Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

Κόκκορας παστιτσάδα

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ελένη και τη Marilise για την τιμή που μου έκαναν να μου χαρίσουν αυτό το όμορφο βραβειάκι που με τη σειρά μου το δίνω σε όποιον ήδη δεν το έχει πάρει (γιατί άργησα κομματάκι..να κάνω ανάρτηση). Κορίτσια είναι χαρά μου να με επισκέπτεστε!



Το πιο νόστιμο φαγάκι ειδικά αν το κοκκόρι μας είναι αλανιάρικο και έχουμε την τύχη να πέσει στα χεράκια μας. Στην περίπτωση αυτή το βράζουμε πρώτα για μισή ώρα και κρατάμε το ζωμό του για το μαγείρεμά μας.  Εγώ αυτή τη φορά...δεν....οπότε πάμε με ένα περιποιημένο κόκκορα που πήρα από τον κρεωπόλη μας.


Υλικά

1 κόκκορας τσουπωτός...(2.750 kg το συγκεκριμένο πτηνόν..)

1 φλ. ελαιόλαδο
3 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
3 σκελίδες σκόρδο

(όποιος τυχερός έχει καβατζώσει σπετσερικόν της Καρμέλας......είναι πολυυυυυυύ τυχερός..αλλιώς πεζά πράγματα...δηλαδή...
από μία πρεζούλα κανέλα, γαρίφαλο, μοσχοκάρυδο, μπαχάρι, κύμινο ...αυτά)

2 κ.σ. πελτές ντομάτας και 2 μεγάλες ντομάτες περασμένες στον τρίφτη
1 πρέζα ζάχαρη
1 φλ. κόκκινο κρασί (και λευκό να μπει δεν πειράζει)
αλάτι και πιπέρι

μακαρόνια Νο. 3 ή Νο. 5 (για λιγότερα θύματα προτιμήστε το πέντε..αυτό το φαγάκι είναι η χαρά του απορρυπαντικού..χαχαχααχ)

ξερή μυζήθρα ή κεφαλοτύρι τριμμένο (εμείς τιμούμε πολύ το κεφαλοτύρι ;)


Εκτέλεση

Οπως είπαμε αν ο κόκκορας είναι χωριάτικος, τον βράζουμε καλά (και πάνω από μισή ώρα...) και σουρώνουμε το ζωμό του.

Σωτάρουμε στο ελαιόλαδο τα κομμάτια του κόκκορα και όταν πάρουν ωραίο χρώμα, ρίχνουμε το κρεμμυδοσκόρδιον και όλα μας τα μπαχαρικούλια. Αφού φέρουμε το πτηνόν δύο γύρες μαζί με τα μπαχαρικά του, προσθέτουμε τον πελτέ και τη ζάχαρη. Σωτάρουμε λίγο και σβήνουμε με το κρασάκι.

Κατόπιν αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε τις φρέσκιες ντομάτες και ή νερό ίσα να σκεπάσει τον κόκκορα ή το ζωμό που φυλάξαμε και σιγοβράζουμε για 1 ώρα περίπου μέχρι να μείνει με τη σάλτσα του. Ο χωριάτικος θέλει το διπλό χρόνο γιατί το κρεατάκι του είναι πιο σκληρό.

Σε άλλη κατσαρόλα βράζουμε τα μακαρόνια μας σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου, τα στραγγίζουμε και τα περιχύνουμε με λίγο ελαιόλαδο.

Σερβίρουμε με πασπαλισμένο τυράκι από πάνω και είμαστε έτοιμοι!

Καλή μας όρεξη!

Καλή εβδομάδα σε όλους μας!

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

Μάφινς με μήλο και σως καραμέλας γάλακτος



Μηλοκεκάκι ήθελα να φτιάξω αυτές τις μέρες σαν τρελή, δεν ξέρω πως μου κόλλησε έτσι ...και μου προέκυψαν μηλομαφινάκια.  Ηρθε και έδεσε και η καραμέλα γάλακτος από πάνω και έγιναν κάτι όμορφα μαφινάκια, ζουμερά και θεϊκά..... Τα υλικά απλούστατα (εκτός από τις καραμελίτσες που αν δεν τις έχουμε δεν πειράζει, τα αφήνουμε σκέτα ή με ένα απαλό γλάσσο) και είναι τέλεια συντροφιά για το απογευματινό μας καφεδάκι και όχι μόνο βέβαια!

Υλικά

215 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κ. γλ. baking powder
1/2 κ. γλ. κανέλα
1 πρέζα αλάτι

2 αβγά σε θερμοκρασία δωματίου
150 γρ. καστανή ζάχαρη
150 γρ. κρυσταλλική λευκή ζάχαρη
120 ml ηλιέλαιο
2 κ. γλ. vanilla extract

2-3 μεγάλα μήλα τριμμένα

Για τη σως

500 γρ. καραμέλες γάλακτος (οι γνωστές στο χρυσόχαρτο)
1 κρέμα γάλακτος των 200 ml


Εκτέλεση

Ενώνουμε το αλεύρι, το baking powder, την κανέλα και το αλάτι σε ένα μπωλ.

Χτυπάμε σε άλλο μπωλ το ηλιέλαιο με τη ζάχαρη, ρίχνουμε τα αβγά, το άρωμα βανίλιας, στη συνέχεια το μείγμα του αλευριού και στο τέλος τα τριμμένα μήλα.

Αδειάζουμε σε μαφινοταψάκια μέσα σε θηκούλες γεμισμένες κατά τα 2/3 ή σε σιλικούνατες φόρμες.

Ψήνουμε για 25-30 λεπτά στους 170 βαθμούς και όταν τα βγάλουμε τα αφήνουμε λίγο να κρυώσουν.



Οσο κρυώνουν, ετοιμάζουμε την σως καραμέλας.


Σε γυάλινο μπωλ τοποθετούμε τις καραμελίτσες μαζί με την κρέμα γάλακτος και ζεσταίνουμε μέχρι να λιώσουν, ανακατεύοντας όμως τακτικότατα το μείγμα. Οταν λιώσουν καλά, βγάζουμε το μπωλ από τα μικροκύματα και αφήνουμε να ψιλοκρυώσει για να σφίξει λίγο η σως.  Μόλις το δούμε αυτό, παίρνουμε ένα - ένα τα μαφινάκια μας (αν δεν τα έχουν ήδη ξεκάνει οι παρευρισκόμενοι....σαν τα γατιά τους έδιωχνα για να βγάλω τις φωτογραφίες..χαχχααχα!!) και τα βουτάμε μέσα στο μείγμα της καραμέλας.



Ταρατατάμ!! Ετοιμοι για μαφινοσαβούρωμα!

Καλή σας απόλαυση!

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011

Κουνελάκι κρασάτο με δενδρολίβανο


Πεσκέσι με κρητικά καλούδια έφτασε προχθές στο σπίτι μας και μέσα σε αυτά που ήρθαν ήταν και 2 τσουπωτά-τσουπωτά κουνελάκια! 

 Γενικά κουνελάκι μαγειρεύουμε σπίτι μας μόνο αν είναι από χέρι γνωστό, δεν ζηλεύω του ΣΜ ποτέ! Παραξενιά? Μπορεί ...αλλλά δεν μου κάνει κλικ του εμπορίου για να το πάρω να το μαγειρέψω....τεσπά..Μετά το ..σχετικό δημοψήφισμα αποφασίστηκε να γίνει με κρασάκι και δενδρολίβανο, οπότε φύγαμε :


Υλικά

1 κουνέλι σε μερίδες

Για τη μαρινάδα

3 φλ. κρασί
1 φλ. ξύδι
3/4 φλ. ελαιόλαδο  (και λίγο ακόμη για το σωτάρισμα μετά)
2 κρεμμύδια σε ροδέλες
4 σκελίδες σκόρδο
4 κόκκοι μπαχάρι
1 φύλλο δάφνης
1 κλαδάκι δενδρολίβανο
1 κλαδάκι φρέσκια ρίγανη


1 φλ. κρασί λευκό
5 σκελίδες σκόρδο
αλάτι και πιπέρι


Εκτέλεση

Αποβραδίς μαρινάρουμε το κουνελάκι μας με τα παραπάνω υλικά και το βάζουμε στο ψυγείο. Εγώ το ξέχασα εκεί μέχρι την άλλη μέρα.

