις πήλινες γάστρες στα Τέμπη και μέχρι τώρα δεν είχα αξιωθεί....??? Ολο κάτι τύχαινε και έλεγα άστο, την άλλη φορά...και η άλλη φορά ήρθε μετά από τόσα χρόνια....χααχα!!! Δεν βαριέσαι, κάλλιο αργά παρά ποτέ που λένε....άσε που παραλίγο να μην την πάρω ούτε και τώρα γιατί καλοκοίταζα το άλλο....που είναι σαν σταμνί και είναι για τη ρεβιθάδα.....οταν το είπα του Μ. του γύρισε λίγο ανάποδα το μάτι οπότε είπα να μην παίξω με την τύχη μου και περιορίστηκα στη γαστρούλα τη στρογγυλή αλλά μεγάλη, δεν φτουράμε εμείς στα μικρά τα σκεύη...καλά να είμαστε!
Κάποιος θα πάει προς τη Σίφνο στα προσεχή έτη...δεν μπορεί...του κερατά, θα τον επιφορτίσω με ειδική αποστολή!!! χιχιχι!!
Στο θέμα μας λοιπόν!
Η γάστρα αυτή είναι φτιαγμένη από τρία είδη πηλού και μπαίνει παντού, στο τζάκι, στο φούρνο, στο ΜΑΤΙ της κουζίνας (ναι και στην υαλοκεραμική!!!), βασικά για το τζάκι με ενδιέφερε για χειμωνιάτικες ειδικές αποστολές....γιατί να πω την αλήθεια φοβάμαι να τη βάλω πάνω στο γυαλί της κουζίνας αν και με διαβεβαίωσαν...τεσπά!


Οταν φεύγαμε από Κατερίνη η θεία μας μας πρόσφερε ένα κουνελάκι από τα δικά της και έψαχνα τρόπο να το κάνω.

Κατέβασα λοιπόν τη γάστρα και είπα ότι ήρθε η ώρα της να εγκαινιαστεί μετά κονίκλου (αρχ. κόνικλος, λατινικά cuniculus). Για να εμπλουτίζουμε και τις γνώσεις μας δηλαδή, εμένα πολύ μου άρεσε κάπου όταν έψαχνα για συνταγούλες!

Το απόγευμα είχα μαρινάρει το κουνελάκι και το είχα βάλει ψυγείο, κουνώντας το μπωλ κατά διαστήματα για να πάει η μαρινάδα παντού. Το αφησα έτσι μέχρι που το έβαλα στη γάστρα.


Για τη μαρινάδα

1 φλ. ξύδι
1 φλ. κρασί κόκκινο
1/2 φλ. ελαιόλαδο
1 μεγάλο κρεμμύδι σε ροδέλες
2 σκελίδες σκόρδο
2 φύλλα δάφνης
1 κλαδάκι δενδρολίβανο (το μάδησα μέσα, αν έχετε πρόβλημα αφήστε το ολόκληρο)
4-5 κόκκοι μπαχάρι
1 πρέζα κύμινο
γλυκό μπούκοβο
πιπέρι (όχι αλάτι, μόνο μέσα στη γάστρα)
Υλικά για το ταψί

πατάτες σε χοντρά κομμάτια
πιπεριές κέρατο
3 κρεμμύδια μέτρια ολόκληρα
καρότα κάμποσα κομμένα σε μεγάλα κομμάτια
φρέσκια ματζουράνα και φρέσκια ρίγανη (από τη γλαστρούλα μου, αν δεν έχετε μη βάλετε)
αλάτι
ελαιόλαδο
νεράκι

Εκτέλεση
Αφού μαρινάρουμε το κουνέλι μας και το αφήσουμε με την ησυχία του να τραβήξει, το βγάζουμε και το αραδιάζουμε στο ταψί μας. Ρίχνουμε και τα λαχανικά μας, αλατίζουμε και ρίχνουμε το ζουμί της μαρινάδας που δεν το έχουμε πετάξει. Πασπαλίζουμε με φρέσκια ριγανούλα και ματζουράνα, ανακατεύουμε και περιχύνουμε με ελαιόλαδο. Συμπληρώνουμε νερό λιγότερο απο το να σκεπάζει τα υλικά μας, σκεπάζουμε  και ξεχνάμε το φαγάκι μας για 3 ώρες στους 180 βαθμούς στην αρχή και την τελευταία ώρα στους 200 βαθμούς. Εγώ έβαλα αντιστάσεις με αέρα.

Αν θέλουμε μετά το δίωρο, ανοίγουμε με προσοχή  για να μην καούμε από τους ατμούς για να δούμε τι γίνεται από υγρά και πόσο ψημένο είναι το φαγητό. Εγώ τσέκαρα γιατί δεν ήξερα τη γάστρα, τώρα έμαθα οπότε δεν μου χρειάζεται πια...τα πάω με μαντεψιά μετά την πρώτη φορά...παλιά καραβάνα..χαχαχα!!

Βγάζοντας το στο τέλος περιχύνω με χυμό 2 μεγάλων λεμονιών, κουνάω λίγο να πάει το λεμόνι παντού και είμαι έτοιμη.

Πήγα να το βγάλω φωτό όσο ήταν πολύ ζεστό ακόμη και το κομμάτι με το κουνέλι διαλύθηκε στο πηρούνι, τόσο λουκούμι έγινε.


Το φαγάκι αυτό γίνεται  σε οποιαδήποτε γάστρα, απλά εγώ είχα φάει πετριά με τη συγκεκριμένη...

Επίσης αν δεν έχουμε γάστρα αυτοσχεδιάζουμε καπακώνοντας με ίδιου μεγέθους ταψί το ταψί μας και ταμταμ!!! μόλις προσεγγίσαμε τον όρο γάστρα με πρόχειρο τρόπο.

Καλή σας όρεξη!

Τρίτη 30 Αυγούστου 2011

Κοτόπουλο με λιγκουϊνι

 


Ζυμαρικούλι σήμερα, γενικά είμαστε μακαρονάδες στο σπίτι, σε κάθε περίπτωση φτιάξε μακαρόνια θα μου πουν, ειδικά οι μικροί της οικογένειας.

Υλικά

1 πακέτο λιγκουίνι (ή ζυμαρικό της αρεσκείας σας)

1 κοτόπουλο σε μερίδες
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2 σκελίδες σκόρδο
3-4 πιπεριές κέρατο πολύχρωμες ή Φλωρίνης
1 φύλλο δάφνης
3 γαρίφαλα πρόκα
4-5 κόκκοι μπαχάρι
1 μικρό ποτηράκι κρασί λευκό
1 συσκευασία κονκασέ
αλάτι και πιπέρι
ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Σωτάρουμε πολύ καλά το κοτόπουλο στο ελαιόλαδο και όταν πάρει χρώμα καρυκεύουμε και ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Αφού σωταριστούν και αυτά, σβήνουμε με το κρασί, ρίχνουμε την ντομάτα, συμπληρώνουμε και λίγο νεράκι και αφήνουμε να σιγοβράσει για 40 λεπτά.

Παράλληλα ετοιμάζουμε τα ζυμαρικά μας κατά το γνωστό τρόπο και σερβίρουμε με το κοτόπουλο και με τυράκι της αρεσκείας μας.

Καλή σας όρεξη!

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2011

Φανουρόπιτα και ένα όμορφο βραβείο



Αύριο είναι του Αγίου Φανουρίου και όπως συνηθίζεται κάθε χρόνο φτιάχνουμε φανουρόπιτα και την πάμε στην εκκλησία να την διαβάσει ο παππάς.

Ο Άγιος Φανούριος μας είναι γνωστός από την εικόνα που βρέθηκε τον 14ο αιώνα στη Ρόδο και παριστάνει τον Μάρτυρα με στρατιωτική ενδυμασία. Η ευλαβής παράδοση του λαού μας περιλαμβάνει πολλές διηγήσεις για την θαυμαστή βοήθεια που παρέχει ο Άγιος Μάρτυρας Φανούριος σε όσους τον επικαλούνται.

Γι’ αυτό και μέχρι σήμερα πολλοί χριστιανοί παρασκευάζουν την πίττα του Αγίου (φανουρόπιτα) και την προσκομίζουν στο Ναό για να ευλογηθεί, ενώ ταυτόχρονα τελείται Δέηση υπέρ υγείας, θείας βοηθείας και σωτηρίας των μελών της οικογένειας. Πρόκειται για ένα λαϊκό έθιμο, σχετικά πρόσφατο, που έχει γίνει πλέον πανελλήνιο και ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών.


Υλικά

1 1/2 φλ. ελαιόλαδο (μόνο ελαιόλαδο)
1 1/2 φλ. ζάχαρη
1 1/2 φλ. κονιάκ
1 1/2 φλ. χυμός πορτοκαλιού 
ξύσμα 1 πορτοκαλιού

3 1/2 φλ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (ή γ.ο.χ. με 1 κ.γλ. σόδα + 1 κ. γλ. baking powder)

1 φλ. σταφίδες ξανθές και μαύρες
1/2 φλ. καρύδια χονδροτριμμένα (αν θέλω, κατά βούληση)

1 κ. γλ. κανέλα, 1/2 κ. γλ. γαρίφαλο, 1/2 κ. γλ. μοσχοκάρυδο


Εκτέλεση

Προθερμαίνω το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Χτυπάω χωρίς μίξερ όλα τα υγρά με τη ζάχαρη και τα μυρωδικά μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη και προσθέτω το αλεύρι και τους ξηρούς καρπούς.

Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, πάνω και κάτω αντιστάσεις για 1 ώρα περίπου.

Οταν κρυώσει λίγο, πασπαλίζω με άχνη ζάχαρη και με κανέλα, σταυρώνω 3 φορές και χαράζω σε εννέα κομμάτια λέγοντας ταυτόχρονα το παρακάτω απολιτγια να συχωρεθεί η μητέρα του Αγίου Φανουρίου που λέγεται ότι ήταν πολύ αμαρτωλή.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ  

Ουράνιον εφύμνιον εν γη τελείται λαμπρώς,
επίγειον πανήγυριν νυν εορτάζει φαιδρώς, αγγέλων πολίτευμα,
άνωθεν υμνωδίαις ευφήμουσι τους άθλους,
κάτωθεν Εκκλησία, την ουράνιον δόξα.
Ην εύρες πόνοις και άθλοις τοις σοις, Φανούριε ένδοξε.

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και νυν και αεί και εις τους αιώνες των αιώνων.

Αμήν.

Ανεξάρτητα από την εορτή είναι ένα υπέροχο νηστήσιμο και υγειινό κέηκ που συντροφεύει όμορφα κάθε μας στιγμή.

Καλή σας απόλαυση!




Να ευχαριστήσω θα ήθελα την καλή μας τη Vita  που μου έκανε την τιμή να μου προσφέρει αυτό το πολύ όμορφο βραβειάκι και με τη σειρά μου θα το προσφέρω κι εγώ στους :


Καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε όλοι με την ευχή να σταματήσουν οι φωτιές γιατί γίνεται χαμός....εμάς στο Μεσολόγγι μας ρήμαξαν πάλι.......:((((

Τρίτη 23 Αυγούστου 2011

Μπιφτέκια σε σάλτσα κρεμμυδιών

Καλημέρα σας!

Γυρίσαμε και εμείς από τις συντομότατες διακοπούλες μας που σκάσανε από το πουθενά εδώ που τα λέμε, δεν ήταν στο πρόγραμμα, αλλά καλές ήταν και τις χρειαζόμασταν. Εγώ λοιπόν θα πω καλή συνέχεια σε όλους γιατί μου φαίνεται λίγο βάρβαρο να μιλάω για φθινόπωρα και χειμώνες από τώρα!

Γυρίσαμε που λέτε και φέραμε και καλούδια διάφορα από τα βόρεια!

Πήρα περέκ (ψημμένα ποντιακά φύλλα για πίτα), ευριστόν (ποντιακή χυλοπίτα χωρίς αβγά) πεντανόστιμο, ένα σωρό λαχανικούλια, λεηλάτισα κανονικά όλες τις βατομουριές του χωριού οπότε έχω προμήθειες για πολύ καιρό, αγόρασα κράνμπερις και μπλάκμπερις αποξηραμένα και ξετρύπωσα θρεψίνη σε ένα παντοπωλείο (σταφυλόκρεμα που την άλλειφαν πολύ παλιά αντί της μερέντας, τίγκα στη θερμίδα).

περέκ

Κάναμε την βόλτα μας και στον Ολυμπο, πήγαμε στα Πριόνια όπου τιμήσαμε μία καταπληκτικά χυλωμένη κόκκινη φασολάδα και στον Αγ. Διονύσιο όπου μας έπιασε μια ψιλή βροχούλα που σταμάτησε μετά από μισή ώρα αλλά ήταν μαγευτικά (άλλο πράγμα το βουνό και το λέω εγώ που είμαι της θάλασσας...).



Νέα Μονή Αγ. Διονυσίου



Παλαιά Μονή Αγίου Διονυσίου

 



μονοπάτι που οδηγεί στο Λιτόχωρο από τα Πριόνια του Ολυμπου

Κατά τα άλλα, θαλασσίτσα, επισκέψεις να χορτάσουμε συγγενείς που μας είχαν λείψει γιατί όλο στην Κεφαλονιά είμαστε τα τελευταία χρόνια και νυχτερινές  περατζάδες στην Παραλία Κατερίνης όπου είναι κάτι σαν Μοναστηράκι, όλο καταστήματα με ρούχα και διάφορα, με ένα μεγάλο λούνα πάρκ που είναι τουλάχιστον 20 χρόνια στο ίδιο σημείο και έπρεπε να το τιμήσει ο λόχος που δεν το ήξερε...

για διαφήμιση παγωτού καλοί, ε???



Α!!!! Οι δύο μου οι μεγάλοι πήγαν και στην Τούμπα (ναό....) και είδαν την ομάδα, το περίμεναν σαν τρελοί, ο Δ. εντυπωσίαστηκε από όσα (λίγα) πρόλαβε να δει από Σαλόνικα (λατρεμένη πραγματικά!), ακόμα συνθήματα λέει ο νεανίας μας...χώρια ότι σηκώσανε ότι κυκλοφορούσε με το δικέφαλο....μόνο τραπεζομάντηλο δεν μου έφεραν πίσω...


Η σχετική στάση στα Τέμπη κατά την επιστροφή κρίθηκε απαραίτητη για την αγορά γάστρας που όλο έλεγα να πάρω και όλο αναβολή έπαιρνε....Πήρα και μάλιστα μπαίνει λέει και στην ηλεκτρική κουζίνα (υαλοκεραμική και κεραμική!)


καινούριο κοσκινάκι μου και που να σε κρεμάσω...οι νεοαποκτηθείσες στολές μας...τους χάζευε ο κόσμος μέχρι την Αθήνα, ένας στο Περιστέρι μας χτύπησε και το τζάμι στο αυτοκίνητο και μας έπιασε κουβέντα...χαχαχαχ!!!



Ομορφα ήταν αλλά πάπαλα! χαχαχαχα!!! Καλά να είμαστε να ξαναπάμε!

Φαγάκι γρήγορο έχουμε να προτείνουμε σήμερα και πεντανόστιμο.

Μη φοβηθείτε την ποσότητα των κρεμμυδιών γιατί γλυκαίνουν στο μαγείρεμα και είναι τέλεια!



 Υλικά  για τον κιμά

1 κιλό κιμάς μοσχαρίσιος και χοιρινός (ανάμεικτος)
2 κρεμμύδια ψιλ/να
2 αβγά
2 σκελίδες σκόρδο ψιλ/νες
ψίχα από 1 φρατζόλα μπαγιάτικο ψωμί (μουλιασμένη και καλά στυμένη)
1 σφηνάκι γάλα
1 κ. σ. ξύδι
λίγος μαιντανός ψιλ/νος
1 κρασοπότηρο ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι, λίγο κύμινο, ρίγανη


Υλικά για τη σάλτσα

1 φλ. ελαιόλαδο
1 κιλό κρεμμύδια σε ημισέλινα
1 συσκευασία κονκασέ τομάτας
ελάχιστο αλάτι, πιπέρι, 1 φύλλο δάφνης, 2-3 κόκκοι μπαχάρι


Εκτέλεση

Ζυμώνουμε το μείγμα του κιμά και το βάζουμε στο ψυγείο να σφίξει λίγο. Μετά πλάθουμε μπιφτεκάκια και ετοιμάζουμε τη σάλτσα μας.

Σωτάρουμε στο ελαιόλαδο τα κρεμμύδια να γλασσαριστούν καλά, προσθέτουμε την τομάτα, τη δάφνη, καρυκεύουμε και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν μέχρι να δέσει η σάλτσα.

Γυρνάμε τη σάλτσα σε ένα ταψί και από πάνω αραδιάζουμε τα μπιφτέκια ωμά και ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 1 ώρα περίπου προσέχοντας τα μπιφτέκια μην καούν. Αν χρειαστεί τα γυρίζουμε με προσοχή, εγώ στο τσακ τα πρόλαβα στη φωτό.

Απλό και νόστιμο φαγάκι, που αν θέλουμε το συνοδεύουμε με τηγανητές πατατούλες ή με ρυζάκι, ζυμαρικό, ότι τραβάει η όρεξή μας.

Καλή σας όρεξη και καλή συνέχεια!

Αντε και να μαζευόμαστε σιγά-σιγά!

Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

Κλειστό λόγω διακοπών!


Μπλογκοπαρεούλα σας χαιρετώ!!!


Μικρή ανάπαυλα, εκτός προγραμματισμού μπορώ να πω, άρα και καλοδεχούμενη!!!


Σε καμιά εβδομάδα τα ξαναλέμε!!

Καλό τριήμερο και καλά να περάσετε όλοι!

Παρασκευή 12 Αυγούστου 2011

Βερύκοκο γλυκό του κουταλιού


Βερύκοκο (με υ και όχι με ι .....τα έχουμε σακατέψει τα ελληνικούλια μας...έχω κόλλημα με κάποιες λέξεις, συγχωρέστε με αλλά επιμένω να γράφω όπως τα έμαθα και όχι όπως τα περνάνε στα παιδιά μας)

τι έλεγα; ναι! Βερύκοκο γλυκό του κουταλιού να σας κεράσω μιάς που την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια για πολύ λίγες μέρες...μη φανταστείτε...φέτος δεν μας παίρνει, καμιά βδομάδα και πάλι καλά να λέμε! Το αστείο είναι που δεν ξέρω προς τα που θα ροβολήσουμε....Κεφαλονιά που θέλω μετά μανίας ή στην Κατερίνη που του έχει κολλήσει του αντρούλη μου, οέο??? Θα δείξει! Οπου και να πάμε καλά θα περάσουμε (αλλά προτιμώ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ, αν και έχω κακό σκοπό για την Αγορά της Κατερίνης, έχουν κάτι ποντιακά φαγητά εκεί πάνω...χεχεχε!!)

Η μανούλα μου το έφτιαχνε κάθε χρονιά με δικά μας βερύκοκα, ήταν από τα πρώτα γλυκάκια που δοκίμασα (μελιτζανάκι, κυδώνι, σουλτανίνα και βερύκοκο είχαμε πάντα, τα άλλα δεν τα έφτιαχνε) και ήταν και το μόνο στο οποίο έβαζε ασβέστη.

Με ασβέστη λοιπόν αυτό το γλυκάκι.  Χρησιμοποίησα τρεις κουταλιές της σούπας ασβέστη που τις διέλυσα σε 3 λίτρα νερό.

Διαλέγουμε όχι ώριμα,  μεγάλα  βερύκοκα, εγώ δυσκολεύτηκα γιατί τώρα που το έκανα τελειώνουνε...και δεν βρίσκεις σφιχτό φρούτο δυστυχώς....την άλλη φορά θα το κάνω νωρίς-νωρίς!

Υλικά

30 βερύκοκα
1 κιλό ζάχαρη
χυμός 1 λεμονιού
1 ξύλο κανέλας
1 ποτήρι νερό

αμύγδαλα ολόκληρα ασπρισμένα


Εκτέλεση

Με μία ΤΑΒΑΝΟΠΡΟΚΑ σπρώχνουμε να βγει το κουκούτσι προς το μέρος που είναι το κοτσανάκι, κρατώντας το φρούτο σφιχτά και σταθερά να μην ανοίξει πολύ.

Η μαμά μου δεν έμπαινε σε αυτή τη διαδικασία καν, άφηνε το κουκούτσι μέσα και δεν μπορώ να πω ότι με ενοχλούσε καθόλου γιατί είναι μεγάλο και όπως το τρώγαμε υποχωρούσε (ξεκολλούσε αμέσως από τα τοιχώματα του φρούτου) από μόνο του, δεν υπήρχε πρόβλημα, αν δυσκολευτείτε με την πρόκα αφήστε το.

Επίσης δεν το ξεφλουδίζω. Είναι πιο σφιχτό έτσι και πολύ ωραίο.

Ξαναμανά επίσης....μην αμελήσετε την κανέλα, θα με θυμηθείτε!!! Αφήστε τα άλλα αρώματα για άλλα φρούτα, βάλτε ΚΑΝΕΛΑ!!!!

Αφού βγάλουμε το κουκούτσι, μπήγουμε σε κάθε βερύκοκο από ένα αμύγδαλο και τα αραδιάζουμε σε μία πιατέλα. Σε κατσαρόλα ρίχνουμε τη ζάχαρη, την κανέλα και το χυμό λεμονιού μαζί με το ανάλογο νεράκι και μόλις αυτά πάρουν βράση ρίχνουμε τα φρούτα και συνεχίζουμε το βράσιμο ΜΟΝΟ για 5 λεπτά  σε μέτρια φωτιά, προσέχοντας το γλυκό μας.... και ξαφρίζοντάς το.

Σβήνουμε και αφήνουμε να σταθεί για 24 ώρες.

Την άλλη μέρα αφαιρούμε με πολύ προσοχή τα φρούτα ένα-ένα και δένουμε το σιρόπι μας.  Ξαναβάζουμε πάλι με προσοχή τα φρούτα στην κατσαρόλα  και σβήνουμε το μάτι.

Αφήνουμε να σταθεί ξανά και αφού κρυώσει το γλυκό, αφαιρούμε το ξυλαράκι κανέλας και γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα.

Καλή σας απόλαυση!


Καλές διακοπές σε όσους φεύγουν τώρα, σε όσους ήδη έχουν φύγει και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού όπως και να έχει σε όλους μας!!!


Πέμπτη 11 Αυγούστου 2011

Καρπουζόπιτα





Μία πεντανόστιμη γλυκιά πιτούλα που θα σας ξετρελάνει!  Την πατρότητά της διεκδικούν η Φολέγανδρος και η Μήλος, ας πάν να τα βρουν μεταξύ τους...Εμένα μου άρεσε πολύ και θα ξαναφτιαχτεί λίαν συντόμως!!!

Υλικά

8 μέτριες φέτες καρπούζι
6 κουτ. σούπας ζάχαρη
6 κουτ. σούπας μέλι (3+3)
100 γρ. Βιτάμ  (50 γρ. λιωμένο για το μίγμα  + 50 γρ. για το άλλειμα του ταψιού)
8 κουτ. σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις
60 γρ. σουσάμι
1 κουτ. γλυκού κανέλα σκόνη

2 κουτ. σούπας ζάχαρη άχνη


Εκτέλεση

Καθαρίζουμε το καρπούζι από τα κουκούτσια του και το στίβουμε καλά  να βγάλει τα υγρά του και να μείνει η  κόκκινη ψίχα μόνο. Δεν ξέρω τι μπορεί να δείτε κατά τη περιήγησή σας στο νετ, αλλά εγώ δεν έβαλα καθόλου ζουμί.
Λιώνουμε το μισό βιτάμ και το αναμιγνύουμε μαζί με το αλεύρι, την κανέλα (εγώ την έβαλα μέσα στο μίγμα) και το μισό μέλι, μέσα στο καρπούζι.

Ανακατεύουμε έτσι ώστε να έχουμε μία ζύμη ούτε νερουλή αλλά ούτε και σφιχτή.

Αλείφουμε ένα ταψί μικρό  (εγώ χρησιμοποίησα της πίτσας αλλά θα το δείτε με το μάτι περίπου) με το υπόλοιπο βιτάμ και πασπαλίζουμε με το μισό σουσάμι να κολλήσει παντού.

Από πάνω στρώνουμε το μίγμα το οποίο θα απλωθεί μόνο του σχεδόν.
Ξαναπασπαλίζουμε με το υπόλοιπο σουσάμι και ψήνουμε στους 180 βαθμούς σε προθερμασμένο φούρνο για 45 λεπτά περίπου.
Οταν ροδίσει και έχει ψηθεί, την πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο μέλι.



Τη σερβίρουμε με άχνη και κανέλα.


Καλή σας απόλαυση!

Η συνταγή είναι από τo arkoudi.gr

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011

Μοσχαράκι με κολοκυθάκια καπαμάς


Το συγκεκριμένο φαγάκι είχα να το κάνω χρόνια...ω, ναι ακούγεται απίστευτο αλλά έτυχε!

Εγινε λουκουμάκι και πως να μη γίνει δηλαδή όταν σιγοβράζει το φαγητό?? Σχεδόν έχω παροπλίσει τη χύτρα πια, σιγοβράζω τα φαγάκια μου και αυτά με ανταμοίβουν!

Υλικά

1 κιλό μοσχάρι σε μπουκίτσες
1 κιλό κολοκυθάκια μικρά
2 κρεμμύδια μεγάλα ψιλοκομμένα
1/2 μάτσο (και κάτι λιγότερο) μαϊντανός
3 πατάτες σε κομμάτια
5 καρότα σε ροδέλες χοντρές
1 κρασοπότηρο κόκκινο κρασί
ελαιόλαδο
αλάτι και πιπέρι

Εκτέλεση

Καταρχάς σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το μοσχαράκι και όταν πάρει χρώμα σβήνουμε με το κρασί.

Στη συνέχεια και αφού εξατμιστεί το κρασί, ρίχνουμε το κρεμμύδι να γυαλίσει και συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα λαχανικά μας.  Αλατοπιπερώνουμε, σκεπάζουμε με νεράκι και αφήνουμε να σιγοβράσει για μία ώρα.  Περίπου 20 λεπτά πριν σβήσουμε το φαγητό προσθέτουμε τα κολοκυθάκια που αν είναι πολύ μικρά και λεπτά τα αφήνουμε ολόκληρα, αλλιώς τα κόβουμε σε χοντρά κομμάτια.

Καλή σας όρεξη!

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011

Βύσσινο γλυκό του κουταλιού





Το απόλυτο γλυκάκι για να περιχύσουμε πάνω από το παγωτό μας ή τη βάφλα μας ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο...!!! Το λατρεύω που έχει αυτή την υπόξινη γεύση, είναι γνωστή η αδυναμία μου στα ξινούτσικα γλυκάκια.... Ηρθε η ώρα του, ίσως ακόμα το προλαβαίνετε αυτή τη βδομάδα, οριακότατα όμως.