Από τη μαρινάδα κρατάμε το δενδρολίβανο και τη ρίγανη. Τα υπόλοιπα τα πετάμε. Οταν το κάνω κοκκινιστό δεν πετιούνται όμως, υπόψη αυτό.

Τσιγαρίζουμε σε λίγο ελαιόλαδο (χώρια από αυτό της μαρινάδας) το κουνελάκι, προσθέτουμε το σκόρδο, το κλαδάκι της ρίγανης και του δενδρολίβανου και όταν πάρει ωραίο χρώμα από παντού, σβήνουμε  με το κρασί και αλατοπιπερώνουμε. Συμπληρώνουμε νεράκι και το αφήνουμε να σιγοβράσει για καμιά ώρα μέχρι να μείνει με το ζουμάκι του.

*Στα μέσα του μαγειρέματός μας αν θέλουμε, μπορούμε να του προσθέσουμε πατάτες σε χονδρές ροδέλες, να καπακώσουμε και να συνεχίσουμε το σιγανό μας μαγείρεμα κανονικά.

Σερβίρουμε με πιλάφι ή με πατατούλες τηγανητές ή με πουρέ πατάτας.

Απλό και πεντανόστιμο. Ετσι θέλω τα αυθεντικά προϊόντα, λυπάμαι να τα περιπλέξω, πιστεύω ότι αναδεικνύονται πιο όμορφα με απλό τρόπο!

Καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι μας!

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011

Καραμέλα γάλακτος ή Dulce de leche


Είναι τόσο απλή η διαδικασία και τα υλικά της που απορώ γιατί τόσα χρόνια δεν είχα δοκιμάσει να τη φτιάξω.

Οι άκρως..."τεμπέληδες" θα καταφύγουν στην έτοιμη καραμέλα που βρίσκεται συνήθως στο ράφι μαζί με την πραλίνα και τα άλλα συναφή...

Οι λιγότερο..."τεμπέληδες" θα μπουν στη διαδικασία να σιγοβράσουν το κλειστό κουτί του ζαχαρούχου για κανά 2ωρο ή 3ωρο, ποτέ με κλειστό το καπάκι της κατσαρόλας ..θυμίζω...για να μην γίνει το ζαχαρούχο χειροβομβίδα στο ταβάνι της κουζίνας μας....

Μεταξύ μας είναι πιο χρονοβόρο αυτό το δεύτερο από το να φτιάξουμε τη δική μας σπιτική καραμέλα και να ξέρουμε και τι έχουμε βάλει μέσα.

Η διαδικασία κρατάει μία ώρα και κάτι και τα υλικά βράζουν σε χαμηλή θερμοκρασία (από το 1 μέχρι το 9 εγώ το μάτι το είχα στο 3 εκτός από το τέλος που φορτσάρισα λίγο και το πήγα στο 5 αλλά εντελώς από πάνω).

Δεν το παρατάμε μόνο του ούτε στην αρχή, ανακατεύουμε τακτικά με ξύλινη κουτάλα και κυρίως στα τοιχώματα για να μην κάνει κρούστα το γάλα και γενικά το τσεκάρουμε από τη μέση του χρόνου και μετά τακτικότατα έως συνέχεια για να μην μας κολλήσει  αν και στο 3 μόνο στο τέλος ήθελε προσοχή.

Μου πήρε σε αυτή τη θερμοκρασία 1 ώρα και 50 λεπτά, γίνεται και σε σχεδόν μία ώρα σε μεγαλύτερη θερμοκρασία αλλά δεν το ρισκάρισα για να μην έχουμε θέματα με το φούσκωμα του γάλατος.

Πάμε να το δούμε :

Υλικά

1 λίτρο φρέσκο γάλα
150 γρ. κρυσταλλική ζάχαρη
2 κ. σ.  gold syrup ή corn syrup (σίγουρα θα βρείτε στα ΑΒ)
1/2 κ. σ. μαγειρική σόδα
1 πρέζα αλάτι
1 κ. γλ. vanilla extract

Αν δεν μπορούμε να βρούμε το σιρόπι, ίσως με ένα τσακ παραπάνω μέλι να γίνεται η δουλειά μας αλλά δεν το τσεκάρισα οπότε δεν μπορώ να σας πω ακόμα, την άλλη φορά.




Αυτά τα υλικά δίνουν ένα βάζο γύρω στα 450 γραμμάρια και ανάλογα πόσο πηχτή θέλουμε την καραμέλα, η οποία σημειωτέον ότι όταν την κατεβάζουμε από τη φωτιά σφίγγει κι άλλο καθώς κρυώνει και ψιλοπήζει λίγο ακόμα. Εγώ την άφησα τη δική μου να μπορεί να απλωθεί στα μπισκοτάκια της φωτογραφίας αλλά με λίγο ακόμα χρόνο γίνεται και πιο συμπαγής, εξαρτάται από το τι ζητάμε.

Εκτέλεση

Ολα μαζί εκτός από το άρωμα βανίλιας τα ρίχνουμε σε βαριά κατσαρόλα (έβαλα τη χύτρα και καθάρισα) και αρχίζουμε το ανακάτεμα. Από τα τριάντα λεπτά και μετά αρχίσει να μπεζάρει το χρώμα της και να σκουραίνει προς την μία ώρα, οπότε και ρίχνουμε το άρωμα βανίλιας και δεν φεύγουμε από κοντά της. Οταν έρθει στην σύσταση της τελευταίας φωτογραφίας μπορούμε να σβήσουμε το μάτι εκτός αν θέλουμε να την πήξουμε κι άλλο.

Οταν κρυώσει λίγο, γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα (ναι, σιγά μην πρόλαβα....περιμένανε σαν παλαβά να τη δοκιμάσουν τα πιτσιρίκια και όχι μόνο) και διατηρείται μπορεί και παραπάνω από μήνα στο βάζο. Αλείφουμε μπισκοτάκια, γλασσάρουμε γλυκά, αρωματίζουμε παγωτά, περιχύνουμε τσηζ κέηκ, την κάνουμε καραμελίτσες  μέσα σε θηκούλες, την χρησιμοποιούμε σαν spread για το πρωινό μας και άλλα πολλά που δεν μου έρχονται..αλλά που θα πάει ...θα μου έρθουν..χααχαχααχ!!







Η μόνη "μανούρα" της είναι αυτό ...το  από πάνω. Κατά τα άλλα έγινε φανταστική, μόνο που μου βγήκε λίγη για τόσο χρόνο..."από πάνω"...την άλλη φορά θα διπλο-τριπλασιάσω τη δόση αλλά πρέπει να προσέχω να μην μου ξεχειλίσει το γάλα καθώς θα ζεσταίνεται.

Φτιάξτε την και δεν θα χάσετε!

Καλή σας απόλαυση και καλό Σαββατοκύριακο!!!

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011

Τσάτνευ δαμάσκηνο με μήλο



Το τσάτνεϊ ή Chatni είναι μια πικάντικη σάλτσα, αρκετά πυκνή, με μπαχαρικά, φρούτα και λαχανικά και αποτελεί  ένα τυπικό είδος καρυκεύματος της ινδικής κουζίνας.

Ετυμολογικά η ινδική λέξη 'chatni' αναφέρεται σε πικάντικες ή και γλυκές σάλτσες της ΝΑ Ασίας που συνοδεύουν το φαγητό. Περιέχουν συχνά ξύδι και ζάχαρη και γι αυτό θα μπρούσαμενα τις αποδώσουμε στα ελληνικά 'σάλτσες τουρσί'.  Τα chutneys φτιάχνονται κυρίως λαχανικά και φρούτα και συχνά περιέχουν κρεμμύδι και σκόρδο. Ηδη από τον 17ο αιώνα τα chutneys αποστέλλονταν στις ευρωπαϊκες χώρες σαν εξωτικά προϊόντα πολυτελείας.

Το ξύδι  μερικές φορές αναφέρεται ως "αλάτισμα", είναι μια μέθοδος για τη διατήρηση των τροφίμων μέσω της αναερόβιας ζύμωσης που παρέχει η άλμη που παράγει τα βακτηρίδια γαλακτικού οξέος, το μαρινάρισμα των τροφίμων σε όξινο διάλυμα.  Τα τρόφιμα στη συνέχεια αποθηκεύονται και είναι γνωστά  ως "τουρσί".  Αρα θα μπορούσαμε να το πούμε και γλυκό τουρσί κατά ένα τρόπο.

Το φτιάχνουμε τώρα και μπορούμε να το φυλάξουμε και για  τα Χριστουγεννιάτικα τραπεζώματα ή να το κάνουμε δωράκι τυλιγμένο όμορφα. Να είστε σίγουροι ότι θα εκτιμηθεί δεόντως.  Είναι ιδανικό για να συνοδέψει χοιρινό κρέας ή αρνάκι ή τυριά.

Καλό είναι να ετοιμασθεί από τώρα για να του δώσουμε κανένα μήνα περιθώριο να δουλέψει το ξύδι και να ενωθούν όμορφα όλα τα αρώματα.
Κλειστό διατηρείται για ένα χρόνο σε σκιερό μέρος, αν το ανοίξουμε πρέπει να καταναλωθεί σε ένα μήνα.

Συμβουλή προς ναυτιλομένους.....Διώξτε όλον τον κόσμο από το σπίτι και προσπαθείστε να το ξεκινήσετε πρωί.....να προλάβει να ξεντουμανιάσει το σπίτι γιατί το ξύδι σου κάνει κεφάλι κανονικά...αχαχχα!!!



Υλικά

1 ολόκληρο κεφάλι σκόρδου καθαρισμένο και κομμένο σε ψιλές φετούλες
ρίζα τζίντζερ (στο μέγεθος του αντίχειρα) σε ψιλ/νες λωρίδες
2 μεγάλα κρεμμύδια σε λεπτά ημισέλινα
1 κιλό μήλα σκληρά ψιλ/να
3 αστεροειδείς γλυκάνισοι
1 κ. γλ. σπόροι κύμινου
1 ξύλο κανέλας
500 γρ. μηλόξυδο
1 κ. σ. αλάτι
1 κιλό δαμάσκηνα σκληρά κομμένα σε τέταρτα
450 γρ. καστανή ζάχαρη


Εκτέλεση

Σε κατσαρόλα βάζω το ξύδι, το σκόρδο, το κρεμμύδι, το τζίτζερ, το αλάτι, τα μήλα και όλα τα μπαχαρικούλια (σπόρους κύμινου, ξύλο κανέλας, αστεροειδείς) και τα βράζω σε χαμηλή θερμοκρασία για μισή ώρα.

Μετά το μισάωρο και αφού τσεκάρω ότι τα μήλα μου μαλάκωσαν ικανοποιητικά, προσθέτω τα δαμάσκηνα και τη ζάχαρη και συνεχίζω το βράσιμο για καμιά ώρα, προσέχοντας πάντα τα υγρά του και πάντα σε χαμηλή θερμοκρασία.

Δεν σκεπάζω και όταν αφήνει η κουτάλα μου "δρόμο" στην κατσαρόλα...χιχιιχ!! επιστημονικός ο όρος, είδατε? είμαι έτοιμη να κλείσω τη φωτιά. Εννοείται ότι έχει μαλακώσει ωραία και το δαμάσκηνο, το ζουλάμε και καταλαβαίνουμε.


 
Γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα αφού αφαιρέσουμε το ξύλο κανέλας και τους αστεροειδείς γλυκάνισους (προαιρετικά και αυτό, απλά βαραίνει περισσότερο αν μείνουν μέσα στο βάζο).

 Με τόσο ξύδι ...την ακούς λιγάκι...αν δεν το αντέχετε βάλτε λίγο λιγότερο αλλά μην το παρακάνετε και χάσει η συνταγούλα.

Στην περίπτωση που θέλετε να το προσφέρετε σαν δωράκι, απλά διπλασιάστε ή τριπλασιάστε την ποσότητα. Το συγκεκριμένο γεμίζει 4-5 βαζάκια και έχω ενθουσιαστεί τόσο που θα πάρω δαμασκηνάκια τώρα που είναι στο φόρτε τους για να το ξανακάνω.
Δοκιμάστε το!

Καλή σας επιτυχία!

Πηγή : BBC good food

Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011

Γλώσσα με πατάτες στο φούρνο



Από τα ελάχιστα ψάρια που τρώνε χωρίς να υπάρξει καμμία ένσταση είναι η γλώσσα και πιο συγκεκριμένα το φιλέτο της. Αντε και κανά γαύρο και σαρδέλα...αλλά μέχρι εκεί. Για τα άλλα ψάρια πέφτει σκληρή διαπραγμάτευση....αλλά που θα πάει...θα μεγαλώσουν και θα καταλάβουν! Εκεί έχω αποθέσει τις ελπίδες μου...χααχα!!!

Απλή συνταγούλα αλλά πεντανόστιμη!


Υλικά


8 φιλέτα γλώσσας

πατατούλες κομμένες σε λεπτές ροδέλες (στο μαντολίνο)
2 κρεμμύδια σε λεπτά ημισέληνα
3 σκελίδες σκόρδο
αλάτι, πιπέρι, φρέσκια ριγανούλα
χυμός 2 λεμονιών
ελαιόλαδο


Εκτέλεση


Απλώνουμε τις πατατούλες, τα κρεμμυδάκια και το σκόρδο  στο ταψί, αλατοπιπερώνουμε και από πάνω τοποθετούμε το ψάρι το οποίο επίσης έχουμε αλατοπιπερώσει κανονικά.  Πασπαλίζουμε με τη ρίγανη και περιχύνουμε με το χυμό λεμονιού και το ελαιόλαδο.

Σκεπάζουμε και ψήνουμε για 30 λεπτά στους 180 βαθμούς και άλλα 10 λεπτά χωρίς σκέπασμα για να πάρει χρώμα.

Αν τις κόψουμε τις πατατες μας τόσο λεπτές ο χρόνος μας φτάνει για να βγει το φαγητό μια χαρά. Αν κοπούν πιο χοντρές θέλει παραπάνω ψήσιμο.

Ελαφρύ φαγάκι και γρήγορο.


Καλή σας όρεξη!

Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

My 7

Τις προάλλες δέχθηκα την πρόσκληση της Ευας  και της Ελένης για ένα πολύ όμορφο παιχνίδι-ανασκόπηση που παίζεται εδώ και μέρες στην μπλογκογειτονιά και είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία για να θυμηθούμε και ίσως να προβληματιστούμε για τις αναρτήσεις μας. Εμένα πάλι με εξέπληξε ευχάριστα αν και έχω δρομο ακόμα ....πολυυυυυύ......η βελτίωση των φωτογραφιών μου που ήταν ένας κόμπος στην αρχή!

Κορίτσια σας ευχαριστώ για την ευκαιρία και θα προσπαθήσω να είμαι αντικειμενική αν και οι αναρτήσεις δεν είναι τόσες πολλές για να μπορείς πραγματικά να ψαρέψεις  σωστά το ζητούμενο.

1. Η πιο δημοφιλής ανάρτηση είναι η αβράκωτη κολοκυθόπιτα

Αν και δεν περίμενα σε μία πιτούλα τέτοιο σουξέ,  παρόλα αυτά κλικάρεται τρελά! 