Υλικά

1 κιλό βύσσινο
1 κιλό ζάχαρη
250 ml νερό
χυμός 1 λεμονιού
2 φυλλαράκια αρμπαρόριζα


Εκτέλεση

Αφαιρούμε από τα πλυμμένα μας βύσσινα το κοτσανάκι και τα περνάμε στο ειδικό μηχάνημα που αφαιρεί τα κουκουτσάκια (Τις θερμές μου ευχαριστίες στο μπατζανάκη μου που στο σπίτι τους το βύσσινο το έχει πάρει προσωπικά επάνω του κάθε χρονιά και είναι πλήρως εξοπλισμένος με όλους τους "κουκουτσοβγάλτες" που κυκλοφορούν στο εμπόριο...οπότε διάλεξα και πήρα!!!)...αλλιώς θα με έκλαιγαν οι ρέγγες με 5 κιλά βύσσινο που είχα να αντιμετωπίσω...

Ελεγα λοιπόν ότι αφαιρούμε τα κουκούτσια ή με το μηχάνημα ή με φουρκετίτσα προσεκτικά για να μην πληγώσουμε το φρούτο μας.

Τοποθετούμε τα βύσσινα με ότι χυμό βγάλουν σε μία κατσαρόλα και εναλλάξ ρίχνουμε φρούτο-ζάχαρη μέχρι να τελειώσουμε, και τα ζουμάκια από το μπωλ όταν βγάλαμε τα κουκουτσάκια.

Αφήνουμε μία νύχτα στο ψυγείο σκεπασμένα να βγάλουν τους χυμούς τους και την άλλη μέρα βάζουμε το γλυκό στη φωτιά μαζί με το ανάλογο νεράκι. Μόλις το γλυκό μας πάρει βράση, ξαφρίζουμε με προσοχή και αφήνουμε στη φωτιά για 15 λεπτά.

Προσοχή, θέλει μέτρια φωτιά να μην ξεχειλίσει. Οσοι φτιάχνουμε γλυκά το ξέρουμε, αλλά το αναφέρω για κάποιον άπειρο. Επίσης το γλυκό δεν το ανακατεύουμε, άντε το πολύ να κουνήσουμε λίγο την κατσαρόλα μας.

Το αφήνουμε να σταθεί και την άλλη μέρα ξαναβάζουμε στην φωτιά για άλλα 10 λεπτάκια περίπου με το χυμό λεμονιού και την αρμπαρόριζα , ίσα - ίσα για να δέσει το σιρόπι μας.  Το ελέγχουμε με το μάτι και δοκιμάζουμε με κουτάλι σε ένα πιατάκι αν κάνει κόμπο το σιροπάκι.

Ενα μυστικούλι σε όλα αυτά τα γλυκάκια τύπου βύσσινο-κεράσι-σταφύλι, είναι να αναδέψουμε αρκετές φορές την κατσαρόλα για να μπει μέσα στο φρούτο το σιροπάκι μας και να μείνει το φρουτάκι φουσκωτό.  Αυτό το κάνουμε μετά το τελικό δέσιμο του σιροπιού-το δεύτερο βράσιμο εννοώ.

Γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα και απολαμβάνουμε!!



Καλή και γλυκιά εβδομάδα να έχουμε!!!

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

Παντζάρι με τζίντζερ γλυκό του κουταλιού



Και η παράκρουση με τα γλυκά του κουταλιού συνεχίζεται! Μάλλον μου ξέφυγε το συγκεκριμένο και δεν σας το έδειξα όταν έπρεπε αλλά ποτέ δεν είναι αργά!

Καταρχάς παντζάρι γλυκό πρωτοείδα εγώ όταν έβαλε η φίλης μας Βασιλική και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πως το παντζάρι μπορεί να γίνει γλυκό! Βέβαια, θα μου πείτε, εδώ γίνεται η ελιά και το μανιτάρι, δεν θα γίνει το παντζάρι???

Εψαχνα λοιπόν στο διαδίκτυο να δω τι γίνεται και έπεσα πάνω σε μία συνταγή από το Umami, η οποία μου κέντρισε το ενδιαφέρον γιατί είχε πιπερόριζα!! Αυτό ήταν, βάρεσε καμπανάκι!

Ετσι για να ξέρετε, έχει ιδιαίτερη σπιρτάδα λόγω του τζίντζερ αλλά είναι καταπληκτική συνταγή!

Υλικά

1 κιλό παντζάρια (κεφάλια μόνο βρασμένα) και μετά  κομμένα σε λεπτά κυβάκια
6 ποτήρια ζάχαρη
8 ποτήρια νερό
χυμός 2 λεμονιών
4 ξυλάκια κανέλας
100 γρ. τζίντζερ κομμένο ψιλό σαν σπιρτόξυλο
5 φύλλα αρμπαρόριζα (έγραφε 10 η συνταγή)
2 κ. σ. γλυκόζη (έγραφε 3 κ.σ., μου φάνηκε και εδώ υπερβολή)


Εκτέλεση

Βάζουμε όλα τα υλικά μαζί στην κατσαρόλα να βράσουν, και μόλις πάρουν βράση προσθέτουμε το βρασμένο παντζάρι και συνεχίζουμε μέχρι να δέσει το γλυκό μας.

Προφανώς κατά τα γραφόμενα στο umami πρέπει να βράσουν και τα λεμόνια μαζί, αλλά μου φάνηκε μεγάλη κουλαμάρα αν και κάτι παρόμοιο αναφέρει και η Βασιλική, οπότε  απλά πρόσθεσα το χυμό τους. Επίσης ανέφερε και φύλλα λουίζας που εγώ δεν είχα, οπότε δεν έβαλα.

Εγινε ένα απίστευτα ωραίο γλυκό που θα το ξαναφτιάξω οπωσδήποτε!

Καλή σας απόλαυση!

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

Ντοματάκι γλυκό του κουταλιού



Τόσα και τόσα πέρασαν από τα χέρια μου?? Θα μου ξέφευγε το ντοματάκι???? Ε, δεν είμαστε καθόλου καλά!!!!

Καταρχάς είναι το πρώτο γλυκάκι που κάνω και χρησιμοποιώ ασβέστη παρόλο που μέχρι τώρα ήμουν της άποψης ότι δεν χρειάζεται να τα φτιάχνουμε όλα αν πρόκειται για ασβέστη...ας μη τα φάμε έλεγα...ε, λοιπόν ως συνήθως είμαι ανεμοδούρα ...και την έκανα την απόπειρα και να εξηγηθώ!

Εχω κάποιους ενδοιασμούς ως προς το ότι περνάει μέσα στο φρούτο, για το ότι κρατάει το φρούτο σφιχτό δεν έχω κανένα γιατί η μαμά μου έφτιαχνε έτσι το πιο ωραίο βερύκοκο γλυκό που έχω φάει ποτέ!!!


Υλικά

30 ντοματάκια (εγώ δεν βρήκα άγουρα, πήρα κόκκινα και έψαχνα μάλιστα μια ώρα στον πάγκο για να βρω μικρούλικα...ματαίως όμως)
1 κιλό ζάχαρη και επιπλέον ζάχαρη με το μάτι για να τα πασπαλίσουμε
2 1/2 φλ. (600 ml) νερό
λίγο ροδόνερο για το πασπάλισμα
αμύγδαλα ασπρισμένα
1 ξύλο κανέλας
5 γαρίφαλα
χυμός μισού λεμονιού


Για το ασβεστόνερο

2 κ. σ. ασβέστη
2 λίτρα νερό


Εκτέλεση

Πλένουμε τα ντοματάκια και κόβουμε προσεκτικά το κοτσανάκι.
Τα ζεματίζουμε για 1 λεπτό σε βραστό νερό και τα βγάζουμε με προσοχή. Αφού κρυώσουν καλά, μπήγουμε ένα καλαμάκι από σουβλάκι και το γυρίζουμε με προσοχή να φύγουν τα τυχόν σπόρια (εμένα είχαν αρκετά), στίβοντας τα ελαφρά για να κατέβουν προς τα κάτω και μετά   τα ξεφλουδίζουμε.


Εδώ μπαίνει το ασβεστόνερο

Διαλύουμε 2 κ.σ. ασβέστη σε 2 λίτρα νερό και το ανακατεύουμε ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΓΑΝΤΙ, ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΒΕΣΤΗ.

Αφού το διαλύσουμε όσο περισσότερο μπορούμε και καθίσει η σκόνη κάτω, μετά από καμιά ώρα, στραγγίζουμε προσεκτικά μέσα από ΤΟΥΛΠΑΝΙ το ασβεστόνερο (εγώ το έκανα δύο φορές) και αυτό το νερό που θα πάρουμε είναι αυτό που θα χρησιμοποιήσουμε για να βουτήξουμε μέσα τα ντοματάκια.  Τα αφήνουμε στο ασβεστόνερο για 1 ώρα και μετά τα ξεπλένουμε σε πολλά, πολλά νερά. Στραγγίζουμε καλά και είμαστε έτοιμοι για τη συνέχεια...


Τα απλώνουμε σε ένα μακρόστενο μπωλ στη σειρά, τα πασπαλίζουμε με ζάχαρη που βάζουμε πέρα του κιλού που θέλουμε για το σιρόπι και τα βρέχουμε με ροδόνερο (με το μάτι). Τα αφήνουμε να βγάλουν τα νερά τους  και καταπιανόμαστε μαζί τους την άλλη μέρα

.

Βράζουμε  το νερό με τη ζάχαρη (και το ζαχαρόνερο που έβγαλαν τα ντοματάκια) για πέντε λεπτά, ρίχνουμε μέσα τα ντοματάκια μαζί με την κανέλα, τα γαρίφαλα και το χυμό λεμονιού και βράζουμε για άλλα 10 λεπτά ξαφρίζοντας παράλληλα.

Αφήνω να σταθεί το γλυκό για 24 ώρες. Μετά αφαιρώ τα  ντοματάκια και βράζω το σιρόπι μέχρι να δέσει καλά και πριν κατεβάζω από τη φωτιά, προσθέτω τα ντοματάκια. Αφαιρώ τα κανελογαρίφαλα, το αφήνω να ξανασταθεί και την άλλη μέρα γεμίζω βάζα αποστειρωμένα.

Καλή σας απόλαυση!

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011

Καιρός για βυσσινάδα!!!




Να σας δροσίσω για το καλό του μήνα???

Καλό μήνα μπλογκοπαρεούλα και καλά να περνάτε είτε είστε σε διακοπές, είτε δεν είστε!

Μαζί με τη λεμονάδα είναι ίσως από τα πιο αγαπημένα μου αναψυκτικά για το καλοκαίρι, με μπόλικα, μπόλικα παγάκια να την ανακατεύεις σε ψηλό μεγάλο ποτήρι και να ακούς το γκλιγκ-γκλογκ όπως κουδουνίζουν!


Πάμε λοιπόν για φανταστική βυσσινάδα όπου οι ποσότητες είναι 1 : 1

1 κιλό βύσσινο
1 κιλό ζάχαρη
χυμός 1 λεμονιού


Εκτέλεση

Πλένουμε τα βυσσινάκια μας και πετάμε τα κοτσάνια.

Τα βάζουμε σε μία κατσαρόλα μεγάλη όπως είναι με τα κουκούτσια, και αφού ΦΟΡΕΣΟΥΜΕ ΓΑΝΤΑΚΙ ΜΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ για να μη λερώσουμε  τα χεράκια μας ....,αρχίζουμε να  τα ζυμώνουμε μέσα στην κατσαρόλα να λιώσουν εντελώς για να βγουν οι χυμοί τους. Θέλει αρκετή ώρα αν έχουμε ποσότητα...βάλτε καμιά ταινία και αρχίστε δουλειά....είναι πιο ανώδυνο έτσι ...3 κιλά έφτιαξα...κάτι ξέρω...χαχαχα!!!

Τα αφήνουμε κανά 12ωρο σε δροσερό μέρος  να κατεβάσουν όλο το χυμό και μετά σουρώνουμε το χυμό τους. Οτι μείνει (φλούδια, κουκούτσια, πούλπα) το βράζουμε με νεράκι ίσα να το σκεπάζει για 20 λεπτά,  σουρώνουμε και αυτό το υλικό καλά και το ενώνουμε με τον υπόλοιπο χυμό.

Αφού το περάσουμε σε λεπτό σουρωτήρι όλο αυτό και το πατήσουμε καλά, το ζυγίζουμε και προσθέτουμε σε ίση αναλογία ζαχαρίτσα και για κάθε λίτρο χυμού το χυμό 1 λεμονιού.

Βράζουμε καλά να γίνει σιρόπι για να δέσει όλο το υλικό μας ξαφρίζοντας κατά διαστήματα και όταν κρυώσει, γεμίζουμε αποστειρωμένα μπουκάλια και διατηρούμε για πολύ καιρό.

Αν καταφέρετε να μην την καταναλώσετε όλη τη βυσσινάδα σύντομα, να έχετε υπόψη σας ότι  διατηρείται  στο ψυγείο σε αποστειρωμένα μπουκάλια για πάρα πολύ καιρό άφοβα.



Καλή σας απόλαυση!!!

Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

Παγωτό χωρίς αβγά by Mikri kouzina


Η συνταγή είναι της Κικής και πρέπει να τη δοκιμάσετε!

To τι ενθουσιασμό έχω δεν λέγεται!! Ετυχε της πλήρους αποδοχής όλων των μελών της οικογένειας και αφού είναι το πρώτο μου πρέπει να το τιμήσουμε αναλόγως!!!!

Κική μου, η υφή του είναι όντως διαφορετική από τις κοτρώνες που τρώμε κατά καιρούς και το βασικότερο είναι ότι δεν θέλει χτύπημα και ματαξαναχτύπημα και την μανούρα που έχουν τα παγωτά συνήθως......

Εμείς στο σπίτι ως βυσσινολάτρεις το αποθεώσαμε με γλυκό βυσσινάκι αλλά όπως προτείνει και η Κική παίζουμε όπως θέλουμε και κατά βούληση!!! Εγινε απίστευτο και γρήγορο!!!

Υλικά

1 morfat ή ermol ή 1 φάκελος διπλός garni σαντιγύ σε σκόνη
2 εβαπορέ γάλα ή όσο γάλα ζητάει η σκόνη σαντιγύ garni (400 ml)
1 ζαχαρούχο γάλα

και αν θέλω να του δώσω ξεχωριστή γεύση το υλικό της επιλογής μου



Καλή σας απόλαυση, καλό υπόλοιπο Κυριακής και καλό μήνα για αύριο!!! Σας γλυκαίνω λίγο νωρίτερα αλλά τι πειράζει, ε???χαχαα!!!

Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011

Κοτόπουλο με μπάμιες


Οτι πιο νόστιμο, ειδικά τώρα που οι μπάμιες είναι στο φόρτε τους και κλασικό φαγάκι!

Υλικά

1 κιλό μπάμιες
1 κοτόπουλο σε μερίδες
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 ποτηράκι του κρασιού ξύδι
2 γενναίες κ. σ. πελτές ντομάτας
1/2 μάτσο μαϊντανός ψιλοκομμένος
αλάτι και πιπέρι
ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Καταρχάς σωτάρουμε σε ένα τηγάνι πολύ καλά όλα τα κομμάτια του κοτόπουλου. Τα βγάζουμε σε μια πιατέλα και τα αφήνουμε να περιμένουν.

Σε κατσαρόλα σωτάρουμε στο ελαιόλαδο που έχει κάψει καλά τις μπάμιες μας και όταν αρχίσουν να παίρνουν χρώμα, να τσιγαριστούν καλά για να μην έχουμε τα ...παρελκόμενα...της μπάμιας  (σάλια), τις σβήνουμε με το ξύδι. Μόλις εξατμιστεί το ξύδι, προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο να σωταριστούν και αυτά καλά. Συνεχίζουμε με τον πελτέ ντομάτας και από πάνω αραδιάζουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου ομοιόμορφα. Συμπληρώνουμε νεράκι να καλύψει ίσα - ίσα το φαγητό., αλατοπιπερώνουμε  και σιγοβράζουμε για 40 λεπτά ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ...αλλιώς το χάσαμε το κορμί πατριώτη...!!!

Πριν το κατεβάσουμε, κανά δεκαπεντάλεπτο πριν δηλαδή, πασπαλίζουμε με τον μαιντανό και συνεχίζουμε.




Update 20-08-2012

Σε αυτή τη φωτό με πατατούλες κατά τον ίδιο τρόπο. 

Καλή σας όρεξη! 

Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011

Κέηκ με σιρόπι από γλυκό κουταλιού και ένα βραβείο


Καλή εβδομάδα με ένα κεκάκι και ένα βραβείο!

Υλικά

1 φαρινάπ
4 αβγά
1 πακέτο μαργαρίνη
1 φλ. σιρόπι από γλυκό κουταλιού μήλο
1 κεσεδάκι γιαούρτι
2 βανίλιες
ξύσμα πορτοκαλιού, λεμονιού και περγαμόντου (τα έχω πάντα στην κατάψυξη για να αρωματίζω τα γλυκάκια μου)

4 κ. σ. μερέντα από πάνω στη ζύμη, σκορπιστά


Εκτέλεση

Κατά τα γνωστά, χτυπάω τη μαργαρίνη με τα αβγά, προσθέτω το σιρόπι (από γλυκά του κουταλιού, έπρεπε να τελειώσουμε το βάζο, ότι σιροπάκι μένει πάει πάνω σε τηγανίτες, κρέπες, κέηκ και παγωτάκια και γίνεται ...άλλο πράγμα!!!).

Συνεχίζουμε το χτύπημα προσθέτοντας τις βανίλιες, το γιαούρτι, το ξύσμα και τέλος το φαρινάπ.

Από πάνω  αραδιάζουμε εδώ και εκεί τη μερεντούλα και την αφήνουμε να καθίσει μόνη της στο μίγμα.

Αδειάζουμε το μίγμα μας σε φόρμα βουτυρωμένη και αλευρωμένη ελαφρά, και ψήνουμε στους 180 βαθμούς πάνω κάτω αντιστάσεις για 50-60 λεπτά.

Οταν βγει, το πασπαλίζουμε με άχνη αν θέλουμε.


Καλή σας απόλαυση και καλή εβδομάδα!!!


Την προηγούμενη εβδομάδα μου έκανε την τιμή η αγαπημένη μας Αγγελική Ν  και η mia Maria μας να μου προσφέρουν αυτό το όμορφο βραβείο, κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ, πολύ!