2. Η πιο αμφιλεγόμενη ανάρτηση είναι η Συναγρίδα με μπάμιες


Αν και στην Κρήτη συνηθίζεται πολύ,  πολύς κόσμος δεν το ξέρει ή φοβάται το συνδυασμό...και μπορώ να πω ....ότι χάνει σίγουρα! Οσο υπάρχουν μπάμιες φρέσκιες, προλαβαίνετε!

3. Η πιο χρήσιμη ανάρτηση είναι το Κεφίρ το θαυματουργό


Ημουν μεταξύ του κεφίρ και του ανοίγματος φύλλου για πίτα αλλά δεδομένου ότι δεν καταπιάνομαι ποτέ με πιτούλες (θα αρχίσω όμως!) νίκησε το κεφίρ στο οποίο πρέπει νομίζω να δώσουμε λίγη από την προσοχή μας γιατί πλέον το θεωρούν Superfood.  Μόνο καλό μπορεί να μας κάνει!

4. Η ανάρτηση της οποίας η επιτυχία με ξάφνιασε είναι οι  Ρεβυθοκεφτέδες αλλιώτικοι



Κατά γενική ομολογία ....απλά απίστευτης νοστιμιάς!

5. Η ανάρτηση που δεν έλαβε την προσοχή που της άξιζε είναι το λαδοραβανί ή λαδόπιτα


Πολύ καλό, υγιεινό και νηστήσιμο γλυκό που διατηρείται για πολλές μέρες εκτός ψυγείου, πεντανόστιμο και τέλειο συνοδευτικό για το καφεδάκι μας και όχι μόνο. Μη φοβηθείτε την ποσότητα του ελαιολάδου καθόλου!

6. Η ανάρτηση για την οποία είμαι υπερήφανη είναι η Καρυδόπιτα 


Αφρός....κυριολεκτικά! Το επίσημα "αγαπημένο" γλυκό της οικογένειάς μας!

7. Η πιο όμορφη ανάρτηση είναι το γλυκό φράουλα  

Το μεγαλείο της φράουλας!

Η ομορφιά αυτού του γλυκού με κάθε λεπτόμερεια...από τις πιο ωραίες φωτογραφίες που έχω τραβήξει μέχρι τώρα θα δηλώσω αλλά και επειδή στο ποστ αυτό έχω φτιάξει κάποια δωράκια με όλη μου την αγάπη και είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο...(ψιλοακαμάτρα σε αυτά τα θέματα..χιχιχι!!)

Αυτά! Καλείται όποιος δεν έπαιξε ήδη, να παίξει! Είναι πολύ όμορφος ο στόχος του παιχνιδιού πραγματικά...

Να έχετε μία όμορφη μέρα και να χαμογελάτε κόντρα στα όσα ακούμε και σχεδιάζουν στις πλάτες μας!

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011

Γίγαντες με μοσχαράκι


Τη συνταγή αυτή την εντόπισα στο Homefood και μιας που ψιλοδρόσισε και έχουμε καιρό να φάμε γίγαντες  είπα ότι ήρθε η ώρα τους. Η συνταγούλα είναι ακριβώς όπως προστάζει ο Μάκης Γεωργιάδης από το BHMAgourmet εκτός του ότι εγώ τίμησα τους μαύρους γίγαντες που είναι αγαπημένοι μας και όποτε τους βρίσκω φροντίζω να εφοδιαστώ.


Μου κέντρισε το ενδιαφέρον το ότι σβήνουμε το φαγάκι μας με ούζο, κάτι που δεν έτυχε να ξαναδώ στο κόκκινο κρέας και εννοείται ότι μου άρεσε που συνδύαζε η συνταγή όσπριο με κρέας.

Πάμε λοιπόν να τη δούμε...

Υλικά

500 γραμμ. γίγαντες
8 κ.σ. ελαιόλαδο
500 γραμμ. μοσχάρι (τμήμα ζώου: ελιά), σε μικρές μπουκιές
2 ξερά κρεμμύδια, σε φέτες
50 ml ούζο
2 καρότα, σε ροδέλες
2 πιπεριές Φλωρίνης, σε ροδέλες
300 γραμμ. ντοματάκια κονκασέ
2 κλωνάρια σέλινο, σε μεγάλα κομμάτια
αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
1 μικρή καυτερή πιπεριά (προαιρετικά)       

Εκτέλεση

Μουλιάζουμε αποβραδίς τους γίγαντες (τουλάχιστον 10 ώρες). Την επομένη τους στραγγίζουμε και τους κρατάμε στην άκρη.

Σε φαρδιά ρηχή κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το μοσχαράκι να ροδίσει από όλες τις πλευρές. Ρίχνουμε και τα κρεμμύδια και τα σοτάρουμε ώσπου να γυαλίσουν. Σβήνουμε με το ούζο.

Αφήνουμε να εξατμιστεί, προσθέτουμε νερό τόσο ώστε να καλύψει το κρέας και βράζουμε για περίπου 30 λεπτά.

Ρίχνουμε τα φασόλια και όλα τα υπόλοιπα υλικά και συνεχίζουμε το μαγείρεμα για ακόμη 40 λεπτά, μέχρι να χυλώσουν τα φασόλια μας και να μείνουν με ελάχιστη σάλτσα. Κατά τη διάρκεια, αν χρειαστεί, συμπληρώνουμε νερό.

Εγώ το έβαλα στη χύτρα το φαγάκι για να σιγουρευτώ για τα φασόλια και επειδή μας αρέσουν έτσι , τους γύρισα στο φούρνο για ένα 20λεπτο μετά την κατσαρόλα για να κάνει κρούστα και να μελώσει η σαλτσούλα του.
Φτιάξτε το! Προλαβαίνετε άνετα για αύριο.

Καλό μήνα και πάλι σε όλη την μπλογκογειτονιά!

Καλό μήνα!


Καλό και όμορφο μήνα να έχουμε!

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

Κολοκυθολούλουδα γεμιστά και τηγανίτες με πεκορίνο

Οσο ακόμα βρίσκουμε στην αγορά ωραίους κολοκυθοανθούς, μπορούμε να φτιάξουμε αυτό το ορεκτικούλι-μεζεδάκι και να το απολαύσουμε.

Η συνταγούλα είναι της Ρένας μας από το αγαπημένο  delicieuses και την έχω ξανακάνει. Γίνονται υπέροχοι οι κολοκυθοανθοί έτσι και με υλικά που έχουμε πάντα στο ψυγείο μας. Εγώ αυτή τη φορά χρησιμοποίησα πεκορίνο.



Και επειδή το μάτι μου είναι λίγο....πως να το πω...."αχόρταγο", δεν το πήγα με μετρημένη ποσότητα γιατί τα λουλουδάκια μου ήταν πολλά, οπότε μπήκαν και τα υλικά μου κατά βούληση..με αποτέλεσμα να περισσέψει  αρκετό  τυράκι με ντομάτα. Το ένωσα με το χυλό-κουρκούτι που έμεινε στο μπωλάκι που βούταγα τους κολοκυθοανθούς  και προέκυψαν αυτές οι απίστευτης νοστιμιάς τηγανίτες οι οποίες ετσακίσθηκαν εν ριπή οφθαλμού.


Καλή σας μέρα και καλή σας όρεξη!

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

Κορφάδες γιαχνί


Κάνοντας την περατζάδα μου στη λαϊκή την προηγούμενη εβδομάδα τσάκωσα σε ένα πάκο κάτι που δεν έτυχε ποτέ να μαγειρέψουμε σπίτι μας και δεν είχα ξαναδεί κιόλας. Κολοκυθοκορφάδες δηλαδή βλαστάρια με μωρά κολοκυθάκια επάνω και τα φυλλαράκια του φυτού.


Ρώτησα και μου είπαν ότι γίνονται γιαχνιστές  με πατατούλες, κολοκυθάκια, αν θέλουμε λίγα βλήτα, φασολάκια και ντοματούλα φρέσκια.