που με τη σειρά μου το χαρίζω σε όλους εσάς που κάθε μέρα μοιραζόμαστε την καλημέρα μας! Ολοι νομίζω έχετε κάτι το ξεχωριστό και το ιδιαίτερο, δεν μπορώ πια να ξεχωρίσω κάποιον, νομίζω ότι θα αδικήσω τον άλλο....  Δικό σας λοιπόν!

Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011

Πατατοσαλάτα με γλιστρίδα (αντράκλα)


Αυτό που μου αρέσει όταν πηγαίνω στη λαϊκή, είναι ότι βρίσκω όλων των λογιών τα μυρωδικά και τα σαλατικά, ακόμη και τα πιο "παροπλισμένα" να το πω??? Οπως η γλιστρίδα, που τείνει να ξαναγίνει μοδάτη...αφού ακομη και στα πιο ψαγμένα εστιατόρια ...περνιέται για γκουρμεδιά και την πασάρουν στον κατάλογο λες και πρόκειται για μαύρα αβγά ή κάτι ανάλογο....Εγώ θυμάμαι ακόμα τον κήπο της γιαγιάς του άντρα μου  γεμάτο από αυτό το σαλατικό, όπως και τον κήπο της μαμάς μου...χωρίς να το έχουν φυτέψει...και γενικά είναι πολύ εύκολο να το βρεις στους κήπους.   Τελος πάντων...πάμε στο παρασύνθημα... 


Υλικά

5 βρασμένες πατάτες μέτριες
5 αβγά βρασμένα σφιχτά
3 ντομάτες
1 μεγάλο αγγούρι
1/2 ματσάκι γλιστρίδα ή αντράκλα
1 μεγάλο κρεμμύδι σε φέτες
3 κ. σ. μαγιονέζα και 1 κ.σ. μουστάρδα
αλάτι

Εκτέλεση

Ολα κανονικά όπως φτιάχνουμε σαλάτα. Η μόνη πινελιά είναι η γλιστρίδα, η οποία έπαιξε στην σαλάτα και ζεματισμένη και ωμή.
Ζεματισμένη γιατί δεν ήμουν σίγουρη για τη γεύση της και όταν πλέον τη δοκίμασα έβαλα και ωμή...τουρλουμπούκι δηλαδή αλλά πεντανόστιμο. Την άλλη φορά θα την βάλω όλη ωμή!


Καλή σας όρεξη!


Και κάτι άσχετο...από όλη την μπλογκοπαρέα κόβω το λαιμό μου ότι η Vita  το ξέρει...τώρα για τους άλλους δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά!

Ηρθε η πεθερούλα μου τις προάλλες στο σπίτι από τη λαϊκή,  με ένα μπουκετάκι που εμένα προσωπικά μου φάνηκε ανώτερο από τριαντάφυλλα, με πήγε πολύ ...πολύ πίσω...σε χρόνια που πιτσιρίκα μαζί με τις ξαδέρφες μου μπαίναμε κρυφά στο μποστανάκι της γιαγιάς μου...και ρημάζαμε τις ρεβιθιές που φύτευε όσο ήταν χλωρά τα ρεβίθια πάνω στα τσαμπάκια....Τι απίστευτη γεύση ήταν αυτή!!!

Φυσικά και δεν δοκίμασε κανείς άλλος...Τι ερώτηση ήταν αυτή????χααχαχα!!!

Τρίτη 19 Ιουλίου 2011

Τουρλού καλοκαιρινό με βλήτα


Το τουρλού είναι ένα φαγάκι που αρέσει σε όλους σχεδόν.

Αυτή είναι μία παραλλαγή με κορφές από βλήτα και του πηγαίνει πολύ!

Υλικά

4 μελιτζάνες σε χοντρές ροδέλες
3 κολοκύθια σε χοντρές ροδέλες
2 χεριές φρέσκα φασολάκια
3 μεγάλες πατάτες
1 μάτσο κορφούλες από βλήτα
3 μεγάλα κρεμμύδια ψιλ/να
3 σκελίδες σκόρδο ψιλ/νες
2 κ. σ. πελτές ντομάτας (προτιμάμε φρέσκια πάντα, είχα ξεμείνει και αναπροσάρμοσα...)
μαιντανός
αλάτι και πιπέρι
ελαιόλαδο


Εκτέλεση

Σωτάρουμε στο λάδι το κρεμμύδι, το σκόρδο, ρίχνουμε τον πελτέ ή την ντομάτα  και κατόπιν ρίχνουμε τα λαχανικά μας.

Αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε τον μαιντανό και αφήνουμε το φαγάκι μας να σιγοβράσει σε χαμηλή θερμοκρασία ελέγχοντάς το νεράκι του. Τη θέλει τη 1 ώρα περίπου.

Τα βλήτα τα ρίχνουμε 15 λεπτά πριν κατεβάσουμε το φαγητό μας από τη φωτιά.

Καλή σας όρεξη!

Δευτέρα 18 Ιουλίου 2011

Ψωμί με μπύρα του πενταλέπτου


Αυτό το ψωμάκι είναι μία γρήγορη και εύκολη λύση όταν ξεμένουμε από ψωμί (ή δεν συμβαίνει σε εσάς???)

Εχει κάνει την τσάρκα του μέσα στο διαδίκτυο σε άπειρες σελίδες, εγώ το είχα πρωτοδεί στο Olive του κου Μαμαλάκη πριν χρόνια...2-3 δεν θυμάμαι...

Τα υλικά απλά :

1 φαρινάπ
1 κουτάκι μπύρα (330 ml)
1 κ. γλ. αλάτι
λίγο λαδάκι για τη ζύμη

Εκτέλεση

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί και τα τοποθετούμε σε ήδη λαδωμένο ταψάκι.

Εγώ το έβαλα στη φόρμα του κέηκ με την τρύπα αλλά από τη φούρια μου δεν το πρόσεξα από πάνω καθόλου και έγινε λίγο....ανάγλυφο...
Ψ'ήνουμε  στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο.

Μπορούμε αν θέλουμε να το αρωματίσουμε όπως προτιμάμε, αν και με την μπύρα είναι από μόνο του όλο άρωμα.

Καλή σας όρεξη!

Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011

Μαραθοκεφτέδες


Να σας κεράσουμε μαραθοκεφτεδάκια???

Το τέλειο καλοκαιρινό ψευτοκεφτεδάκι (και τα υπόλοιπα βέβαια, είναι πεντανόστιμα)!

Πανεύκολο και μυρωδάτο, απόλυτο συνοδευτικό για ουζάκι και όχι μόνο!


Υλικά

2 ματσάκια μάραθος ψιλ/νος (χωρίς κοτσανάκια) όχι στο μούλτι, με το χέρι
4 μέτρια ξερά κρεμμύδια ψιλ/να
2 μικρές ντομάτες στιμμένες (όχι φλούδα)
1 αβγό
αλάτι, πιπέρι
λίγο ελαιόλαδο

αλεύρι μέχρι να γίνει πηχτούτσικος χυλός (1 μεγάλη φλυτζάνα περίπου)

Εκτέλεση

Τα γνωστά....όλα μαζί σε ένα μπωλ, στο τέλος το αλευράκι και ταρατατάμ....βουρ για το τηγάνι.

Σε καυτό ελαιόλαδο που μόλις τα ρίξουμε το χαμηλώνουμε σε μέτρια φωτιά, κουταλιά-κουταλιά, όχι γεμάτες και τις στρώνουμε να βγουν λεπτοί κεφτέδες για να ψηθεί και το ζυμαράκι, να μην είναι λάσπη....είπα λάσπη και θυμήθηκα την πρώτη μου αποτυχία πριν πολλά ...πολλά χρόνια με τους ντοματοκεφτέδες....αχ! Τέτοια νίλα δεν έχω ξαναπάθει...φτου, φτου!!!

Καλή σας όρεξη!!!!


* Μην πάρετε από το ΣΜ μάραθο για αυτή τη δουλειά...δεν λέει με τίποτα! Προτιμήστε από λαϊκή αγορά! Αλλη μοσχοβολιά....αν δε, παίζει και κήπος....ακόμα καλύτερα!

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011

Κεφίρ ... το θαυματουργό!

Ενα κόλλημα το έχω με το κεφίρ από παλιά ...το πρωτοείδα σε μία παλιά αγαπημένη (ΤΟΤΕ) σελίδα και μου είχε κερδίσει το ενδιαφέρον γιατί από τη φύση του ακούγεται υγιεινό προϊόν. Ελα όμως που δεν είχε τύχει μέχρι πρόσφατα να βρω από κανέναν! Πριν 2 μήνες όμως μία καλή κυρία είχε την ευγένεια να μας προσφέρει λίγο και έκτοτε το καλλιεργούμε και με κάτι κολπάκια έχω τουμπάρει και τα πιτσιρίκια και το τρώνε (με λίγο γλυκό του κουταλιού ή με ειδικές συμφωνίες....αλλά που θα πάει ...θα τα κόψουμε και αυτά!).

Διαβάστε τα παρακάτω που δεν είναι δικά μου αλλά τα βρήκα σε φιλικό ιστολόγιο και τα θεωρώ πολύ σωστά και πολύ ενδιαφέροντα και αν τελικά κάποιος θέλει, μπορείτε να με υπολογίζετε!