Βουρ λοιπόν να τα φτιάξουμε. Το κολπο και διορθωστε με όσες ξέρετε καλύτερα από ότι κατάλαβα, είναι να είναι τρυφερά τα βλασταράκια για να μην έχουν ίνες. Θέλουν καλό καθάρισμα όπως τα βλήτα γιατί έχουν κλωστούλες αλλά είναι πολύ νόστιμες.

Υλικά

2-3 κολοκυθοκορφάδες (διαλέγουμε τρυφερές)
2-3 πατάτες σε χοντρές φέτες
4 κολοκυθάκια σε χοντρές ροδέλες
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2-3 ντοματούλες φρέσκες σε κομμάτια ή σε χοντρούς κύβους
χυμός 1 λεμονιού
ελαιόλαδο

Οπως πολύ σωστά επεσήμανε αναγνώστης του μπλογκ και τον ευχαριστώ πολύ, προσθέτουμε και φετούλες λεπτές από σκορδάκι, ταιριάζει πολύ σε αυτό το φαγάκι! 


Εκτέλεση

Σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κρεμμυδάκι και ρίχνουμε τις κορφάδες. Αφού σωταριστούν καλά και σιγοβράσουν για κανά 10λεπτο, προσθέτουμε τις πατάτες, τα κολοκυθάκια, αν έχουμε βλήτα ή φασολάκια (είπαμε...προαιρετικά από 1 χεριά ..απλά γίνεται πιο πλούσιο έτσι) και από πάνω τη φρέσκια ντοματούλα σε κομματάκια για να μην την χάσουμε.

Συμπληρώνουμε ελάχιστο νεράκι και χυμό 1 λεμονιού και σιγοβράζουμε για 40 λεπτά (πολύ χαμηλή φωτιά) μέχρι να σωθεί το νεράκι του και να μείνει με το λάδι του το φαγάκι μας.

Είναι πολύ νόστιμο και ελαφρύ πιάτο, σχεδόν σαν σαλάτα.

Καλή σας όρεξη!

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

Ριγκατόνι με κιμά ογκρατέν


Μια παραλλαγή της μακαρονάδας με κιμά....το λες....ή ενναλακτικό παστίτσιο....πάλι το λες....εν πάσει περιπτώσει...αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι είναι πεντανόστιμο...και δεν μένει τίποτα! Εμείς ως γνωστή μακαρονο-οικογένεια τα τιμούμε κι έτσι τα ζυμαρικά! Το λες και ψιλο-τεμπελοσυνταγή αν σκεφτείς ότι ίσως ξεκίναγες για παστίτσιο και ξαφνικά σου τη βάρεσε...χαχαχα!! Ελενάκο, ακούς?

Υλικά

1 πακέτο ριγκατόνι

1/2 κιλό κιμάς μοσχαρίσιος
2 κρεμμύδια ψιλ/να
2 σκελίδες σκόρδο ψιλ/νες
1/2 φλ. ελαιόλαδο
2 κ.σ. πελτές ντομάτας
1/2 φλ. κρασί κόκκινο
1 φύλλο δάφνης, 3-4 κόκκοι μπαχάρι
1 κ. γλ. μοσχοκάρυδο, 1/2 κ. γλ. γαρίφαλο
1/2 κ. γλ.  κανέλα, 1 κ.γλ κύμινο
αλάτι και πιπέρι
λίγος ψιλ/νος μαιντανός προαιρετικά

3 φλ. κίτρινα τυριά μαλακά
1 μικρή κρέμα γάλακτος


Εκτέλεση

Βράζουμε τα ριγκατόνι σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου.

Σε μία κατσαρόλα ετοιμάζουμε τον κιμά. Σωτάρουμε στο ελαιόλαδο τον κιμά και διαδοχικά προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο, ρίχνουμε όλα τα μυρωδικά και αλατοπιπερώνουμε, σβήνουμε με το κρασάκι και μετά προσθέτουμε τον πελτέ, τον μαιντανό και σιγοβράζουμε μέχρι να πιει τα υγρά του.

Σε βουτυρωμένο πυρέξ, στρώνουμε τα ζυμαρικά, προσθέτουμε τον κιμά και από πάνω πασπαλίζουμε με τα κίτρινα τυριά και περιχύνουμε την κρέμα γάλακτος. 

*Αν δεν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε κρέμα γάλακτος, με λίγο γαλατάκι φρέσκο γίνεται η δουλειά μας μια χαρά.

Ψήνουμε μέχρι να χρυσίσει η επιφάνεια για κανένα μισάωρο και είμαστε έτοιμοι.


Καλή μας όρεξη και καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι!

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011

Λαχανικά τουρλού


Το απόλυτο καλοκαιρινό φαγάκι αυτό το λαδερό. Οσο τα αγαπημένα μας λαχανικούλια είναι στο φόρτε τους προλαβαίνουμε να το φτιάξουμε και να το ευχαριστηθούμε.

 
Υλικά

3-4 μελιτζάνες σε χονδρά κομμάτια
5-6 πατάτες  σε χονδρά κομμάτια
3-4 κολοκυθάκια σε επίσης χονδρά κομμάτια
2 κρεμμύδια ψιλοτριμμένα
3 σκελίδες σκόρδο ψιλ/νο
1/2 μάτσο μαιντανός
1/2 μάτσο δυόσμος
5 ντομάτες τριμμένες ή 2 κ. σ. πελτές ή 1 συσκευασία κονκασέ
ρίγανη φρέσκια
αλάτι και πιπέρι
1 φλ. ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Σωτάρουμε στο ελαιόλαδο το κρεμμύδι και μόλις γυαλίσει ρίχνουμε και το σκόρδο.

Διαδοχικά ρίχνουμε τις μελιτζάνες να πάρουν λίγο χρώμα, τις πατάτες επίσης και στο τέλος τα κολοκυθάκια. Από πάνω καρυκεύουμε και ρίχνουμε το μαιντανό και το δυόσμο και τέλος τις ντομάτες.

Αφήνουμε το φαγάκι μας να σιγοβράσει - συμπληρώνοντας μόνο ένα ποτήρι νερό - σε χαμηλή θερμοκρασία για καμμιά ώρα χωρίς να κουνάμε. Μόλις πιει το νεράκι του κατεβάζουμε από τη φωτιά και σερβίρουμε με μπόλικη φετούλα από δίπλα.

Καλή σας όρεξη!

Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011

Μοσχαράκι με μελιτζάνες


Η το αγαπάς ή το μισείς αυτό το φαγάκι!!!

Προσωπικά  το λατρεύω και δεν το είχα μαγειρέψει ποτέ λόγω του ότι οι υπόλοιποι δεν την ...πάνε τη μελιτζάνα...ή θα γκρινιάζουμε ή θα δωροδοκήσουμε για να φάνε ένα πιάτο...γκρρρρρ!!!!
Το έφτιαξα και  το ευχαριστήθηκα!!!

Υλικά

1 κιλό μοσχάρι σε μερίδες
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 φλ. τσ. κρασί κόκκινο
2 κ. σ. πελτές ντομάτας
1/2 μάτσο μαιντανός ψιλοκομμένος
3-4 κόκκοι μπαχάρι
αλάτι και πιπέρι

7-8 μελιτζάνες αργίτικες σε χοντρές ροδέλες αλατισμένες

Εκτέλεση

Κόβουμε τις μελιτζάνες σε χονδρές ροδέλες και τις τηγανίζουμε. Τις βγάζουμε στην άκρη και δεν τρώμε τις μισές...όχι, δεν καρφώνομαι....

Σωτάρουμε το κρέας στο ελαιόλαδο και κατά τα συνήθη ρίχνουμε και το κρεμμυδοσκόρδιον να γλασαριστεί, σβήνουμε με το κρασί, ρίχνουμε τον πελτέ, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε και το μπαχάρι και σιγοβράζουμε για καμιά ώρα περίπου έχοντας προσθέσει 2 ποτήρια νερό περίπου και ελέγχοντάς το πάντα.