Να επισημάνω ότι εγώ το κρατάω εκτός ψυγείου γιατί έχουμε καθημερινή κατανάλωση στο σπίτι μας και μάλιστα στην αρχή το είχα σε μικρό βάζο και όταν το έβαλα σε μεγαλύτερο με τους ήδη υπάρχοντες σπόρους, αβγάτισε και σαν παραγωγή αλλά πολλαπλασιάστηκαν και οι σπόροι και έτσι ήδη έδωσα σε μία αγαπημένη μπλογκοφίλη.

Βιβίκα, μη σκούζεις δεν σε ξέχασα....θα σου φέρω!

Η αγαπημένη μπλογκοφίλη όμως είχε πολλά τρεχάματα και το ξέχασε στο ψυγείο για πάνω από μία εβδομάδα και όταν τη ρώτησα τι απέγινε μου είπε ότι είχε αναπτυχθεί αργά-αργά στο ψυγείο της, οπότε το έβγαλε, το σούρωσε, του έκανε το μπανάκι του και το ξανάβαλε στο καθαρό πλέον βαζάκι του. Αρα όποιος δεν έχει τακτική κατανάλωση μπορεί να το βάζει στο ψυγείο και απλά να περιμένει, αλλά καλοκαίρι είναι, ένα γιαουρτάκι όλοι δεν το τρώμε??? 

Από εδώ και κάτω όλο το ποστ είναι από το φιλικό ιστολόγιο εκτός των φωτογραφιών που προσπάθησα να είναι αρκετά κατατοπιστικές ώστε να σας βοηθήσουν σε περίπτωση μπερδέματος, αν και δεν είναι τίποτα τελικά. Μην το φοβηθείτε. 


To κεφίρ είναι ένα σύνθετο συμβιωτικό μίγμα μικροοργανισμών που οι γηγενείς λαοί των χωρών του Καυκάσου και της Μέσης Ανατολής καταναλώνουν πολλούς αιώνες τώρα. Οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν συνεχώς τους μηχανισμούς που δίνουν στο κεφίρ, το ιστορικό αυτό γαλακτοκομικό ποτό τις υγιεινές ιδιότητές του.

Το κεφίρ απολαμβάνουν από καιρό όσοι ακολουθούν υγιεινή διατροφή. Το κεφίρ είναι ένα θρεπτικό ρόφημα προβιοτικό επειδή περιέχει ευεργετικά βακτηρίδια, ζύμες, μέταλλα και αμινοξέα που βοηθούν τον οργανισμό του ανθρώπου στις λειτουργίες θεραπείας και συντήρησης. Οι πλήρεις πρωτεϊνες του κεφίρ, αφομοιώνονται καλύτερα από το γιαούρτι και χρησιμοποιούνται ευκολότερα στο σώμα. Τα αμινοξέα του είναι γνωστά για τη χαλάρωση του νευρικού συστήματος.

Η προέλευση του κεφίρ επισημανεται στα καυκάσια βουνά, πολλούς αιώνες πριν, όπου είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο για τα οφέλη στην υγεία. Το κεφίρ έχει παραμείνει ένα αγαπημένο ποτό στον Πόντο, στη Ρωσία, σε πολλά μέρη της Ευρώπης, τη Μέση Ανατολή και τα τελευταία χρόνια στην Αμερική.

Το 1908, ο Metchnikov έγραψε στο βιβλίο του, "η επέκταση της ζωής" ότι το μυστικό στη μακροζωία που βρήκε στα ρωσικά βουνά του Καυκάσου ήταν το κεφίρ που οι άνθρωποι έκαναν και έτρωγαν. Οι χωρικοί των καυκάσιων βουνών μας έδωσαν το γιαούρτι και το κεφίρ (προϊόν οξυγαλακτικής ζύμωσης). Η ιστορία του κεφίρ είναι αιώνες παλαιά. Είναι ευρέως γνωστό στην Ανατολική Ευρώπη και στην περιοχή του Πόντου. Οι άνθρωποι στον Καύκασο, πίνουν κεφίρ αντί νερού και τρώνε πυκνωμένο κεφίρ αντί επιδορπίου. Δεν έχουν τις γνωστές εκφυλιστικές αρρώστιες της σύγχρονης δυτικής κοινωνίας και η υπολογιζόμενη διάρκεια ζωής τους ξεπερνά τα 110 χρόνια.

Ο καθηγητής Δρ Kanschlikow αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στην έρευνα του κεφίρ παρατηρώντας τη θεραπευτική του επίδραση σε πολλές αρρώστιες. Συμβάλει στη διαδικασία ανάρρωσης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν υποκατάστατο του γάλακτος των μητέρων. Το κεφίρ δεν είναι φάρμακο αλλά μια ειδική παραδοσιακή τροφή. Μπορεί ακόμη να χρησιμοποιηθεί σαν ξυνή κρέμα σε σάλτσες και σαλάτες. Το κεφίρ θεωρείται θρεπτικό ποτό κατάλληλο για να συμπεριληφθεί και σε ειδικές διατροφές και στη θεραπεία γαστρεντερικών διαταραχών.

Όπως το γιαούρτι, το κεφίρ βασίζεται στο γάλα. Η διαδικασία για να γίνει το κεφίρ περιλαμβάνει τη ζύμωση του γάλακτος με τους "σπόρους" του κεφίρ. Οι "σπόροι" του κεφίρ είναι μια μάζα των βακτηριδίων, ζύμης και πολυσακχαρίτη. Η μικροβιολογία των σπόρων του κεφίρ είναι πολύ σύνθετη. Ο πολυσακχαρίτης που περιέχει η μάζα των σπόρων του κεφίρ έχει αποδειχθεί ότι είναι μοναδικός και του έχει δοθεί το όνομα kefiran.

Στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, το κεφίρ αποτελεί 70% του συνολικού ποσού ζυμωμένου γάλακτος που καταναλώνεται, χρησιμοποιείται στα νοσοκομεία και σανατόρια για ποικίλους λόγους, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολικών διαταραχών, της αθηροσκλήρωσης, και των αλλεργικών παθήσεων. Έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη και για τη θεραπεία της φυματίωσης, της ανώμαλης αύξησης κυττάρων, των υψηλών επιπέδων χοληστερόλης, των γαστροεντερικών και μεταβολικών ασθενειών, της υπέρτασης, των ισχαιμικών καρδιακών παθήσεων και της αλλεργίας. Είναι επίσης ευρέως γνωστό στη Σουηδία, τη Νορβηγία, τη Φινλανδία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Αυστρία, τη Βραζιλία, την Αυστραλία, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Το κεφίρ αφομοιώνεται εύκολα από τον οργανισμό, καθαρίζει τα έντερα, παρέχει ευεργετικά βακτηρίδια, ζύμες, βιταμίνες, ανόργανα άλατα και πλήρεις πρωτεϊνες. Είναι πλήρως ισορροπημένη τροφή και συμβάλει σε ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα. Αναφέρεται ότι η κανονική χρήση του κεφίρ μπορεί να βοηθήσει, να ανακουφίσει όλες τις εντερικές διαταραχές, να προωθήσει την κίνηση των εντέρων, να δημιουργήσει ένα υγιέστατο χωνευτικό σύστημα απαλλαγμένο από τη δυσκοιλιότητα. Από τις καλύτερες προβιοτικές και αντιοξειδωτικές τροφές, επιδρά σε ολόκληρο το σώμα και βοηθά στη διατήρηση ενός ισορροπημένου εσωτερικού οικοσυστήματος για τη βέλτιστη υγεία και μακροζωία. Συνιστάται ιδιαίτερα σε μωρά, εγκύους και ηλικιωμένους.

Οι ευεργετικές ζύμες και τα φιλικά βακτηρίδια του κεφίρ καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος της λακτόζης του γάλακτος. Έτσι είναι ιδανικό για να καταναλώνεται και από άτομα που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη.

Προσφέρει αφθονία ασβεστίου, μαγνησίου, φωσφόρου, για την σωστή αύξηση των κυττάρων, τη συντήρηση του σώματος και την άφθονη ενέργεια. Το κεφίρ είναι πλούσιο σε βιταμίνη Β12, Β1 και C. Άριστη πηγή βιοτίνης που βοηθά την αφομοίωση των άλλων βιταμινών Β από το σώμα.

Περιέχει φυσικά τέσσερα γένη και 11 είδη προβιοτικών (φιλικών βακτηριδίων):

LACTOBACILLI:
Lb. brevis, Lb.cellobiosus, Lb. kefir, Lb.kefiranofaciens, Lb.casei ssp. rhamnosus και ssp.alactosus, Lb.casei Lb helveticus
ssp. lactis, Lb deldruevkii ssp. lactis and ssp. bulgaricus Lb.lactis, Lb acidophilus

STREPTOCOCCI/LACTOCOCCI:
Lc.lactis ssp.lactis and ssp. cremoris and Var. diacetylactis, Lc salivarius ssp. thermophilus, Enterococcus durans, Leuconostoc
cremoris, L.mesenteroides

YEASTS:
Kluyveromyces lactis
K.bulgaricus
K. fragilis / marxianus
Candida kefir
C pseudotropicalis
Saccharomyces ssp. Torulopsis holmii (torulla ssp.)