Δέκα λεπτά πριν γίνει το φαγάκι μας, προσθέτουμε τις μελιτζάνες μας και πασπαλίζουμε με τον μαιντάνό. Αφήνουμε να ενσωματωθούν στη σάλτσα οι μελιτζάνες και σβήνουμε τη φωτιά.

Καλή σας όρεξη!

Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου 2011

Πατάτες ογκρατέν


Ευκολάκι  και πεντανόστιμη η σημερινή πρόταση! Είναι από τα φαγάκια που όταν τρέχουμε πανικόβλητοι όπως τις μέρες αυτές (σχολικά, εγγραφές και δεν συμμαζεύεται....) είναι μια ωραία λύση και δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσεις καμία αντίρρηση....


Υλικά
7-8 πατάτες βρασμένες
3-4 πιπεριές κέρατο
300 γρ. κίτρινα τυριά
10 φέτες μπέηκον (ή ζαμπόν)
200 ml  κρέμα γάλακτος


Εκτέλεση

Βράζουμε πατατούλες και αφού τις στραγγίξουμε τις κόβουμε σε χοντρά σχετικά κομμάτια μέσα σε βουτυρωμένο πυρέξ.

Ψιλοκόβουμε πιπεριές κέρατο κατά προτίμηση πολύχρωμες και κατά βούληση και πασπαλίζουμε με τυριά κίτρινα και μπέηκον ψιλοκομμένο και ανακατεμένο μαζί με τα τυράκια μας.

Περιχύνουμε με μία κρέμα γάλακτος ή αν δεν την χωνεύουμε με 1 φλυτζάνι φρέσκο γάλα, εγώ καμιά φορά (όπως μου έρθει δηλαδή...) βάζει μισό - μισό και από τα δύο και ψήνουμε στους 170 βαθμούς μέχρι να χρυσίσει απαλά. Προσέχουμε να μην καούν τα τυράκια, το 30 λεπτο το θέλει σίγουρα, μετά ελέγχουμε.  Αν δούμε ότι δεν μας ψήθηκε καλά η κρέμα γάλακτος, στο τελευταίο πεντάλεπτο το κατεβάζουμε στον πάτο του φούρνου και το αφήνουμε εκεί μέχρι να ψηθεί. Την έχω πατήσει όταν βιάζομαι, για αυτό και το λέω...

Καλή σας όρεξη!

Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011

Σαγανάκι τυρί


Το σαγανάκι είναι μεζές της ελληνικής κουζίνας. Ουσιαστικά πρόκειται για τηγανητό τυρί, συνηθέστερα γραβιέρα ή κεφαλοτύρι,  όμως γίνεται και με φορμαέλα ή  φέτα καθώς και με το κυπριακό χαλούμι.  Το όνομά του προέρχεται από το ομώνυμο σκεύος μέσα στο οποίο συνήθως προετοιμάζεται.

Παραλλαγές του μπορούν να γίνουν με την προσθήκη επιπλέον υλικών, όπως οι  γαρίδες, τα μύδια κ.α. ενώ μπορεί να γίνει και φλαμπέ. Μετά το τηγάνισμα συνήθως προστίθεται λεμόνι.  Ο μεζές συνοδεύει το ούζο και γενικά τα οινοπνευματώδη.

Παίρνουμε τυρί για σαγανάκι, αν δεν ξέρουμε τι να ζητήσουμε μας προτείνει η πωλήτρια του ΣΜ, και αν μας βγει λύσσα όπως εμένα το τυρί που λέγεται σαγανάκι (συγκεκριμένα) δεν το ξαναπλησιάζουμε.

Εχουμε λοιπόν φάει την πρώτη σφαλιάρα (λύσσα ήταν....)  και μετά ξαναπροσπαθούμε με σκληρό κασέρι (έτσι κι έτσι) και καταλήγουμε μετά στην αθάνατη, ηρωική, ελληνικότατη ΦΕΤΑ.

Την κόβουμε σε χοντρά κομμάτια (πάχους όσο το δάχτυλο) για να μην τη χάσουμε στο τηγάνι μας, τη βρέχουμε με νερό  και την περνάμε σε αλευράκι. Τινάζουμε το περισευούμενο αλεύρι και βουρ στο τηγάνι μας, όπου έχει ήδη κάψει το λάδι και το χαμηλώνουμε σε μέτρια φωτιά για να μην μας αρπάξει.

Δεν θέλει πολύ, δύο λεπτάκια από τη μία και άλλα δύο από την άλλη μεριά και έτοιμη για το πιάτο.

Περιχύνουμε με χυμό λεμόνι, φωνάζει για λεμονάκι η φετούλα και απολαμβάνουμε στην καλύτερη περίπτωση με ουζάκι ή με παγωμένη μπυρίτσα.
Καλή σας απόλαυση!

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011

Μοσχαράκι με μαφαλντίνες


Εμένα μου αρέσει να παίζω με τα ζυμαρικά στην κουζίνα, αν και προτιμούν το σπαγγέτι Νο. 6, βέβαια οταν δουν ζυμαρικό έχει τελειώσει το ζήτημα...αλλά αφού ντερλικώσουν μικροί-μεγάλοι, ακούγεται ένα ....καλά τι είναι αυτό, τελειώσαν τα άλλα?? (Τα Νο. 6 δηλαδή............#@!$#^%$@%!#$^%$)

Αυτό το τελευταίο....δεν σηκώνει μετάφραση αν με ενοήσατε...οκ???

Μαφαλντίνες ήθελα και μαφαλντίνες τους έφτιαξα λοιπόν.

Υλικά

1 κιλό μοσχάρι σε μεριδούλες
2 κρεμμύδια ψιλ/να
2 σκελίδες σκόρδο ψιλ/νες
1 φλ. κρασί
2 κ. σ. πελτές ντομάτας
1 φλ. ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
3-4 κόκκοι μπαχάρι

Εκτέλεση

Σωτάρουμε το μοσχάρι και όταν ροδίσει καλά, ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε το μπαχάρι και σβήνουμε με το κρασί.  Συμπληρώνουμε με τον πελτέ και αφού προσθέσουμε και 3 ποτήρια νερό αφήνουμε για καμιά ώρα να σιγοβράσει, να μαλακώσει και να μείνει με τη σαλτσούλα του.

Στο μεταξύ έχουμε βράσει τα ζυμαρικά σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου και σερβίρουμε τα ζυμαρικά με το κρεατάκι από πάνω και με τυράκι της αρεσκείας μας.

Καλή μας όρεξη!

Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2011

Παντζάρια σαλάτα ψητά

Τα έχω ξανακάνει έτσι αλλά με αλουμινόχαρτο (φάκελος). Αυτή τη φορά δοκίμασα με την περιβόητη σακούλα....

Υπέροχα, με τους χυμούς τους και το μελωμένο λαδάκι, τα μυρωδικούλια του, τέλεια γίνανε, δοκιμάστε τα! Το σκεπτικό είναι να μην είναι νερόβραστα και έτσι γίνονται ακριβώς όπως πρέπει.

Υλικά

Σακούλα

παντζάρια (έβαλα μόνο βολβούς, αλλά και τα φυλλαράκια δεν πειράζει να μπουν)

3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 φύλλο δάφνης
1 κλαδάκι δενδρολίβανο
1/2 φλ. ελαιόλαδο (και 1 φλ. ακόμα πιο καλά)
χυμός 2 λεμονιών

αλάτι

Το αποτέλεσμα μετά από 1 ώρα ψησίματος στους 170 βαθμούς με αέρα χωρίς να τρυπήσω τη σακούλα ήταν αυτό :



Δοκιμάστε το!

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011

Ανάποδο κέηκ ροδάκινου


Το είδα σε κάποιο (μάλλον το all recipes ή το Food buzz ήταν...αλλά καλά κρασιά τώρα, έχω κάνει το google ανω κάτω μήπως το πετύχω για να είμαι σωστή ...αλλά μπούχτισα και δεν ασχολούμαι άλλο, μια φορά από ελληνικό site/blog  δεν ήταν γιατί θυμάμαι ότι μετέφραζα...χαχαχα!!!)