ACETOBACTER:
Acetobacters aceti
A. Rasens

Σύμφωνα με όλες τις έρευνες το κεφίρ έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες όπως :

- Βελτιώνει καταστάσεις όπως η αναιμία

- Βοηθά σε ασθένειες του πεπτικού συστήματος, χρόνιες εντερίτιδες, ασθένειες νεφρών και συκωτιού

- Έχει διουρητικές ιδιότητες

- Υποβοηθά την ανάρρωση από διάφορες αρρώστιες και γενικά επιδρά ευεργετικά στον ανθρώπινο οργανισμό

- Είναι ένα άριστο διαιτητικό προϊόν με πολύ χαμηλά λιπαρά και λίγες θερμίδες.

- Αποτελεί ιδανικό προϊόν με υψηλή διατροφική αξία για όσους ασχολούνται με τον αθλητισμό και τα σπορ

- Με συχνή χρήση υποβοηθά την καταπολέμηση της αρτηριοσκλήρωσης και της υπέρτασης.

- Είναι εξαιρετική τροφή για έγκυες γυναίκες ή γυναίκες που θηλάζουν, για την Τρίτη ηλικία και για τα άτομα με προβλήματα στο ανοσοποιητικό σύστημα.

- Βοηθά στην επαναφορά του εσωτερικού οικοσυστήματος μετά από θεραπεία με αντιβιοτικά.


Πώς καλλιεργείτε το κεφίρ - Παρασκευή κεφίρ
Εδώ παραθέτω και τους δύο τρόπους που μοιάζουν πολύ μεταξύ τους που βρήκα από τις πηγές μου :

1ος τρόπος

Βάλτε 50 γραμμάρια από τους κόκκους του κεφίρ σε ένα καθαρό βάζο.
Προσθέστε 1/2 λίτρο γάλα κατά προτίμηση αγελαδινό πλήρες , όχι γεμάτο ως πάνω και κλείστε καλά το καπάκι (αεροστεγώς). Αναλογία κεφίρ γάλακτος 1:10.
Αφήστε το σε θερμοκρασία δωματίου 24 ώρες. Αν το θέλετε ποιο αραιό αφήστε το 12 ώρες. Πάντα μακριά απο το άμεσο ηλιακό φώς.
Περάστε το από πλαστικό σουρωτήρι(όχι μεταλλικό). Αυτό που θα περάσει είναι το πόσιμο κεφίρ, ότι μείνει είναι οι δραστικοί κεφιρόκοκκοι τους οποίους θα.χρησιμοποιείτε συνεχεία για να καλλιεργήσετε και άλλες φορές.
Ξεβγάλτε καλά το βάζο, ξεβγάλτε καλά τους κόκκους όπως είναι μέσα στο πλαστικό σουρωτήρι, με φρέσκο γάλα (εάν δεν μπορούμε τότε με κρύο νερό προσέχοντας να στραγγίσει καλά) και...
επαναλαμβάνετε την ίδια διαδικασία παρασκευής από την αρχή.
Καθώς συνεχίζεται η καλλιέργεια ο αριθμός των κόκκων αναπτύσσεται και πολλαπλασιάζεται (η αύξηση αυτή γίνεται πιο γρήγορα σε όχι παχύ γάλα). Τότε η το αφήνετε (το επιπλέον) οπότε με την ίδια ποσότητα γάλατος θα γίνει πιο πυκνό η το απομακρύνετε η δίνετε αυτό που περισσεύει σε άλλον για καλλιέργεια.
Καλλιεργώντας το κεφίρ μπορείτε να κανονίζετε την γεύση και την σύσταση (πυκνότητα). Αν το θέλετε γλυκύτερο και αραιότερο (αφήστε το λιγότερο χρόνο) για πυκνότερο (αφήστε περισσότερους κόκκους κεφίρ). Οι κόκκοι πρέπει να καλύπτονται από το γάλα.






2ος τρόπος

Βάλτε 2-3 κυβικά εκατοστά από τους κόκκους του κεφίρ σε ένα καθαρό βάζο. Προσθέστε 1 λίτρο γάλα, όχι γεμάτο ως πάνω και κλείστε καλά το καπάκι (αεροστεγώς). Αφήστε το σε θερμοκρασία δωματίου 24 ώρες. Αν το θέλετε ποιο αραιό (υπακτικό) αφήστε το 12 ώρες. Σε περίπτωση διάρροιας να μείνει περισσότερο από 24 ώρες. Στο τέλος αυτού του διαστήματος το γάλα θα γίνει πιο πυκνό. Περάστε το από σουρωτήρι. Αυτό που θα περάσει είναι το πόσιμο κεφίρ, ότι μείνει είναι οι δραστικοί κεφιρόκοκκοι τους οποίους θα χρησιμοποιείτε συνεχεία για να καλλιεργήσετε και άλλες φορές. Ξεβγάλτε το καλά το βάζο, ξεβγάλτε καλά τους κόκκους όπως είναι μέσα στο σουρωτήρι με μπόλικο κρύο νερό, αφού στραγγίσει πολύ καλά επαναλαμβάνετε την ίδια διαδικασία από την αρχή. Καθώς συνεχίζεται η καλλιέργεια ο αριθμός των κόκκων αναπτύσσεται και πολλαπλασιάζεται (η αύξηση αυτή γίνεται πιο γρήγορα σε όχι παχύ γάλα). Τότε η το αφήνετε (το επιπλέον) οπότε με την ίδια ποσότητα γάλατος θα γίνει πιο πυκνό η το απομακρύνετε η δίνετε αυτό που περισσεύει σε άλλον για καλλιέργεια. Καλλιεργώντας το κεφίρ μπορείτε να κανονίζετε την γεύση και την σύσταση (πυκνότητα). Αν το θέλετε γλυκύτερο και αραιότερο Αφήστε το λιγότερο χρόνο η αντιθέτως αφήστε περισσότερους κόκκους κεφίρ. Οι κόκκοι πρέπει να καλύπτονται από το γάλα. όταν πρόκειται να μην το καλλιεργήσετε για λίγες μέρες βάζετε τους κόκκους σε μικρό δοχείο με γάλα στο ψυγείο. Οι κόκκοι διατηρούν την ζωτικότητα τους για 10-15 μέρες το πολύ. Όταν θελήσετε πάλι να το καλλιεργήσετε, σουρώστε το και πετάξτε το γάλα που ήταν μέσα, αφού το ξεπλύνετε καλά βάλτε το με νέο γάλα. (Πηγή:http://anadraci.blogspot.com/2006/09/blog-post.html)


Το κεφίρ πίνεται ακόμα και αν γίνει γιαούρτι. Ως `γιαούρτι` μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως ξυνή κρέμα σε σαλάτες. Ανάλογα με την ποσότητα της αποικίας βακτηριδίων, γίνεται και η ζύμωση.. οπότε το κάθε βράδυ ή το κάθε δυο βράδια είναι σχετικό. Αν η ποσότητα βακτηριδίων που έχουμε είναι μικρή ή αν η ποσότητα του γάλατος μεγάλη, θα αργήσει να γίνει η ζύμωση.

Επίσης αν το περιβάλλον είναι κρύο (πχ το έχουμε στο ψυγείο) επίσης καθυστερεί η ζύμωση. Σε θερμό περιβάλλον επιταχύνεται η ζύμωση. Άρα καταναλώνουμε το γάλα ανάλογα με το πότε έχει γίνει - κι ανάλογα με το πόσο ξυνό ή το πόσο πηχτό θα θέλαμε να γίνει.

Το κεφίρ ως αποικία βακτηριδίων δεν είναι καθόλου ευαίσθητη.. ίσα ίσα.. αντέχει στις κακουχίες!!!!
Μπορεί να επιζήσει και μετά από εβδομάδες στο ψυγείο αρκεί να είναι μέσα σε γάλα ή και σε νερό. Σε τέτοια περίπτωση που το έχουμε ξεχάσει ακόμα και μήνες, δεν θεωρούμε ότι είναι για πέταμα. Του δίνουμε εντατικές φροντίδες θεραπείας - συχνές αλλαγές μικρής ποσότητας γάλατος σε θερμό περιβάλλον για περίπου μια βδομάδα.. και τότε βλέπουμε αν το κεφίρ μας έχει επιζήσει ή όχι. Στο τέλος της βδομάδας θα πρέπει να μας δίνει το ρόφημα κεφίρ που συνηθίζαμε να πίνουμε.

Κατά τα άλλα .. όπως σε κάθε αλλαγή γάλατος.. πρέπει να ξεπλένουμε το κεφίρ και το βάζο.

Οι πληροφορίες αυτές, έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστούν οδηγίες γιατρού.

Συνταγές με κεφίρ θα βρείτε εδώ : http://milk-kefir.blogspot.com/

Πηγές : kefir.gr, milk-kefir.blogspot.com



Η Κική από τη Mικρή κουζίνα βιντεοσκόπησε ακριβώς την διαδικασία παρασκευής του την οποιία μπορείτε να δείτω στο μπλογκ της σε σχετικά βιντεάκια. Πιστεύω ότι τα δύο αυτά βιντεάκια λύνουν όλες τις απορίες που μπορεί να προκύψουν.