Ανάποδο, λαχταριστό, σιροπιαστό και πεντανόστιμο κέηκ με ροδακινάκια όσο τα έχουμε ακόμα αλλά αν θέλουμε του βάζουμε και ανανά, μήλα ή δεν ξέρω τι, δεν το έχω σκεφτεί ακόμα. Ολα τα φρουτάκια λογικά πάνε, θα δούμε!

Υλικά
Για το σιροπάκι
3/4 φλ. ζάχαρη + 1/4 φλ. νερό


Για τη ζύμη

1 1/3 φλ.. αλεύρι φαρινάπ
1 1/2 κ. γλ. baking powder
1/4 κ. γλ. αλάτι
2/3 φλ. ζάχαρη
3 κ. σ. βούτυρο λιωμένο
2 μεγάλοι κρόκοι αβγού
1 κ. γλ. άρωμα βανίλιας
1/2 φλ. γάλα

3 μεγάλα ασπράδια χτυπημένα σε μαρέγκα με 2 σταγόνες χυμό λεμονιού

6 ροδάκινα σε φέτες
λίγο σμυρνιό ή κανέλα σκόνη από πάνω

Εκτέλεση

Σε ένα μικρό κατσαρολάκι βράζουμε το σιρόπι μας μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη και το κατεβάζουμε από τη φωτιά.

Βουτυρώνουμε ένα ταψί (30 εκ) λίγο και αφού κρυώσει ελαφρώς το σιροπάκι το ρίχνουμε μέσα στο ταψί και από πάνω αραδιάζουμε σε κυκλικό σχήμα τις φέτες του ροδάκινου.

Χτυπάμε σε ένα μπωλ τη μαρέγκα μας.

Ανακατεύουμε το αλεύρι με το baking powder και το αλάτι.

Σε άλλο μπωλ χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη, διαδοχικά τους κρόκους, το άρωμα βανίλιας και το γάλα και στο τέλος ενώνουμε με το μείγμα του αλευριού.

* Εγώ δεν έβαλα σταγόνες βανίλιας αλλά το φακελάκι του ΣΜ με άρωμα μαστίχας, μυρίζει υπέροχα!!

Οταν χτυπηθεί και αυτό, ρίχνουμε και ανακατεύουμε με κυκλικές κινήσεις την μαρέγκα μας και περιχύνουμε το ταψί με το σιρόπι και τα φρούτα.
Ψήνουμε για 45 λεπτά στους 170-180 βαθμούς σε πάνω-κάτω αντιστάσεις.


Οταν γίνει, το βγάζουμε και το αφήνουμε κανένα τέταρτο να ηρεμήσει και το αναποδογυρίζουμε σε μεγάλη πιατέλα προσέχοντας να μην μας φύγει το σιροπάκι του.

Μπορούμε να το κάνουμε και σε μικρότερο ταψάκι για να πετύχουμε μεγαλύτερο ύψος στο γλυκό μας.
Καλή σας απόλαυση και καλή εβδομάδα να έχουμε!

Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

Αγία Τριάδα Μεσολογγίου: Το καλύτερο σπα της Ευρώπης

Τα τελευταία χρόνια οι επιταγές της μόδας σε ό,τι αφορά την προσωπική περιποίηση προστάζουν τακτικές επισκέψεις σε κάποιο πολυτελές σπα.

Εκεί οι αισθητικοί διαφημίζουν ως την πλέον αποτελεσματική θεραπεία για τις ατέλειες του δέρματος την ηλυοθεραπεία - κοινώς, το λασπόλουτρο. Γι'αυτό και έχουν επιτάξει ως πρώτη ύλη τη λάσπη - από τη Νεκρά Θάλασσα, τις θερμές πηγές της Μεσογείου ή τα διάσημα λουτρά του Μπαθ στη Μεγάλη Βρετανία. Εντούτοις, μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας έρχεται να προσθέσει κάτι διαφορετικό στα μέχρι σήμερα δεδομένα: για πρώτης τάξης θεραπευτική λάσπη δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, ούτε να πληρώσουμε πολλά. Αρκεί μια βόλτα μέχρι την Αιτωλοακαρνανία και, συγκεκριμένα, στη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου - Αιτωλικού.


Τα μεσημέρια του καλοκαιριού στη στενή λωρίδα παραλίας της Αγίας Τριάδας στο Μεσολόγγι δεν υπάρχει ούτε μισό τετραγωνικό μέτρο ελεύθερο. Οι λουόμενοι καταφθάνουν ακόμα και με πούλμαν από γειτονικές πόλεις προκειμένου να «εμβαπτιστούν» στα ζεστά νερά της λιμνοθάλασσας και να καλυφθούν με τον ιαματικό πηλό των βυθών της.
Η Αγία Τριάδα, δημοφιλής προορισμός λασποθεραπείας μεταξύ των κατοίκων της περιοχής, αποτελεί ένα χωμάτινο μονοπάτι μέσα στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου (περίπου 2 χλμ. νοτιοανατολικά του κέντρου) και ενώνεται με έναν μακρύ δρόμο που βγάζει στο νησί της Τουρλίδας και τον Πατραϊκό κόλπο. Την Αγία Τριάδα προτιμούσαν διαχρονικά για το μπάνιο τους οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, αφήνοντας την πιο μοντέρνα Τουρλίδα στη νεολαία - αν και τα δεδομένα φαίνεται πλέον ν'αλλάζουν. Σήμερα στην Αγία Τριάδα δεν προστρέχουν μόνο συνταξιούχοι με ρευματισμούς, αλλά και παρεές κοριτσιών για ... πίλινγκ. Δεκάδες λασπωμένες φιγούρες ρεμβάζουν νωχελικά κάτω από τις ψάθινες ομπρέλες ή περιδιαβαίνουν πιάνοντας ψιλή κουβέντα με τους ψαράδες που επιστρέφουν από τη λιμνοθάλασσα.
Λίγα χιλιόμετρα πιο δυτικά, κοντά στο Αιτωλικό, βρίσκεται η «Ασπρη Αλυκή», που από τους κατοίκους των δύο πόλεων θεωρείται «το καλύτερα κρυμμένο μυστικό της Ευρώπης»: δίπλα στους τεράστιους σωρούς με τ'αλάτι οι ντόπιοι κάνουν λασπόλουτρα και αλατόλουτρα, επιπλέοντας στα αβαθή, αργιλώδη νερά του καναλιού της Φοινικιάς.

Για τις συγκεκριμένες περιοχές ενδιαφέρθηκε το Εργαστήριο Υδρογεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών - αφού παρατήρησε τη μεγάλη επισκέψιμότητά τους - και εκπόνησε μια μελέτη προκειμένου να διερευνήσειτους ιαματικούς, φυσικούς πόρους της περιοχής της λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου - Αιτωλικού. Η μελέτη είχε στόχο να εξεταστούν τα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά της λάσπης της λιμνοθάλασσας της περιοχής, που εκτείνεται από το Αιτωλικό σ'ολόκληρο τον παραλιακό δρόμο έως τη λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας στο Μεσολόγγι. «Τα οφέλη της λάσπης της λιμνοθάλασσας τα ξέραμε και μόνοι μας, δεν χρειαζόμασταν μελέτες για να τα μάθουμε», λέει γελώντας το ζευγάρι των συνταξιούχων που μόλις έχει φθάσει στην Αγία Τριάδα, υποστηρίζοντας ότι οι επισκέψεις του για λασπόλουτρο είναι σχεδόν καθημερινές.
«Έρχονται επισκέπτες από διάφορα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού για τα λασπόλουτρα - ακόμα και τουρίστες από χώρες της Ευρώπης έχουμε δει», αναφέρει ο Μάκης Θεοφιλάτος, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Μεσολογγίου. «Υπάρχει κόσμος που αξιοποιεί τα κουπόνια του κοινωνικού τουρισμού προκειμένου να έρθει στην περιοχή μας».
«Η μελέτη δεν διαπιστώνει την ιαματικότητα των νερών ή της λάσπης, αλλά τα ανόργανα και τα οργανικά άλατα, καθώς και άλλα στοιχεία που υπάρχουν στη σύσταση αυτών. Μιλάμε για πηλούς που εντάσσονται σε φυσικούς, ιαματικούς πόρους», εξηγεί ο καθηγητής του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και διευθυντής του Εργαστηρίου Υδρογεωλογίας που εκπόνησε τη μελέτη, Νικόλαος Λαμπράκης. «Άλλωστε, στις ιδιότητες αυτών των στοιχείων οφείλεται η ιαματικότητα, η οποία ουσιαστικά διαπιστώνεται στην πράξη - από τον άνθρωπο που θα περάσει χρόνο καλυμμένος με τον πηλό και θα πιστοποιήσει ότι νιώθει καλύτερα στην υγεία του».
Σε ό,τι αφορά τα λασπόλουτρα, η μελέτη του Πανεπιστημίου Πατρών είναι η πρώτη και μοναδική στην Ελλάδα, γι'αυτό το Εργαστήριο προχώρησε με βάση τη διεθνή εμπειρία. «Πραγματοποιήσαμε δειγματοληψίες και αναλύσεις, ώστε να πάρουμε πληροφορίες όχι μόνο για τα νερά της λιμνοθάλασσας ή τη σύσταση της λάσπης, αλλά και για το πώς επηρεάζεται η ιαματικότητα του πηλού της από όλους τους ενδογενείς ή εξωγενείς παράγοντες, ώστε να την προστατεύσουμε στο μέλλον», λέει ο κ. Λαμπράκης.
Η δημοτική αρχή του (καλλικρατικού, πλέον) Δήμου Μεσολογγίου έχει ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες επικυροποίησης της μελέτης του Εργαστηρίου Υδρογεωλογίας, προκειμένου να επιταχύνει τις δράσεις για αξιοποίηση των ιζημάτων της λιμνοθάλασσας. «Η επιστημονική πιστοποίηση της ιαματικότητας της λάσπης είναι αναγκαία προκειμένου να μπει σ'εφαρμογή το σχέδιο ανάδειξης της λιμνοθάλασσας όχι μόνο ως υδροβιότοπου απαράμιλλης ομορφιάς, αλλά και ως προορισμού ιαματικού τουρισμού», υποστηρίζουν άνθρωποι του δήμου. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει, βέβαια, τη δημιουργία υποδομών, συμβατών με το περιβάλλον, μιας και πρόκειται για περιοχή προστατευμένη από διεθνείς συμβάσεις, που θα εξυπηρετούν την πρόσβαση των ενδιαφερομένων. «Ο νόμος ορίζει πως, για να χαρακτηριστεί ένας φυσικός πόρος ως ιαματικός, πρέπει να έχει γίνει πλήρης μελέτη που θα περιλαμβάνει υδρογεωλογική, ραδιογεωλογική, μικροβιολογική και υγειονομική έρευνα.
Οι τρεις πρώτες είναι ευθύνη του Πανεπιστημίου Πατρών, άρα μένουν λίγα ακόμα να κάνουμε», λέει ο Δημήτρης Κοταντάκης, αντιδήμαρχος του Δήμου Ι.Π. Μεσολογγίου, υπεύθυνος έργων και προγραμματισμού. «Πέρα από τις απαραίτητες υποδομές, στόχος είναι να υπάρξουν και άλλες δράσεις, ενισχυτικές του έργου. Μόνο έτσι θα μπορούμε να μιλάμε για πλήρη αξιοποίηση και να θεωρούμαστε έτοιμοι να δεχτούμε οργανωμένα και με αξιώσεις κόσμο».
Λασπόλουτρα για:
* ορθοπεδικά τραύματα (διαστρέμματα, κατάγματα, αιματώματα)
* προβλήματα αρθρώσεων
* πόνους στον αυχένα, στα χέρια, στα γόνατα
* μυοσκελετικούς πόνους
* καταπολέμηση της χαλάρωσης του δέρματος
* Καταπολέμηση της κυτταρίτιδας
* αδυνάτισμα και ευεξία



Ολο το άρθρο είναι αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία.

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2011

Μελιτζάνες παπουτσάκια


Μελιτζάνες παπουτσάκια αλλά χωρίς μπεσαμέλ κατ' εξαίρεση γιατί είχα ξεμείνει από γάλα οπότε διασκευάσαμε τη συνταγή μας γιατί κανονικά τις συναντάμε με μπεσαμέλ. Είτε έτσι, είτε αλλιώς είναι πεντανόστιμες!

6 μελιτζάνες φλάσκες
500 γρ. κιμάς μοσχαρίσιος (ή ανάμεικτος)
1 φλυτζάνι ελαιόλαδο
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 συσκευασια κονκασέ ντομάτας
1/2 μάτσο μαιντανός ψιλοκομμένος
1 πρέζα ζάχαρη (προαιρετικά)
λίγο αλάτι
πιπέρι φρεσκοτριμμένο
200 γρ. τριμμένο κεφαλοτύρι
 
 
Εκτέλεση

Χαράζουμε τη μελιτζάνα προς όλες τις κατευθύνσεις αφού πρώτα κόψουμε από τη μία μεριά ένα λεπτό μέρος κατά μήκος (σαν καπάκι).

Τηγανίζουμε τις μελιτζάνες . Τις στραγγίζουμε σε απορροφητικό χαρτί. Βγάζουμε τη σάρκα (κουφώνουμε) με προσοχή γιατί τώρα πια είναι μαλακή η μελιτζάνα μας και ετοιμάζουμε το μείγμα του κιμά.

Σωτάρουμε στο ελαιόλαδο τον κιμά μαζί με τη σάρκα της μελιτζάνας, το σκόρδο και το κρεμμύδι. Προσθέτουμε  το κονκασέ ντομάτας στον κιμά μαζί με το αλατοπίπερο και λίγη ζάχαρη (προαιρετικά) και σιγοβράζουμε για μισή ωρίτσα περίπου μέχρι να πιει τα υγρά. Προσθέτουμε το μαϊντανό προς το τέλος και όταν κατεβάσουμε από τη φωτιά ρίχνουμε περίπου το μισό τριμμένο κεφαλοτύρι.

Τοποθετούμε τις μελιτζάνες σε ταψί. Τις γεμίζουμε  με μία καλή στρώση από τον κιμά και από πάνω βάζουμε  μερικές κουταλιές της σούπας από το μείγμα της μπεσαμέλ. Πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο κεφαλοτύρι, ψήνουμε  τα παπουτσάκια στους 200° C για 40΄-45΄και τα σερβίρουμε μόλις κρυώσουν.

Καλή σας όρεξη και καλό σαββατοκύριακο να έχουμε όλοι μας!

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

Καλό μήνα, καλό φθινόπωρο!!

Απ' τον πατέρα Φθινόπωρο
και τη μαμά βροχή
γεννήθηκε πρώτο παιδί

Σεπτέμβρης τ' όνομα του
κι ήρθε σαν δροσιά
απ' τ' ουρανού την αγκαλιά

Μαζί του ήρθε του τρύγου η χαρά
σταφύλια κόκκινα γλυκά και ζουμερά
Μύρισε ο μούστος έτρεξε κρασί
ο Διόνυσος και οι νύμφες του
χορέψανε τρελά ως την αυγή

Φίλους είχε μονάχα δύο
τα γκρίζα σύννεφα
και τον άνεμο...




Καλό μήνα και καλό φθινόπωρο μπλογκοπαρεούλα!!!

Καλή πρόοδο στα μικρά και τα μεγάλα μας παιδάκια και όλα καλά να πάνε!!!!